Ο νόμος αντιμετωπίζει την παράνομη στάθμευση ως μια παράβαση που διαρκεί. Το άρθρο 38 ορίζει όμως πότε ο ελεγκτής μπορεί να ξαναγράψει το ίδιο αυτοκίνητο.
Αν η παράνομη στάθμευση συνεχίζεται και πέραν των τριών ωρών από τη βεβαίωση της παράβασης, βεβαιώνεται νέα παράβαση. Αν ωστόσο ο δημοτικός αστυνομικός βεβαιώσει δεύτερη ή τρίτη κλήση στο ίδιο αυτοκίνητο, στο ίδιο σημείο, πριν συμπληρωθεί το τρίωρο, η κλήση δεν στέκει νομικά.
Ο κώδικας δίνει στον οδηγό ένα παράθυρο τριών ωρών προτού ξαναγραφτεί, και ό,τι γράφεται μέσα σε αυτό το παράθυρο είναι ακυρώσιμο.
Υποβάλλεις αντιρρήσεις στον δήμο που βεβαίωσε την κλήση, μέσα στην προθεσμία, δείχνοντας ότι οι δύο κλήσεις απέχουν λιγότερο από τρεις ώρες. Η δεύτερη διαγράφεται.
Είναι η μόνη κατηγορία κλήσης που ο ίδιος ο νόμος σου δίνει το εργαλείο να την ακυρώσεις.
Βεβαίως, οι δημοτικοί αστυνομικοί οφείλουν να ελέγχουν πρώτα τα στοιχεία της κλήσης που μπορεί να βλέπουν ότι ήδη υπάρχει στο τζάμι του αυτοκινήτου πριν βεβαιώσουν και νέα.
Αναλυτικά, βάσει του άρθρου 38 παρ. 11(ζ) του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (Ν.5209/2025), δεν επιτρέπεται η βεβαίωση νέας πράξης Παράβασης, όταν επί συγκεκριμένου οχήματος έχει ήδη βεβαιωθεί πράξη Παράβασης σε χρονικό διάστημα μικρότερο του τριώρου στο ίδιο σημείο, και όχι σε έτερο σημείο.
Ο νόμος είναι σαφής από τη μια, ωστόσο υπάρχουν πάντοτε περιπτώσεις που αποκαλύπτουν διαφορετικές ερμηνείες των γεγονότων.
Κλήση για παρκάρισμα: Παράδειγμα περιστατικού
Στις 14 Ιουλίου 2026 στο κέντρο της Αθήνας αυτοκίνητο στάθμευσε παράνομα σε θέση όπου απαιτείται καταβολή του προβλεπόμενου τέλους, δηλαδή η γνωστή σε όλους ξυστή κάρτα ελεγχόμενης στάθμευσης. Η κλήση σημειώθηκε στην οδό Ηριδανού 9 και ώρα 9:51 το πρωί.
Ο οδηγός έφτασε στο όχημά του δευτερόλεπτα αφότου είχαν βεβαιώσει την κλήση οι δύο δημοτικοί αστυνομικοί, με τους οποίους είχε μάλιστα και οπτική επαφή.
Μπήκε στο αυτοκίνητό του για να αναχωρήσει. Ωστόσο, ενώ είχε μόλις μετακινηθεί, αποφάσισε για κάποιο λόγο να γυρίσει στο χώρο της κλινικής όπου είχε μεταβεί νωρίτερα. Έτσι, αναγκάστηκε να παρκάρει εκ νέου 50 περίπου μέτρα πιο μακριά και συγκεκριμένα στην οδό Ηριδανού 19 και αποχώρησε ενώ η κλήση βρισκόταν ήδη στο παρμπρίζ του.
Όταν επέστρεψε στο αυτοκίνητό του αντίκρυσε και δεύτερη κλήση στο τζάμι του. Αυτή είχε ώρα βεβαίωσης τέσσερα λεπτά αργότερα (!) από την προηγούμενη και συγκεκριμένα στις 9:55 πμ. Είχε μάλιστα υπογραφή από τον έτερο δημοτικό αστυνομικό (όχι δηλαδή εκείνου που είχε βεβαιώσει την παράβαση στις 9:51 πμ) και ήταν τοποθετημένη στην αντίθετη γωνία του παρμπρίζ.
Αποτέλεσμα: Δύο κλήσεις των 30 ευρώ και σύνολο 60 ευρώ σε χρόνο ρεκόρ τεσσάρων λεπτών.
Σύμφωνα με τον κανονισμό η δεύτερη κλήση, παρ’ ότι είχε βεβαιωθεί εντός τριώρου, ήταν τυπικά νόμιμη διότι το όχημα βρισκόταν σε άλλο σημείο, είχε μετακινηθεί έστω για λίγα μέτρα. Συνεπώς δεν θα μπορούσε, μεταξύ άλλων, να τεθεί από τον οδηγό και θέμα κατάχρησης εξουσίας, αν είχε τη διάθεση να καταγγείλει το ηθικό σκέλος της ιστορίας στην εποχή που 60 ευρώ αντιστοιχούν σχεδόν σε δύο ημερομίσθια βασικού μισθού.
