Ενθαρρυντικά αποτελέσματα για την αντιμετώπιση του προχωρημένου καρκίνου του παγκρέατος παρουσιάζει νέα κλινική μελέτη, στην οποία ένα φάρμακο σε μορφή χαπιού, χορηγούμενο σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, οδήγησε σε σημαντική συρρίκνωση των όγκων σε περισσότερους από τους μισούς συμμετέχοντες.
Πρόκειται για τη δραστική ουσία daraxonrasib, η οποία εξετάστηκε σε 61 ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του παγκρέατος, που δεν είχαν προηγουμένως λάβει θεραπεία για τη μεταστατική νόσο.
Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν στο επιστημονικό συνέδριο EORTC-NCI-AACR στη Βαρκελώνη και δημοσιοποιήθηκαν στις 19 και 20 Νοεμβρίου 2026.
Εξαφανίστηκαν από τις απεικονιστικές εξετάσεις όγκοι σε πέντε ασθενείς
Σύμφωνα με τα στοιχεία, το 60,7% των συμμετεχόντων παρουσίασε αντικειμενική ανταπόκριση στη θεραπεία, δηλαδή οι όγκοι τους μειώθηκαν ή δεν ήταν πλέον ανιχνεύσιμοι στις εξετάσεις.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι πέντε ασθενείς, ποσοστό 8,2%, εμφάνισαν πλήρη ανταπόκριση, χωρίς ανιχνεύσιμους όγκους στις απεικονιστικές εξετάσεις. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα οριστική ίαση.
Επιπλέον, στο 90,2% των ασθενών καταγράφηκε έλεγχος της νόσου, καθώς οι όγκοι είτε συρρικνώθηκαν είτε παρέμειναν σταθεροί.
Η διάμεση περίοδος χωρίς επιδείνωση της νόσου έφτασε τους 12,8 μήνες, ενώ το 76,6% των συμμετεχόντων βρισκόταν εν ζωή έναν χρόνο μετά την έναρξη της θεραπείας.
Πώς δρα το νέο φάρμακο
Η daraxonrasib στοχεύει τη λειτουργία των πρωτεϊνών RAS, οι οποίες συμμετέχουν στους μηχανισμούς ανάπτυξης των κυττάρων. Μεταλλάξεις που επηρεάζουν το συγκεκριμένο σύστημα εντοπίζονται σε περισσότερους από εννέα στους δέκα παγκρεατικούς καρκίνους.
Στη μελέτη, το χάπι χορηγήθηκε καθημερινά μαζί με δύο χημειοθεραπευτικά φάρμακα, τη γεμσιταβίνη και τη nab-πακλιταξέλη.
Ο ογκολόγος Γουόνγκκι Παρκ, από το Memorial Sloan Kettering Cancer Center της Νέας Υόρκης, χαρακτήρισε τα αποτελέσματα ιδιαίτερα σημαντικά, επισημαίνοντας ότι παρατηρήθηκαν βαθιές και παρατεταμένες ανταποκρίσεις σε ασθενείς με μεταστατική νόσο.
Παρά τα θετικά ευρήματα, οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι η έρευνα βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο. Η δοκιμή περιλάμβανε περιορισμένο αριθμό ασθενών και δεν πραγματοποιήθηκε άμεση τυχαιοποιημένη σύγκριση με ομάδα που λάμβανε αποκλειστικά χημειοθεραπεία.

