Σε κατάσταση νευρικής κρίσης βρίσκονται οι δύο Μαρίες, Καρυστιανού και Γρατσία, που έμειναν μόνες στην Αιόλου, αφού οι ελπίδες για την «Ελπίδα για Δημοκρατία» άρχισαν να αργοσβήνουν. Το περιβόητο αντισυστημικό κίνημα πολιτών αποδείχτηκε μία φούσκα που έσκασε με πάταγο.
Ακόμη και η διορισμένη από την Καρυστιανού προσωρινή διοίκηση σηκώθηκε και έφυγε, γιατί άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι δεν υπάρχει ούτε κόμμα ούτε πρόγραμμα, ούτε και καμία προοπτική. Οι ηγούμενοι των ιερών μονών του Αγίου Όρους και παρεκκλησιαστικοί παράγοντες με μεγάλη επιρροή πήραν αποστάσεις ασφαλείας, γιατί δεν μπορούσαν να κατανοήσουν την ιδεολογική θολούρα της Καρυστιανού.
Αρνήθηκε να πάρει θέση για τον γάμο των ομοφυλόφιλων ζευγαριών, φλέρταρε με ένα κοινό της αντισυστημικής αριστεράς και εμφανιζόταν ταυτόχρονα ως προνομιακός εκφραστής των χριστιανικών παραδόσεων. Η Μαρία Καρυστιανού έφτασε σε σημείο να ακυρώσει τον εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος Θανάση Αυγερινό δημιουργώντας έναν παράλληλο μηχανισμό επικοινωνίας με τη βοήθεια ενός εφοπλιστή που συνδέεται με το Μαξίμου.
Τελικά το μόνο που κατάφερε είναι να εκτεθεί ανεπανόρθωτα και να οδηγήσει σε φυγή όσους είχαν απομείνει στην Αιόλου. Βέβαια κρίση στο κόμμα της Καρυστιανού δεν υφίσταται, γιατί δεν υπάρχει κόμμα. Το μόνο που έχει απομείνει είναι οι δύο Μαρίες και κάποιοι περιφερόμενοι πολιτευτές.
