Η Κίνα αποθηκεύει πετρέλαιο. Συνολικά, λέει ο Μάικλ Χέιγκ, επικεφαλής παγκόσμιας έρευνας για τα προϊόντα σταθερού εισοδήματος και τα εμπορεύματα στη Société Générale, η χώρα πιθανότατα έχει αποθηκευμένα περίπου 1,4 δισ. βαρέλια.

Αυτό είναι «γιγαντιαίο», όπως λέει, καθώς καλύπτει τις ανάγκες της για «εκατοντάδες ημέρες» σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά με την παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα. Οι 90 ημέρες είναι περισσότερο ο διεθνής κανόνας. Όμως η Κίνα δεν σταματά εκεί: ορισμένοι εκτιμούν ότι θα μπορούσε να συνεχίσει έως ότου τα αποθέματα ξεπεράσουν τα 2 δισ. βαρέλια.

Δεν πρόκειται για φθηνή υπόθεση. Δεν αρκεί να αγοράσεις το προϊόν – πρέπει και να το αποθηκεύσεις. Οι ΗΠΑ διαθέτουν φυσικά αλατούχα σπήλαια, όμως στην Κίνα η αποθήκευση βασίζεται σε τεράστιες, ειδικά κατασκευασμένες εγκαταστάσεις με υψηλή χρήση μετάλλων. Παρ’ όλα αυτά, η λογική είναι προφανής. Παλιότερα αποθήκευες αμερικανικά κρατικά ομόλογα, εισέπραττες τόκους και ένιωθες ασφαλής γνωρίζοντας ότι μπορούσες να μετατρέψεις αυτά τα αποθέματα σε εμπορεύματα όποτε το επιθυμούσες.

Αυτό πλέον δεν ισχύει. Στον νέο κόσμο χαμηλής εμπιστοσύνης, όλοι μετακινούνται από την εξάρτηση από παραδόσεις «ακριβώς στην ώρα τους» στην αγχώδη αναζήτηση και αποθήκευση προμηθειών «για παν ενδεχόμενο». Για κάθε ενδεχόμενο που υπάρξει θερμός πόλεμος. Για κάθε ενδεχόμενο που πάψουν να λειτουργούν οι θαλάσσιες οδοί.

Είναι πιθανό η κυβέρνηση Τραμπ να σκεφτόταν με παρόμοιο τρόπο όταν ο στρατός της επιτέθηκε στη Βενεζουέλα και συνέλαβε τον πρόεδρό της, Νικολάς Μαδούρο. Βραχυπρόθεσμα, οι ΗΠΑ διαθέτουν υπεραρκετό πετρέλαιο. Έχουν φυσικά το δικό τους Στρατηγικό Απόθεμα Πετρελαίου (το οποίο αυξήθηκε από 350 σε 400 εκατ. βαρέλια τα τελευταία δύο χρόνια) και είναι καθαρός εξαγωγέας.

Όμως τι σημαίνει «αρκετό» σε μια κρίση; Μακροπρόθεσμα, καλό είναι να διαθέτεις εφεδρείες. Και ποια καλύτερη εφεδρεία από τον έλεγχο μιας χώρας με τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο; Βεβαίως, δεν μπορείς να τα αξιοποιήσεις όλα άμεσα, γιατί η παραγωγή της Βενεζουέλας είναι κάτω από το ένα εκατομμύριο βαρέλια την ημέρα έπειτα από χρόνια εγκατάλειψης και απομόνωσης και δεν είναι τόσο κοντά όσο το Τέξας.

Φυσικά, το ζήτημα δεν αφορά μόνο το πετρέλαιο. Παρότι δεν υπάρχει παράδοση αποθεματοποίησης 90 ημερών για άλλα εμπορεύματα, ίσως θα έπρεπε να υπάρχει. Αν αυτό που επιδιώκεις είναι ενεργειακή ασφάλεια, οικονομική ασφάλεια και εθνική ασφάλεια σε έναν κόσμο που κατακερματίζεται και επιστρέφει στη λογική της οικοδόμησης αυτοκρατοριών, τότε θα χρειαστείς πρόσβαση τόσο σε βιομηχανικά μέταλλα όσο και σε μέταλλα σπάνιων γαιών.

Τι θα συνέβαινε, αναρωτιέται ο Χέιγκ, αν οι χώρες που εισάγουν νικέλιο, ψευδάργυρο, μόλυβδο, αλουμίνιο, ασήμι και χαλκό αποφάσιζαν ότι πρέπει να κάνουν το ίδιο και με αυτά τα μέταλλα όπως κάνουν με το πετρέλαιο; Οι περισσότερες από αυτές τις αγορές βρίσκονται ήδη σε έλλειμμα, λόγω μιας δεκαετίας υποεπένδυσης. Οι τιμές θα εκτοξεύονταν στα ύψη – εκεί όπου βρίσκεται ήδη το ασήμι – και όπου φαίνεται να κατευθύνεται και ο χαλκός. Αν προστεθεί και η απροσδόκητη αύξηση της ζήτησης από την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης, την επέκταση των ηλεκτρικών δικτύων, τις προσπάθειες επαναβιομηχάνισης και τις απότομες αυξήσεις στους αμυντικούς προϋπολογισμούς και εφόσον η ύφεση στις κινεζικές κατασκευές δεν ξεφύγει εκτός ελέγχου, τότε πολλά μέταλλα ενδέχεται να περάσουν το 2026 σε αστρονομική άνοδο.

Καλύτερα, λοιπόν, να αρχίσει κανείς να αποθηκεύει νωρίτερα παρά αργότερα. Ο Λευκός Οίκος φαίνεται να το καταλαβαίνει αυτό, κρίνοντας από τη βιασύνη του να αποκτήσει ό,τι μπορεί να χρειαστούν οι ΗΠΑ – ίσως με τη μορφή της Γροιλανδίας. Και πάλι, ο πλούτος που κρύβεται από κάτω δεν είναι ιδιαίτερα προσβάσιμος αυτή τη στιγμή, όμως το να γνωρίζεις ότι τον ελέγχεις σημαίνει ότι ξέρεις πως τον έχεις και, κυρίως, ότι δεν τον έχει κανείς άλλος.

Οι απλοί επενδυτές θα πρέπει να δίνουν προσοχή σε όλα αυτά και να αρχίσουν να δημιουργούν τα δικά τους «αποθέματα». Αυτό βέβαια δεν απαιτεί να καταρτίσετε ένα αγχώδες πρόγραμμα αλλαγής καθεστώτων. Μερικές ευρωπαϊκές μετοχές αμυντικών εταιρειών και λίγα χρηματιστηριακά διαπραγματεύσιμα κεφάλαια (ETFs) εμπορευμάτων αρκούν για λόγους διαφοροποίησης.

Θα μπορούσατε επίσης να σκεφτείτε τον χρυσό με τον ίδιο τρόπο.

Είναι σαφές ότι πολλές κεντρικές τράπεζες τον αποθηκεύουν συστηματικά εδώ και μερικά χρόνια. Οι περισσότερες, λέει ο Χέιγκ, στοχεύουν στο σημείο όπου ο χρυσός θα αντιπροσωπεύει το 20% των αποθεματικών τους, όμως ελάχιστες βρίσκονται κοντά σε αυτό.

Αν έπαιρνε κανείς τις 50 μεγαλύτερες κεντρικές τράπεζες παγκοσμίως, αφαιρούσε όσες διαθέτουν ήδη επαρκή αποθέματα χρυσού (15% και άνω) και φανταζόταν ότι οι υπόλοιπες μετέφεραν μόλις 1% επιπλέον των αποθεματικών τους στον χρυσό, αυτό θα μπορούσε να ωθήσει την τιμή του χρυσού ανοδικά κατά περίπου 1.000 δολάρια και να ενισχύσει ακόμη περισσότερο τις μετοχές των εταιρειών εξόρυξης χρυσού. Σημειώνεται ότι και οι 313 εταιρείες εξόρυξης χρυσού που παρακολουθεί η Wood Mackenzie καταγράφουν ήδη κέρδη-ρεκόρ στα τρέχοντα επίπεδα τιμών του χρυσού.

Διαβάστε ακόμη: