Η ελληνική τέχνη δεν αντιμετωπίζεται πλέον μόνο ως πολιτιστική κληρονομιά ή συλλεκτικό πάθος. Αντιμετωπίζεται πλέον και ως επενδυτικό προϊόν υψηλής αξίας.
Αυτό ήταν το ισχυρό μήνυμα που έστειλε η μεγάλη δημοπρασία ελληνικής τέχνης του Bonhams στο Παρίσι, όπου τα ελληνικά έργα τέχνης ξεπέρασαν συνολικά τα 4,3 εκατ. ευρώ, με αρκετές πωλήσεις να εκτοξεύονται πολύ πάνω από τις αρχικές εκτιμήσεις.
Η δημοπρασία της 20ής Μαΐου εξελίχθηκε σε μία από τις πιο ηχηρές επιβεβαιώσεις ότι η ελληνική αγορά τέχνης περνά πλέον σε νέα εποχή: από τη στενή συλλεκτική αγορά στο διεθνές επενδυτικό ραντάρ.
Και ίσως το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο ήταν η παρουσία ξένου επενδυτικού fund ανάμεσα στους αγοραστές.
Ξένα κεφάλαια «βλέπουν» πλέον ελληνική τέχνη
Η συνολική αξία της δημοπρασίας έφτασε τα 4.333.720 ευρώ, με ποσοστό πωλήσεων 72% ανά lot και σχεδόν απόλυτη κάλυψη σε αξία.
Σύμφωνα με την επικεφαλής της Art Expertise, Τερψιχόρη Αγγελοπούλου, που συνεργάζεται επί δεκαετίες με τη Bonhams, το ενδιαφέρον πλέον δεν προέρχεται μόνο από παραδοσιακούς συλλέκτες.
Προέρχεται και από επενδυτικά κεφάλαια που αναζητούν εναλλακτικά assets.
«Υπάρχουν κάποιοι που ασχολούνται μόνο με αριθμούς και οικονομικά. Όταν βλέπουν κάτι ότι ανεβαίνει, εκδηλώνουν ενδιαφέρον να συμμετέχουν σε μία τέτοια αγορά», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Και όταν ρωτήθηκε αν η ελληνική τέχνη έχει περάσει πλέον στο πεδίο ενδιαφέροντος διεθνών funds, η απάντησή της ήταν απολύτως ξεκάθαρη:
«Ναι».
Ο Παρθένης έγραψε ιστορία
Το μεγάλο αστέρι της βραδιάς ήταν ο Κωνσταντίνος Παρθένης.
Το έργο του «Poésie (Annonciation)» πωλήθηκε έναντι 1.258.400 ευρώ, καταγράφοντας νέο παγκόσμιο ρεκόρ για έργο του καλλιτέχνη.
Η αρχική εκτίμηση κυμαινόταν μεταξύ 300.000 και 500.000 ευρώ.
Η τελική τιμή όμως σχεδόν τριπλασίασε το υψηλό όριο των εκτιμήσεων, μετατρέποντας το έργο στο ακριβότερο ελληνικό έργο ζωγραφικής του 20ού αιώνα που έχει παρουσιαστεί ποτέ σε ελληνική δημοπρασία της Bonhams.
Ο οίκος χαρακτήρισε το έργο «μνημειακό και μαγευτικό», επισημαίνοντας τον συμβολισμό, την αλληγορική του διάσταση και τη χαρακτηριστική γραμμική κομψότητα του Παρθένη.
Μόραλης: Οι τιμές… απογειώθηκαν
Εξαιρετική πορεία κατέγραψαν και τα έργα του Γιάννης Μόραλης.
Το «Full Moon H» πωλήθηκε για 508.400 ευρώ — σχεδόν διπλάσια τιμή από την ανώτερη εκτίμηση των 350.000 ευρώ.
Το έργο ξεχώρισε για τη γεωμετρική αφαίρεση, τη λιτότητα της σύνθεσης και τη χαρακτηριστική αισθητική ισορροπία του Μόραλη.
Αντίστοιχα, το «Le Printemps» έφτασε τις 305.200 ευρώ, επίσης πολύ υψηλότερα από τις αρχικές προβλέψεις.
Νέο ρεκόρ και για τον Νικόλαο Λύτρα
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η επίδοση του Νικόλαος Λύτρας.
Το έργο «Sur le toit-terrasse, ile de Tinos» πωλήθηκε για 229.000 ευρώ, περισσότερο από διπλάσια της υψηλής εκτίμησης.
Πρόκειται για νέο ρεκόρ δημοπρασίας για τον καλλιτέχνη.
Το έργο είχε παρουσιαστεί στη Μπιενάλε της Βενετίας 1936 και θεωρείται χαρακτηριστικό δείγμα της εξπρεσιονιστικής του γραφής.
Ισχυρή παρουσία Γκίκα, Στάμου και Γύζη
Ανάμεσα στις σημαντικές πωλήσεις ξεχώρισαν επίσης:
- Το «The Stream II» του Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα στις 165.500 ευρώ
- Το «Pont à Santorin» του ίδιου δημιουργού στις 76.600 ευρώ
- Το «Infinity field, Torino series» του Θεόδωρου Στάμου στις 114.700 ευρώ
- Το «Le Zeybek» του Νικόλαου Γύζη στις 89.300 ευρώ
Το τελευταίο έργο απέκτησε ξεχωριστό ενδιαφέρον καθώς συνδέεται με το ταξίδι του Γύζη και του Νικηφόρου Λύτρα στη Μικρά Ασία το 1873 για τη μελέτη της τοπικής ζωής.
Η ελληνική τέχνη αποκτά διεθνές κοινό
Σύμφωνα με την Τερψιχόρη Αγγελοπούλου, η άνοδος της ελληνικής αγοράς τέχνης δεν είναι συγκυριακή.
Είναι αποτέλεσμα δεκαετιών συστηματικής δουλειάς.
«Πολλά χρόνια δουλεύουμε την ελληνική αγορά τέχνης. Με τη Bonhams έχουμε ήδη 24 χρόνια συνεργασίας και 48 δημοπρασίες ελληνικού ενδιαφέροντος», ανέφερε.
Το ενδιαφέρον πλέον προέρχεται από:
- Ελλάδα,
- Κύπρο,
- Γαλλία,
- Ιταλία,
- Γερμανία,
- Αγγλία,
- αλλά και ΗΠΑ.
Ιδιαίτερη δυναμική εμφανίζει και η ελληνική διασπορά.
«Μαθαίνουν για την ελληνική τέχνη. Δεν την ξέρουν, μαθαίνουν. Και αυτό μεταφράζεται σε αγοραστικό ενδιαφέρον», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Και κάπως έτσι, η ελληνική ζωγραφική φαίνεται να περνά πλέον από τη σφαίρα της πολιτιστικής αναγνώρισης σε εκείνη της διεθνούς επενδυτικής αξίας.
