Πραγματικό ενεργειακό αδιέξοδο στις ΗΠΑ, με αγρότες και μεταφορείς να μην αντέχουν τα πανάκριβα καύσιμα, χέρι αλληλεγγύης στον Πούτιν, διαπίστωση πλήρους αδιεξόδου στο Ουκρανικό, άδειασμα των Ευρωπαίων ή γεωστρατηγική απόφαση, με πολλές και αθέατες ακόμα παραμέτρους, που θα αλλάξουν σύντομα τα σημερινά δεδομένα στη διεθνή σκακιέρα;

Ανεξάρτητα από τη θέση που πήρε ή πιθανόν θα αναθεωρήσει η Ρωσία, σε σχέση με την πρόταση – επιθυμία του Ντόναλντ Τραμπ για την ενεργειακή ειρήνη με την Ουκρανία, υπόθεση που αποτελεί το ένα σκέλος του ξαφνικού διπλωματικού χτυπήματος του αμερικανού προέδρου, το δεύτερο σκέλος της προμήθειας ρωσικού ντίζελ στις ΗΠΑ, έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Αλλά, όχι από την πλευρά που μέχρι τώρα κυριαρχεί στα Media και σε.. εμβριθείς αναλύσεις, που δεν λαμβάνουν στοιχειωδώς υπόψη του ορισμένα δεδομένα που δεν επιδέχονται αλλαγής.

Προξενεί μεγάλη εντύπωση, ότι ακόμα και έμπειροι αναλυτές διεθνών γεγονότων, προσέδωσαν ανύπαρκτες διαστάσεις στην απόφαση Τραμπ να άρει για ένα εξάμηνο τις απαγορεύσεις διακίνησης ρωσικού πετρελαίου. Κάνοντας μάλιστα λόγο για… έμμεση ενεργειακή εξυπηρέτηση της Ευρώπης, καθώς οι αμερικάνοι θα εξάγουν το ρωσικό πετρέλαιο στη Γηραιά Ήπειρο (!), που αντιμετωπίζει τεράστιο ενεργειακό πρόβλημα.

Αλλά, οι σχεδόν ομαδικές αντιδράσεις των ευρωπαίων ηγετών και για τις δύο κινήσεις Τραμπ – κατά Ζελένσκι και άνοιγμα εξαγωγών ρωσικού πετρελαίου – από μόνες τους ακυρώνουν ακόμα και τη θεωρητική προσέγγιση ενός παρόμοιου ενδεχομένου. Έπρεπε να περάσουν μερικά 24ωρα, για να υπάρξουν τα πρώτα δημοσιεύματα, τα οποία έδωσαν την πραγματική διάσταση της εξέλιξης στο χώρο των καυσίμων.

Όταν η ημερήσια κατανάλωση καυσίμων στις ΗΠΑ ανέρχεται σε 3,8 εκατομμύρια βαρέλια, η πρώτη ποσότητα των 300.000 τόνων ρωσικού πετρελαίου-ντίζελ, μεταφράζεται σε 2,25 εκατομμύρια βαρέλια. Δηλαδή, δεν θα φτάνει ούτε για μια ολόκληρη ημέρα στην αμερικανική αγορά! Πόσο μάλλον να φτάσει να επηρεάσει τις τιμές στην αντλία, τόσο στις ΗΠΑ όσο και στη διεθνή αγορά.

Σύμφωνα με όσα δήλωσε ο Τραμπ, η Ρωσία θα προμηθεύσει άλλους 500.000 τόνους τον Νοέμβριο και 1 εκατομμύριο επιπλέον «αμέσως μετά», ποσότητες δηλαδή που μετά βίας θα αρκούσαν να καλύψουν την κατανάλωση τεσσάρων ημερών για τις αμερικανικές μεταφορές!

…Τα σοβαρά προβλήματα και οι μεγάλες ελλείψεις της αγοράς πετρελαιοειδών…

Οπότε, νομοτελειακά τίθενται ορισμένα κρίσιμα ερωτήματα:

  • Τι ποσότητες διακρατούν οι ΗΠΑ στα αποθέματά τους. Αν πράγματι έχουν αποθέματα 105 εκατομμυρίων βαρελιών, τότε το πρόβλημα είναι πολύ σοβαρό και έρχονται ενδιάμεσες εκλογές.
  • Η κατάσταση με τα βομβαρδισμένα διυλιστήρια και τις κατεστραμμένες πηγές φυσικού αερίου σε όλη τη Μέση Ανατολή, πρέπει να είναι τραγική, ασχέτως ποιος κατέστρεψε τι ή ποιος εμποδίζει τις διελεύσεις από Ορμούζ και Ερυθρά Θάλασσα. Συνεπώς, οι όποιες ποσότητες διέρχονται και διακινούνται από την περιοχή αυτή, δεν φτάνουν ούτε στοιχειωδώς να καλύψουν την παγκόσμια ζήτηση.
  • Οι καταστροφές διυλιστηρίων της Ρωσίας και η μεταφορά των καταστροφών και στη Μαύρη Θάλασσα, έχει αποκόψει τη διεθνή κοινότητα από τον εφοδιασμό της και από αυτό τον καταλυτικό διάδρομο. Εξού και η οργή Τραμπ κατά Ζελένσκι.
  • Η κατάσταση της πετρελαϊκής βιομηχανίας της Βενεζουέλας, που έχει υπαχθεί στον έλεγχο των ΗΠΑ, προφανώς δεν επιτρέπει έστω και την κάλυψη ενός μέρους των αναγκών της αμερικανικής αγοράς, με τις εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για διάστημα πολλών ετών, μέχρι να γίνουν πλήρως αξιοποιήσιμα τα μεγάλα αποθέματα της χώρας.
  • Οι ποσότητες που παράγονται σε χώρες της Αφρικής, προφανώς δεν επαρκούν για τις ανάγκες της διεθνούς κοινότητας, πολύ περισσότερο όταν στη Λιβύη η σταθερότητα του πετρελαϊκού τομέα της παραμένει ευάλωτη, λόγω των συνεχιζόμενων πολιτικών αναταραχών, των αποκλειμών από ένοπλες ομάδες και των πεπαλαιωμένων υποδομών της.

Η Ενεργειακή εκεχειρία – Lukoil – Nord Stream στο ίδιο κάδρο;

Το Radar.gr, μίλησε με κορυφαίους παράγοντες του ενεργειακού τομέα, οι οποίοι δίνουν και μια άλλη, πολύ πιο ενδιαφέρουσα διάσταση στην ανατρεπτική “ενεργειακή εκεχειρία” Τραμπ, θεωρώντας ότι αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης γεωστρατηγικής πολιτικής, της αμερικανικής πολιτικής.

Θέτουν μάλιστα στην ίδια λογική επιλογής της κυβέρνησης Τραμπ, την επιδίωξή της “να τα βρει με τη Ρωσία και να προχωρήσουν σε κοινές επενδύσεις“, αναφέροντας ως χαρακτηριστικά παραδείγματα τόσο την υπόθεση της εξαγοράς μεγάλου μέρους των διεθνών δραστηριοτήτων της Lukoil, αλλά και τη συμμετοχή των ΗΠΑ στην επιθυμητή επαναλειτουργία των αγωγών Nord Stream I και II. Ταυτόχρονα, οι ίδιοι παράγοντες θεωρούν ότι ο Τραμπ στέλνει και ένα ηχηρό μήνυμα, κυρίως προς την Ευρώπη, ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί η σημερινή κατάσταση, με τις δύο πολεμικές συγκρούσεις ταυτόχρονα.

Τέλος, σε αυτό ειδικά το σημείο, εκτιμούν ότι η πολεμική βιομηχανία των ΗΠΑ δεν έχει την ίδια άποψη, πράγμα απολύτως φυσιολογικό, πλην όμως, όπως επισημαίνουν οι πεπειραμένοι παράγοντες, ο αμερικανός πρόεδρος “τους έχει του χεριου του“, αφού αυτός τους έχει δώσει τα τεράστια κέρδη που έχουν αποκομίσει επί της δεύτερης προεδρίας του.

Διαβάστε ακόμη: