Ένα ιδιαίτερα τεταμένο κλίμα επικράτησε στο συνέδριο της ΚΕΔΕ στην Καλαμάτα, με τον δήμαρχο Αθηναίων, Χάρη Δούκα, να βρίσκεται στο επίκεντρο έντονων αντιδράσεων από στελέχη της «γαλάζιας» αυτοδιοικητικής παράταξης. Αφορμή στάθηκε η επιμονή του να πραγματοποιηθεί με σαφή και ελέγξιμο τρόπο η καταμέτρηση των ψήφων, ένα αίτημα που θα έπρεπε να αποτελεί αυτονόητη προϋπόθεση για κάθε δημοκρατική διαδικασία.

Η αντιπαράθεση εκδηλώθηκε κατά την ψηφοφορία για το διεκδικητικό πλαίσιο της ΚΕΔΕ. Ο πρόεδρος της Ένωσης, Λάζαρος Κυρίζογλου, επέμεινε στη διαδικασία της ανάτασης χειρός, επικαλούμενος τις προβλέψεις του καταστατικού. Ωστόσο, αρκετοί σύνεδροι ζητούσαν ονομαστική ψηφοφορία, προκειμένου να μην υπάρχει καμία αμφιβολία για το αποτέλεσμα.

Ο Χάρης Δούκας αμφισβήτησε τον τρόπο καταμέτρησης, υποστηρίζοντας ότι οι αριθμοί που ανακοινώνονταν δεν ήταν ίδιοι. «Ο ένας τους βγάζει 14, ο άλλος 15», ανέφερε, ζητώντας να αποσαφηνιστεί η διαδικασία. Αντί, όμως, η παρέμβασή του να οδηγήσει σε μια θεσμική συζήτηση για τον τρόπο διασφάλισης της ψηφοφορίας, η ένταση κλιμακώθηκε.

Η ατάκα που συμπύκνωσε το κλίμα

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η απάντηση του γενικού γραμματέα της ΚΕΔΕ, Δημήτρη Καφαντάρη, ο οποίος σχολίασε τις αποκλίσεις στην καταμέτρηση λέγοντας: «Ε, δεν πειράζει. Ένας πάνω, ένας κάτω». Μια τοποθέτηση που δύσκολα συνάδει με τη σοβαρότητα που απαιτείται όταν καταγράφεται η ψήφος των αιρετών εκπροσώπων της Αυτοδιοίκησης.

Όταν ο δήμαρχος Αθηναίων έθεσε ζήτημα νοθείας και επανέφερε το αίτημα για ονομαστική ψηφοφορία, οι τόνοι ανέβηκαν ακόμη περισσότερο. Αντί να δοθούν πειστικές απαντήσεις στις ενστάσεις του, ακολούθησαν φωνές και επιθετικές εκφράσεις, μεταξύ των οποίων και το «φύγε από εδώ ρε». Από την πλευρά του, ο Καφαντάρης αντέδρασε λέγοντας: «Νοθεία στην Αυτοδιοίκηση; Ντροπή να ακούγονται τέτοια πράγματα».

Η πλειοψηφία δεν απαλλάσσεται από την υποχρέωση διαφάνειας

Στην πραγματικότητα, το ζήτημα δεν ήταν αν η παράταξη Κυρίζογλου είχε την πολιτική δυνατότητα να επικρατήσει. Ήταν αν η διαδικασία θα γινόταν με τρόπο που δεν θα άφηνε περιθώρια αμφισβήτησης. Η αριθμητική υπεροχή μιας παράταξης δεν αποτελεί λόγο για να αντιμετωπίζεται ως περιττό ένα αίτημα ονομαστικής καταγραφής των ψήφων.

Το τελικό αποτέλεσμα έδωσε 213 ψήφους στην παράταξη Κυρίζογλου, 111 στην παράταξη του Χάρη Δούκα και 14 στη Λαϊκή Συσπείρωση. Οι αριθμοί ανακοινώθηκαν, ωστόσο η ένταση που προηγήθηκε και κυρίως ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε το αίτημα για μεγαλύτερη διαφάνεια άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στο συνέδριο.

Ο Χάρης Δούκας βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα εχθρικό κλίμα, επειδή επέμεινε σε μια διαδικασία που θα μπορούσε να αποσαφηνίσει πλήρως την καταμέτρηση. Και το ερώτημα παραμένει: εάν δεν υπήρχε τίποτα να αμφισβητηθεί, γιατί προκάλεσε τέτοια ένταση η απαίτηση για ονομαστική ψηφοφορία;

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να λειτουργεί με όρους κομματικής επικράτησης, ούτε να μετατρέπεται σε πεδίο επιβολής της ισχυρότερης παράταξης. Οι δήμαρχοι και οι αιρετοί δεν εκπροσωπούν κομματικούς μηχανισμούς, αλλά τις τοπικές κοινωνίες. Η διαφάνεια δεν είναι προσβολή για την πλειοψηφία, ούτε πρόκληση για όσους έχουν την ευθύνη της διαδικασίας. Είναι θεμελιώδης υποχρέωση. Και κανείς δεν δικαιούται να αντιμετωπίζει την Αυτοδιοίκηση σαν προσωπικό ή κομματικό του τσιφλίκι.

Διαβάστε ακόμη: