Ο κίνδυνος γενικευμένης ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή αυξάνεται ώρα με την ώρα, καθώς το Ιράν περνά από τα μηνύματα πένθους για τον θάνατο του αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ σε πράξεις αντιποίνων, με πυραυλικά και μη επανδρωμένα πλήγματα κατά του Ισραήλ και αμερικανικών βάσεων στον Κόλπο.

Η Τεχεράνη εμφανίζεται να «απλώνει» την απάντησή της πέρα από το στενό πλαίσιο Ιράν–Ισραήλ, βάζοντας στο κάδρο κρίσιμους κόμβους της περιοχής και χώρες που φιλοξενούν αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Το αποτέλεσμα είναι ένα σκηνικό ασφάλειας που θυμίζει ντόμινο: κλείσιμο εναέριων χώρων, συναγερμοί, αναχαιτίσεις και διαδοχικές αναφορές για ισχυρές εκρήξεις σε μεγάλα αστικά κέντρα του Κόλπου.

«Θα τους τρυπήσουμε στην καρδιά» – Η γραμμή Λαριτζάνι

Ο Αλί Λαριτζάνι, που παρουσιαζόταν ως βασικός σύμβουλος του Χαμενεΐ, έστειλε σήμα ότι τα αντίποινα δεν θα είναι περιορισμένα, μιλώντας για απάντηση «πολύ ισχυρότερη» και δηλώνοντας ότι «δεν μπορούν να χτυπούν και να φεύγουν». Παράλληλα, περιέγραψε μια προσωρινή ηγετική δομή για τη μετάβαση, στην οποία θα συμμετέχουν ο πρόεδρος και ο επικεφαλής της Δικαιοσύνης, προκειμένου να διατηρηθεί η κρατική λειτουργία ενώ εξελίσσονται οι διαδικασίες διαδοχής.

Δείτε βίντεο από την κεντρική πλατεία της Τεχεράνης όπου πλήθος θρηνεί την απώλεια του Χαμανεΐ:

Δείτε Ιρανούς επίσης στην Τεχεράνη που πανηγυρίζουν για την απώλεια του Χαμενεΐ:

Με απλά λόγια, το Ιράν προσπαθεί να δείξει ότι δεν αποσταθεροποιείται εσωτερικά – και ότι έχει την ικανότητα να απαντήσει επιχειρησιακά, χωρίς να «παγώσει» η διοίκηση.

Η προειδοποίηση Τραμπ και το δίλημμα της κλιμάκωσης

Την ίδια στιγμή, ο Ντόναλντ Τραμπ, που ανακοίνωσε τον θάνατο του Χαμενεΐ, διαμήνυσε ότι αν υπάρξει νέα ιρανική επίθεση, οι ΗΠΑ θα απαντήσουν «με δύναμη που δεν έχει δει ποτέ κανείς». Πρόκειται για απειλή αποτροπής, αλλά σε τέτοιες στιγμές λειτουργεί και ως επιταχυντής: όσο σκληραίνει η ρητορική, τόσο μικραίνει το περιθώριο ελιγμών για αποκλιμάκωση.

Χτυπήματα σε Ισραήλ και αμερικανικούς στόχους – «Φλέγεται» ο Κόλπος

Το Ιράν εξαπέλυσε πυραύλους και drones κατά του Ισραήλ και αμερικανικών βάσεων στην περιοχή, με αναφορές ότι στο στόχαστρο μπήκαν δεκάδες εγκαταστάσεις, ενώ στο Τελ Αβίβ καταγράφηκαν ζημιές σε κτήρια και ενεργοποιήθηκαν σειρήνες. Παράλληλα, αναφέρθηκαν ισχυρές εκρήξεις σε Ντουμπάι, Ντόχα και Μανάμα, γεγονός που ανεβάζει την ένταση σε επίπεδο περιφερειακής κρίσης: όταν «παίρνει φωτιά» ο Κόλπος, το μήνυμα είναι ότι κανείς δεν μπορεί να θεωρείται εκτός πεδίου.

Και εδώ βρίσκεται ο μεγάλος κίνδυνος: κάθε χτύπημα σε τρίτη χώρα δημιουργεί πίεση στις τοπικές κυβερνήσεις, πολλαπλασιάζει τις πιθανότητες λάθους και ανοίγει δρόμο για αλυσιδωτές αντιδράσεις που δεν ελέγχονται εύκολα.

Η «επόμενη μέρα» στο Ιράν: Μετάβαση με το βλέμμα στο στρατιωτικό βάθος

Σε πολιτικό επίπεδο, ο θάνατος του Χαμενεΐ ενεργοποιεί τη διαδικασία διαδοχής. Ωστόσο, το πραγματικό στοίχημα δεν είναι μόνο ποιος θα τον αντικαταστήσει, αλλά ποιος θα κρατά το τιμόνι στην πράξη όσο η περιοχή βρίσκεται στο κόκκινο. Σε τέτοιες συνθήκες, ο ρόλος των μηχανισμών ασφαλείας και των Φρουρών της Επανάστασης γίνεται καθοριστικός, γιατί αυτοί έχουν την επιχειρησιακή δυνατότητα – και αυτοί θα κληθούν να «μετρήσουν» το επόμενο βήμα.

Τα αντίποινα του Ιράν δεν είναι απλώς απάντηση. Είναι μήνυμα ότι η σύγκρουση μπορεί να απλωθεί γρήγορα, να χτυπήσει κέντρα-κλειδιά και να οδηγήσει την περιοχή σε μια νέα, απρόβλεπτη φάση, όπου το παραμικρό λάθος μπορεί να γίνει σπίθα για κάτι πολύ μεγαλύτερο.

Διαβάστε ακόμη: