Το οξύ στεγαστικό πρόβλημα της Ελλάδας, το βιώνουν πρωτίστως οι κάτοικοι της χώρας, αλλά τα προ ημερών στοιχεία της Eurostat έρχονται να ρίξουν φως και από τη σκοπιά του τι συμβαίνει και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες και αγορές.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ευρωπαϊκής Αρχής, κατά τη δεκαετία 2015 – 2025, ενώ ο δείκτης τιμών κατοικιών προς διαθέσιμο εισόδημα αυξήθηκε 6,8% κατά μέσο όρο στην Ε.Ε., στην Ελλάδα η αύξηση αυτή διαμορφώθηκε σε 22,5%, πιστοποιώντας μια χαοτική διαφορά. Σε χειρότερη θέση από την Ελλάδα σε αυτή την κατηγορία βρέθηκαν η Πορτογαλία, η Ολλανδία, η Ουγγαρία, η Τσεχία και η Ισπανία, «χαρίζοντάς» μας την 6η χειρότερη «επίδοση» μεταξύ των 27 κρατών μελών της Ένωσης.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι το 2015 η Ελλάδα βίωνε την κορύφωση της οικονομικής της κρίσης και με δύο μνημόνια ήδη στην πλάτη της, θα περίμενε κανείς ότι η μετέπειτα ανάκαμψη της οικονομίας της θα έφερνε και σημαντική αύξηση των διαθέσιμων εισοδημάτων των πολιτών της, καθιστώντας την απόκτηση στέγης ευκολότερη.

Αλλά, δυστυχώς, παράγοντες όπως η εκτεταμένη εξάπλωση και χωρίς όρους του Airbnb, η «χρυσή βίζα» και οι εκτεταμένες αγορές ακινήτων από μεγάλους ξένους ομίλους, απογείωσαν τις τιμές κατοικιών και επαγγελματικών χώρων.

Όπως μάλιστα αναφέρουν πηγές από μεγάλα μεσιτικά γραφεία, η δημιουργία μικρών διαμερισμάτων σε αγορασμένες πολυκατοικίες που παρέχουν όλες τις απαραίτητες υποδομές, για χρήση κυρίως των περίφημων «ψηφιακών νομάδων», έχουν προσελκύσει χιλιάδες νέους σε ηλικία χρήστες, ειδικά στις μεγάλες πόλεις. Οι οποίοι μπορούν και πληρώνουν, ακομα και για έναν χώρο 30-40 τετραγωνικών, ενοίκια πάνω από 700 και 800 ευρώ.

Όπως γίνεται αντιληπτό, ο έλληνας εργαζόμενος με έναν μισθό των 1.000 έστω ευρώ, δεν μπορεί να ανταπεξέλθει, πολύ περισσότερο όταν διαθέτει οικογένεια και αναζητά μεγαλύτερους χώρους, με σαφώς μεγαλύτερα ενοίκια των προαναφερομένων.

Ιδιαίτερης αναφοράς χρήζει ένα ακόμα στοιχείο της Eurostat, σύμφωνα με το οποίο, το 26,4% των Ελλήνων το 2025 (κάτι λιγότερο δηλαδή από το 1/3) ζούσε σε νοικοκυριά που πλήρωναν πάνω από το 40% (!) του διαθέσιμου εισοδήματός τους για στέγαση. Την ίδια περίοδο ο ίδιος δείκτης έδειχνε ότι ο μέσος όρος στην Ε.Ε., διαμορφωνόταν σε ποσοστό 7,7%, ποσοστό που καταδεικνύει το τεράστιο μέγεθος του στεγαστικού προβλήματος στη χώρα μας.

Έτσι, πάντως, όπως εξελίσσεται η κατάσταση στην αγορά κατοικίας, με την «εξαφάνιση» κατοικιών και διαμερισμάτων προς ενοικίαση, την εκτίναξη των τιμών στα ύψη και την έλλειψη προσφοράς, είναι βέβαιο ότι όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές, η στεγαστική κρίση θα αποτελέσει, μαζί με την καλπάζουσα ακρίβεια, τα κύρια θέματα που θα κρίνουν το αποτέλεσμά τους.

Διαβάστε ακόμη: