Ένα κύκλωμα, για το οποίο γνώριζε όλη η αγορά ότι δουλεύει βρώμικα, με αφετηρία και μέσο τον – αθώο κατά τα λοιπά, στα μάτια των πολιτών – τομέα των τροφίμων και δη του ψωμιού και της πίτσας, βρίσκεται τις τελευταίες ημέρες στα πρώτα θέματα της επικαιρότητας, όχι μόνο της επιχειρηματικής-οικονομικής, αλλά και της πολιτικής.
Δικαίως ή αδίκως, καλώς ή κακώς, πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις, αναζητούνται οι ευθύνες στα όργανα εκείνα που έχουν την ευθύνη της εύρυθμης λειτουργίας της αγοράς, καταλήγοντας φυσικά και φυσιολογικά στα αρμόδια υπουργεία, που έχουν τον έλεγχό της. Πόσα από αυτά τα υπουργεία ακούσατε να λαμβάνουν θέση επί των υποθέσεων της Pizza Fan και του «Χωριάτικου» και πολύ περισσότερο, να αναλαμβάνουν ευθύνες που τους αναλογούν;
Φτάσαμε στο σημείο και με τις δύο υποθέσεις ουσιαστικά να ασχολείται μόνο ο Χαράλαμπος Βουρλιώτης, που χειρίζεται τα του ξεπλύματος χρήματος, άντε και κάποια χαμηλόβαθμα στελέχη του υπουργείου Εργασίας, σε σχέση με τα εργασιακά.
Είναι τέτοια η αποφυγή ανάληψης ευθυνών, που ακόμα και επιχειρηματίες φίλα προσκείμενοι στην κυβέρνηση, να κάνουν λόγο για «απαράδεκτη κατάσταση και για αντιμετώπιση στρουθοκαμήλου» από όσους θα έπρεπε να βγουν μπροστά και να προστατεύσουν τους επιχειρηματίες του κλάδου τροφίμων, που δραστηριοποιούνται με υγιείς όρους και εν έχουν σχέση με την πρακτική που ακολουθούσαν και οι δύο συγκεκριμένες αλυσίδες τροφίμων.
Από τα κυκλώματα στο χώρο του μπάσκετ (που κι αυτά έχουν…άρωμα τροφίμων-καφέδων για να είμαστε ακριβείας), μέχρι τις χρόνιες δραστηριότητες του επικεφαλής του «Χωριάτικου» στο χώρο του τράφικινγκ και των στριπτιζάδικων και τις πειραγμένες μηχανές λογισμικού και του ίδιου και της Pizza Fan, υπάρχει ένα αίσθημα γενικευμένης αδικίας και προκλητικής μεταχείρισης που διατρέχει τον επιχειρηματικό κόσμο.
Ο οποίος διαπιστώνει ότι στα υψηλότερα κλιμάκια της Εφορίας, της ΑΑΔΕ και στα αντίστοιχα της Αστυνομίας, είχαν βρεθεί οι κατάλληλοι «σύνδεσμοι», που ενημέρωναν με το αζημίωτο για τους ελέγχους.
Αλλά, όπως πολύ εύστοχα παρατηρεί επιχειρηματίας του ευρύτερου τομέα των τροφίμων, «εμείς πληρώναμε εργαζόμενους, εφορία και ασφαλιστικά ταμεία, όταν άλλοι έβγαζαν εκτός χώρας εκατομμύρια, χωρίς κανείς να ασχοληθεί επί της ουσίας και τώρα βλέπω ότι όλοι πέφτουν από τα σύννεφα».
Έτερος επιχειρηματίας, επίσης του κλάδου τροφίμων, αναφέρει ότι «τα κυκλώματα αυτά απόλαυσαν τη μεγαλύτερη ασυλία και μετατράπηκαν σε καθεστώς, αν και όλη η αγορά γνώριζε ότι αποτελούσαν τα «σάπια μήλα», που λυμαίνονταν με προκλητική απάθεια των υπευθύνων, μια πολυδιασπασμένη αγορά. Αλλωστε οι ίδιοι είχαν ρεκόρ μικρότερων εταιρειών, έναν πραγματικό δαίδαλο μεν, ο οποίος όμως μαρτυρούσε ότι εδώ κάτι σοβαρό συμβαίνει».
Ακόμα και όταν εννέα (9) καταστήματα franchise της αλυσίδας Bread Factory, στα οποία φέρεται ότι είχε σημαντικό ρόλο ο Γιαννακόπουλος του «Χωριάτικου», πέρασαν στον έλεγχο της εταιρείας «Κουλουράδες» (του επιχειρηματία Δ. Γρίβα ο οποίος πούλησε πριν λίγα χρόνια την πλειοψηφία της επιχείρησής του στον Ινδό μεγαλοεπιχειρηματία Ταϊζούν Χορακιουάλα, του ομίλου Switz Group) εξυγιάνθηκαν και άρχισαν να πληρώνουν όλες τους τις υποχρεώσεις, ούτε τότε δεν υποπτεύθηκαν οι κάθε λογής αρμόδιοι ότι εδώ κάτι τρέχει; Ότι, δηλαδή, τα ίδια καταστήματα, πριν την πώλησή τους είχαν σωρεύσει χρέη και υποχρεώσεις, αλλά μετά την αλλαγή ιδιοκτησίας και το πέρασμά τους σε νέους franchises -επιχειρηματίες, άρχισαν να πληρώνουν κανονικά τα πάντα και να λειτουργούν με θετικά αποτελέσματα;
Δικαίως, ασφαλώς, η εταιρεία «Κουλουράδες», ζητά την αποδέσμευση των λογαριασμών των Bread Factory, καθώς δεν έχουν πλέον καμία σχέση με το προηγούμενο καθεστώς, προκειμένου να πληρώσουν τους εργαζόμενούς τους και όλο το φάσμα των προμηθευτών τους.
