Η εδώ και μήνες δυσαρέσκεια, ακόμα και των ισχυρότερων κρατών κατά της επικεφαλής της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, έχει λάβει πλέον σοβαρές διαστάσεις, δημιουργώντας μια ιδιαίτερα σοβαρή και πρωτόγνωρη κρίση στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η αυτονόμηση της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε μείζονα θέματα, με παράλληλη αγνόηση των απόψεων και των συμφερόντων κυρίως ισχυρών κρατών μελών και η δημιουργία ενός δικού της κύκλου στελεχών, μη ελεγχόμενων ουσιαστικά από κανέναν άλλο, έχει δημιουργήσει πλέον, μετά από αλλεπάλληλα «επεισόδια» ένα ιδιαίτερα βαρύ κλίμα εναντίον της.

Ακόμα και χώρες και ηγέτες της Ε.Ε., που πρωτοστάτησαν στην επανεκλογή της, της χρεώνουν σειρά λανθασμένων αποφάσεων και χειρισμών, από αυτά που συμφώνησε με τον αμερικανό πρόεδρο Τραμπ για τους δασμούς, που ζημίωσαν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, ειδικά τις βαριές βιομηχανίες και την αυτοκινητοβιομηχανία, μέχρι τις συμφωνίες με τη Mercosur και την αγροτική πολιτική, την ενεργειακή πολιτική που απλώς ακολουθεί επιταγές άλλων χωρών και ειδικά των ΗΠΑ.

Το τελευταίο κρούσμα, όμως, με την απόφαση να κηρυχθεί ο Καναδάς «πρώτο συνδεδεμένο μέλος της Ε.Ε.» (!) ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών, καθώς, πέραν του ότι δεν υπάρχει σε κανένα καταστατικό χάρτη της Ένωσης παρόμοια πρόβλεψη, που μπορεί να αποτελέσει κακό προηγούμενο, ταυτόχρονα διακυβεύονται συμφέροντα κρίσιμων τομέων της Ε.Ε.

Στην τελευταία αυτή κίνηση, η οποία λέγεται ότι αιφνιδίασε πολλούς ευρωπαίους ηγέτες, ήρθε η δυναμική αντίδραση τεσσάρων χωρών, της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ελλάδας.

Ανεπισήμως, βέβαια, συμφωνούν με την ομάδα των τεσσάρων και άλλες χώρες, αλλά, ούτως ή άλλως φαίνεται ότι «έχει ραγίσει για τα καλά το γυαλί» μεταξύ ευρωπαϊκών κυβερνήσεων και γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, πολλές αποφάσεις της οποίας χαρακτηρίζονται καταστροφικές για τα συμφέροντα κρατών, επιχειρήσεων και πολιτών.

Τελικά, προ των αντιδράσεων, η επίμαχη φράση του «συνδεδεμένου μέλους», αντικαταστάθηκε με την ηπιότερη φράση περί «στενότερης σύνδεσης» των δύο πλευρών, αλλά η ζημιά έγινε.

Και αποδείχθηκε και πάλι, όπως ανέφερε σε ομάδα δημοσιογράφων στις Βρυξέλλες κοινοτικός παράγων που ζήτησε ανωνυμία, ότι «η πρόεδρος, διαβλέποντας εδώ και καιρό ότι κάθε χώρα ασχολείται με τα δικά της μεγάλα προβλήματα, θεωρεί ότι μπορεί να αποτελέσει η ίδια το κυριότερο σημείο αναφοράς, αγνοώντας ή παρακάμπτοντας άγραφους ή γραπτούς κανόνες, που όλοι οι προκάτοχοί της τηρούσαν».

Το βέβαιο είναι ότι τα φτερά της Ούρσουλα ψαλιδίστηκαν για ακόμα μία φορά και ότι κάποιοι τουλάχιστον ευρωπαίοι ηγέτες, παρά τα πολλά και σοβαρά προβλήματα των χωρών τους, κρατάνε ακόμα ζωντανές ορισμένες από τις βασικές αρχές λειτουργίας των οργάνων της Ένωσης και των αποφάσεων, που πρέπει πρώτα να ζυμώνονται, πριν ληφθούν και δημοσιοποιηθούν, δεσμεύοντας το σύνολο των κρατών – μελών.

Διαβάστε ακόμη: