Η πολιτική σκηνική παρουσία του Σταύρου Παπασταύρου φαίνεται να περνά από μια φάση επαναπροσδιορισμού, καθώς οι πρόσφατες εξελίξεις στο παρασκήνιο αλλά και στο προσκήνιο της κυβερνητικής δραστηριότητας πυροδοτούν αλλεπάλληλα σενάρια. Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρέθηκε η στάση του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας από τις υψηλού επιπέδου επαφές κατά την επίσκεψη του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, στην Αθήνα.
Σε μια χρονική συγκυρία όπου τα ενεργειακά ζητήματα κατέχουν δεσπόζουσα θέση στην ατζέντα των ελληνοαμερικανικών σχέσεων, η μη διεξαγωγή κατ’ ιδίαν συνάντησης μεταξύ των δύο ανδρών δεν πέρασε απαρατήρητη.
Η εικόνα ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο κατά τη διάρκεια του επίσημου δείπνου, όπου ο κ. Παπασταύρου τοποθετήθηκε σε διαφορετικό τραπέζι από εκείνο του επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας —στο οποίο παρακάθισαν κορυφαία στελέχη όπως ο Γιώργος Γεραπετρίτης και ο Κωστής Χατζηδάκης.
Παράλληλα, οι ανακατατάξεις αυτές φαίνεται να επηρεάζουν και τους ευρύτερους σχεδιασμούς γύρω από το πολιτικό του μέλλον. Ενώ για μεγάλο χρονικό διάστημα διακινούνταν πληροφορίες που τον ήθελαν να καταλαμβάνει εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, τα τελευταία δεδομένα απομακρύνουν αυτό το ενδεχόμενο.
Όλα αυτά διαδραματίζονται στη σκιά του λεγόμενου «αλγερινού» μετώπου. Οι τριβές και οι παρασκηνιακές συγκρούσεις που ξεκίνησαν γύρω από τις ενεργειακές υποθέσεις στο Αλγέρι φαίνεται πως έχουν μεταφερθεί πλέον στον πυρήνα της κυβερνητικής πολιτικής. Η διαχείριση των διεθνών ενεργειακών ισορροπιών απαιτεί λεπτούς χειρισμούς, και η εσωτερική ανακατανομή ρόλων υποδηλώνει ότι οι αναταράξεις έχουν φτάσει στα ανώτατα κλιμάκια της εξουσίας.
Το ρητό «τα πάντα ρει» αποτυπώνει πλήρως τη ρευστότητα της περιόδου για τον υπουργο . Οι επόμενες κινήσεις στην πολιτική σκακιέρα, οι ισορροπίες στο πεδίο της ενέργειας και οι αποφάσεις του Μεγάρου Μαξίμου θα δείξουν αν πρόκειται για μια πρόσκαιρη αναδίπλωση ή για μια μονιμότερη αλλαγή των εσωτερικών συσχετισμών.
