Με δύο σοβαρά ζητήματα μείζονος σημασίας φέρεται να είναι αντιμέτωπο το project του Ελληνικού, όπως αναφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές με γνώση εκ των έσω!
Το πρώτο πρόβλημα, το σοβαρότερο αδιαμφισβήτητα, ακούει στο όνομα του μεγιστάνα – εφοπλιστή Γιώργου Προκοπίου, γνωστού και ως «Προστάτη της Παραλιακής» ή «Νίκου Μαστοράκη» λόγω της εκπληκτικής ομοιότητας με τον δημοσιογράφο που διέπρεψε την εποχή της χούντας και το αντίστοιχο ενδυματολογικό στυλ με το καπελάκι!
Ο Γ. Προκοπίου φέρεται να είναι εκείνος που βρίσκεται πίσω από τις αλλεπάλληλες προσφυγές των όμορων Δήμων στο ΣτΕ κατά του project της Lamda, κυρίως διότι εναντιώνεται στη συμφωνία Λάτση – Κωνσταντακόπουλου (Costa Navarino) για την ανέγερση δύο υπερπολυτελών ξενοδοχείων πάνω στη θάλασσα, το ένα εκ των οποίων το Mandarin Oriental, καθώς και περίπου 60 σούπερ λουξ κατοικίες!
Ολα τούτα ο Γ. Προκοπίου, ο οποίος κατέχει πλήθος προνομιακών ακινήτων στην αθηναϊκή Ριβιέρα ενώ απέκτησε και τον Αστέρα Βουλιαγμένης, θεωρεί ότι του υπονομεύουν το προσωπικό real estate και αποδομούν τις υπεραξίες που καταγράφει αλλά και ευελπιστεί να καταγράψει στο μέλλον!
Ο Σπύρος Λάτσης συνοδευόμενος από τον γιο του Αλεξ πριν από ένα περίπου χρόνο επισκέφτηκε στο Μ. Μαξίμου τον Κυριάκο Μητσοτάκη και του ζήτησε να παρέμβει προκειμένου να επιλυθεί το ζήτημα και να προχωρήσει το εμβληματικό project!
Σύμφωνα με τις πληροφορίες του Radar, που δεν δύναται να αμφισβητηθούν, ο πρωθυπουργός μολονότι θέλει όσο τίποτα άλλο να προσχωρήσει το project του Ελληνικού, εντούτοις για λόγους αδιευκρίνιστους δεν θέλει να πάει κόντρα στον εφοπλιστή Προκοπίου, ίσως επειδή ακούγεται στην αγορά ότι ο γηραιός καραβοκύρης θέλει να συνδράμει στη χρηματοδότηση του κόμματος Σαμαρά!
Υπό το πρίσμα αυτό, αντί να βάλουν τον Γ. Προκοπίου στη θέση του, στο Μαξίμου παρενέβησαν στην Lamda και στον Κωνσταντακοπουλο ζητώντας να ματαιωθεί η μεγάλη επένδυση του Mandarin Oriental και αντί για δύο υπερπολυτελή ξενοδοχεία να γίνει μόνο ένα «μικρό» και «συμβατικό» και το project να αντικατασταθεί με βίλες!
Πρόκειται για μια μεγάλη νίκη του Γ. Προκοπίου σε βάρος του Σ. Λάτση, του Αχ. Κωνσταντακόπουλου αλλά και του ίδιου του project, μόνο που ακόμη υφίσταται μια πολύ σοβαρή εκκρεμότητα!
Για να υλοποιηθεί η απαίτηση του Μαξίμου να γίνει ένα μικρό ξενοδοχείο αντί για δύο υπερπολυτελή και παράλληλα αντί για ξενοδοχείο να γίνουν βίλες, χρειάζεται νομοθετική ρύθμιση για τις χρήσεις γης!!!
Το δεύτερο μείζον ζήτημα που αντιμετωπίζει το project του Ελληνικού, είναι η πρόθεση που φέρεται να έχει η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ του Γ. Περιστέρη, να αποχωρήσει από το κοινοπρακτικό σχήμα με την Hard Rock για το Καζίνο των 1,8 δις. και να βρει επενδυτή έλληνα ή ξένο που θα την αντικαταστήσει αποκτώντας το 49% που κατέχει!
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι στον εργολαβικό όμιλο επικρατεί προβληματισμός σε σχέση με τη μελλοντική κερδοφορία του καζίνο καθώς και από το γεγονός ότι η Πάρνηθα τους «πέρασε στη στροφή» και παρά τα προβλήματα με Δήμους, ΣτΕ και άλλα κυβερνητικά γρανάζια, κατέβηκε στο Μαρούσι!
Δρομολογεί μοιρασιά στα 4 για το νέο διαγωνισμό του Ελ. Βενιζέλος το Μαξίμου – Την ώρα που ο πόλεμος μεταξύ εργολάβων μαίνεται, το έργο μαμούθ θα σπάσει σε τέσσερα κομμάτια
Την ώρα που ο πόλεμος μεταξύ των μεγάλων εργοληπτικών ομίλων μαίνεται σε προσκήνιο και παρασκήνιο, με απρόβλεπτες παρενέργειες όσον αφορά τις ισορροπίες σε κυβερνητικό και τραπεζικό επίπεδο, με Μαξίμου και Τράπεζα της Ελλάδος να προσπαθούν να σβήσουν την φωτιά που έχει ανάψει εν μέσω φημών για υπερδανεισμούς και κινείται ανεξέλεγκτα δημιουργώντας και χρηματιστηριακές ανησυχίες, καλά πληροφορημένες πηγές επισημαίνουν ότι η κυβέρνηση μεθοδεύει τον τρόπο να ικανοποιήσει όλους τους μεγάλους παίκτες σχετικά με τον νέο διαγωνισμό για την επέκταση του Αεροδρομίου Ελ. Βενιζέλος, ο οποίος όπως μόνο το Radar αποκάλυψε πρώτο (και οι άλλοι ακολούθησαν αντιγράφωντας ως συνήθως) ακυρώθηκε πριν την υποβολή των οικονομικών δεσμευτικών προσφορών από τα δύο κοινοπρακτικά σχήματα που είχαν προεπιλεγεί!
Οι πληροφορίες λένε ότι ο νέος διαγωνισμός για την επέκταση θα είναι κατά πολύ μεγαλύτερος από το 1,3 δις. του ακυρωθέντος διαγωνισμού και η κυβέρνηση φέρεται να προσανατολίζεται να τον «σπάσει στα 4», ένα κομμάτι περίπου των 500 εκατ. ευρώ για τον κάθε μεγάλο παίκτη που εμπλέκεται, για να ικανοποιηθούν όλοι, να μοιραστεί η δουλειά και να ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!
Ελα όμως που και πάλι προβλέπω γκρίνιες … Γιατί η μοιρασιά στα τέσσερα δεν ξέρω αν θα γίνει από όλους δεκτή! Και παραπέμπω στον ΒΟΑΚ για παράδειγμα, από την αρχή ως το τέλος!
Επικίνδυνες επιχειρηματικές κόντρες με έωλες φήμες και υπόγειες μεθοδεύσεις – Καθημερινά τα χτυπήματα κάτω από τη μέση για την εξόντωση αντιπάλων
Ένα απίστευτο οικονομικό-επιχειρηματικό και διπλωματικό πόκερ εξελίσσεται αυτό το διάστημα στα κέντρα και κυρίως στα παράκεντρα της εξουσίας, με τα “χτυπήματα” και τις υπόγειες διεργασίες, όπως και τις νέες συμμαχίες, να διαμορφώνουν ένα επικίνδυνο τοπίο πολιτικά, ειδικά καθώς η χώρα βρίσκεται σε άτυπη, πλην ουσιαστική προεκλογική περίοδο, με φόντο όχι μόνο τις εκλογές της ερχόμενης άνοιξης, αλλά και την προεδρία που αναλαμβάνει η Ελλάδα στο δεύτερο εξάμηνο του 2027.
Οι κόντρες κορυφής στο επιχειρηματικό τοπίο, που φαίνεται ότι πλέον δεν κρύβονται, έχουν αφετηρία, αλλά και κατάληξη τη θέση ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων κατά την επόμενη (των εκλογών) ημέρα και διέρχονται όχι μόνο από το Μαξίμου – άλλοτε ζητώντας στήριξη και άλλοτε καταδίκη ανταγωνιστικών συμφερόντων – αλλά και από γραφεία άλλων πολιτικών κομμάτων, που κρίνεται ότι μπορούν να παίξουν σημαίνοντα ρόλο κατά την επόμενη ημέρα ή φιλοδοξούν να διαδραματίσουν συνθετικό ρόλο, σε μια διόλου απίθανη συγκυβέρνηση.
Ο “χορός” αυτός άρχισε πριν τη ΔΕΘ και εξελίχθηκε σταδιακά σε στοχευμένα “χτυπήματα”, μέσα από τη διάχυση πληροφοριών, οι οποίες κλόνισαν και το τραπεζικό σύστημα και το Χρηματιστήριο, αφήνοντας την αίσθηση στους μη μυημένους, ότι εδώ συμβαίνουν σοβαρά (και σκανδαλώδη;) πράγματα, τα οποία μπορεί να δημιουργήσουν πολλαπλά προβλήματα στην οικονομία, στις τράπεζες και στη χρηματιστηριακή αγορά.
Γνώστες των παρασκηνίων αναφέρουν ότι κάποιοι θέλησαν να προειδοποιήσουν την κυβέρνηση και τις τράπεζες, που ανέχονται στην πλάτη τους επικίνδυνα φαινόμενα υπερδανεισμού, προτού ορισμένες παρόμοιες περιπτώσεις “σκάσουν” κυριολεκτικά επί της κεφαλής όλων.
Από την άλλη πλευρά τώρα, οι περιπτώσεις εισηγμένων επιχειρήσεων (που δεν είναι και πολλές) οι οποίες, τρόπον τινά, φωτογραφήθηκαν από φήμες και δημοσιεύματα, φέρεται ότι, αμυνόμενες, διεμήνυσαν αρμοδίως, η κάθε μία από την πλευρά της, ότι δεν έχουν κανένα πρόβλημα υπερδανεισμού.
Το αποτέλεσμα ήταν να υπάρξει παρέμβαση από τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, ο οποίος διέψευσε ότι υπάρχει τέτοια περίπτωση εισηγμένης ελληνικής εταιρείας. Και σωστά υπήρξε υπεύθυνη τοποθέτηση, προκειμένου να σταματήσει η σεναριολογία και κυρίως η ονοματολογία, που περιελάμβανε ως…ύποπτες περιπτώσεις, εισηγμένες, με κορυφαίες εταιρείες δηλαδή, που αποτελούν μέρος του ισχυρού πυλώνα της εγχώριας αγοράς και φυσικά της χρηματιστηριακής ειδικότερα.
Άλλωστε, όπως αναφέρουν καλά ενημερωμένες πηγές, ούτε στον SSM υπάρχει κάποια καταγγελία, που να θέτει προβληματισμούς για μια ή περισσότερες τράπεζες, που (υποτίθεται ότι) χορηγούν αφειδώς δάνεια σε συγκεκριμένη επιχείρηση, που κινδυνεύει να “σκάσει”.
Και τελικά, έτσι όπως πάμε, θα πρέπει να ξεσκονίσουμε πολλούς ισολογισμούς, αλλά ταυτόχρονα θα πρέπει και οι ίδιες οι εποπτικές αρχές να ενισχύσουν τους ελέγχους τους. Και, όπως ορθώς επισημαίνει έμπειρος χρηματιστηριακός παράγων, δεν μπορεί καμία εταιρεία, όταν δεν έχει τα αποθέματα και την απαιτούμενη κερδοφορία, να δανείζεται για να διανείμει μέρισμα. Σε αυτές και σε άλλες ανάλογες ή αντίστοιχες περιπτώσεις, θα έπρεπε η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, να θέτει φραγμούς.
Το νέο «κόλπο» Κασιδιάρη για την πολιτική του επιστροφή και η μεθόδευση για κόμμα-βιτρίνα μέσω του αδελφού του
Το πολιτικό σκηνικό βρίσκεται ξανά μπροστά σε γνώριμα διλήμματα, καθώς ο Ηλίας Κασιδιάρης επιχειρεί μια νέα, προσεκτικά σχεδιαμένη επιστροφή.
Η κατάθεση ιδρυτικής διακήρυξης νέου κόμματος στον Άρειο Πάγο από τον αδελφό του, με την συμμετοχή κάποιων βουλευτών των Σπαρτιατών, μετατρέπει τις φήμες σε μια συγκροτημένη προσπάθεια επανακάμψεως. Εκτίοντας ποινή κάθειρξης 13 ετών και 6 μηνών για τη διεύθυνση της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής, ο ίδιος ποντάρει στην αποφυλάκισή του. Παρά τον εγκλεισμό του, ο μηχανισμός του δεν σίγησε ποτέ.
Μέσα από ένα οργανωμένο ψηφιακό δίκτυο σε X, YouTube, Telegram και Viber, συνεχίζει να διοχετεύει τις παρεμβάσεις του, ενώ η κεντρική ιστοσελίδα του παραμένει ενεργός πυρήνας συσπείρωσης. Η πρόσφατη παρουσία υποστηρικτών στα γραφεία του κατά τη διάρκεια άδειας, σε συνδυασμό με την έκδοση του νέου του βιβλίου, αποτυπώνουν την πρόθεσή του να δηλώσει παρών στις πολιτικές εξελίξεις.
Το εγχείρημα απευθύνεται ανοιχτά στο ακροδεξιό ακροατήριο, με κύκλους του να καλλιεργούν προσδοκίες για κάποια εκλογικά ποσοστά. Ωστόσο, ο δρόμος προς την κάλπη περνά από ανυπέρβλητα νομικά εμπόδια. Μετά τα διαδοχικά μπλόκα του Αρείου Πάγου στους «Έλληνες» και στη συνέχεια στους «Σπαρτιάτες» -όπου αναγνωρίστηκε ως ο υποκρυπτόμενος αρχηγός-, το ανώτατο δικαστήριο έχει διαμορφώσει αυστηρό θεσμικό ανάχωμα.
Το ερώτημα δεν είναι μόνο αν το νέο αυτό «κόλπο» παράκαμψης θα βρει νομικό κενό, αλλά πώς θα αντιδράσει η δικαιοσύνη απέναντι σε μια νέα προσπάθεια επανεισαγωγής της ίδιας πολιτικής ρητορικής στο δημόσιο βίο.
Η τραγωδία του Γιώργου Μαζωνάκη και η «μαύρη τρύπα» των ιδιωτικών ιατρείων
Η τραγική είδηση του αιφνίδιου θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη, ο οποίος υπέστη ανακοπή την ώρα που βρισκόταν σε ιδιωτικό ιατρείο, δεν προκάλεσε απλώς σοκ στην κοινή γνώμη, αλλά επανέφερε στο προσκήνιο μια χρόνια, επικίνδυνη παθογένεια του ελληνικού συστήματος υγείας.
Το δραματικό αυτό συμβάν φέρνει στην επιφάνεια το θολό και ανεξέλεγκτο τοπίο που επικρατεί γύρω από τις ιατρικές πράξεις, τις ειδικότητες και τις μεθόδους που εφαρμόζονται σε πρωτοβάθμιες μονάδες φροντίδας, αποκαλύπτοντας μια θεσμική γκρίζα ζώνη στην οποία η ασφάλεια των ασθενών μοιάζει συχνά να επαφίεται στην τύχη.
Όπως προκύπτει από τις αποκαλύψεις, ο γνωστός καλλιτέχνης φέρεται να υποβαλλόταν ή να προετοιμαζόταν για διαδικασία πλασμαφαίρεσης ή κυτταρικής θεραπείας σε ιδιωτικό ιατρείο. Η υπόθεση αυτή ανοίγει ασκό του Αιόλου, καθώς τα στοιχεία του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών δείχνουν σοβαρές ανακολουθίες. Ο ένας εκ των εμπλεκόμενων ιατρών είναι παθολόγος, ενώ η σύζυγός του, που εμφανίζεται ως μαιευτήρας-γυναικολόγος, βρίσκεται καταχωρισμένη στα αρχεία του συλλόγου ως «ιατρός άνευ ειδικότητας», καθώς δεν έχει προσκομίσει τους απαραίτητους τίτλους.
Ακόμη όμως κι αν διέθεταν τις εν λόγω ειδικότητες, εγείρεται το αμείλικτο ερώτημα που λέει, με ποιο δικαίωμα και υπό ποιο νομικό καθεστώς εφαρμόζονται τόσο εξειδικευμένες και επεμβατικές μέθοδοι, συχνά για αισθητικούς λόγους, εκτός νοσοκομειακού περιβάλλοντος;
Η απάντηση βρίσκεται στην πλήρη απουσία σαφούς ρυθμιστικού πλαισίου. Σήμερα, το μοναδικό ουσιαστικό κριτήριο για τη διενέργεια πράξεων σε ένα ιδιωτικό ιατρείο είναι το είδος της αναισθησίας. Αν η αναισθησία είναι τοπική, η επέμβαση επιτρέπεται, αν είναι ολική, απαγορεύεται. Αυτή η απλουστευτική διαχωριστική γραμμή αφήνει ένα τεράστιο παράθυρο αυθαιρεσίας.
Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί περιορίζονται στην έγκριση της αρχικής άδειας λειτουργίας του χώρου, αδυνατώντας να παρακολουθήσουν τι πραγματικά συμβαίνει πίσω από τις κλειστές πόρτες. Παράνομες επεμβάσεις, όπως ενδοσκοπήσεις ή εξειδικευμένες αιματολογικές επεξεργασίες, διεξάγονται καθημερινά σε ιατρεία, χωρίς κανέναν έλεγχο, παρά μόνο αν υπάρξει επώνυμη καταγγελία ή, όπως τώρα, μια τραγική κατάληξη.
Η επιστημονική κοινότητα εκπέμπει σήμα κινδύνου για τη «μαύρη πλευρά» της ιατρικής, όπου αμφιβόλου αποτελεσματικότητας θεραπείες, όπως η πλασμαφαίρεση για «αποτοξίνωση» ή η αλόγιστη χρήση βλαστοκυττάρων, πλασάρονται ως θαυματουργές λύσεις ευεξίας και ομορφιάς. Οι πάντες γνωρίζουν δε, ότι η αγορά της αισθητικής ιατρικής διογκώνεται ανεξέλεγκτα, εκμεταλλευόμενη τα θεσμικά κενά.
Το πλέον εξοργιστικό στοιχείο σε αυτή την ιστορία είναι η διαχρονική στάση της πολιτείας. Οι εκάστοτε υπουργοί Υγείας εμφανίζονται σταθερά σε ρόλο απλού τροχονόμου. Αντί για πρόληψη, θεσμική θωράκιση και αυστηρούς προληπτικούς ελέγχους, η ηγεσία του υπουργείου αντιδρά σπασμωδικά μόνο κατόπιν εορτής, όταν ξεσπάσει κάποιο δημόσιο σκάνδαλο ή χαθεί μια ανθρώπινη ζωή.
Η έκτακτη συνεδρίαση του ΚΕΣΥ για τη συγκρότηση επιτροπής που θα καθορίσει, επιτέλους, τις προδιαγραφές των θεραπευτικών πράξεων στα ιδιωτικά ιατρεία αποτελεί μια αυτονόητη κίνηση, που όμως έρχεται δραματικά καθυστερημένη. Ο χαμός του Γιώργου Μαζωνάκη συμπυκνώνει με τον πιο σκληρό τρόπο την αποτυχία του κράτους να προστατεύσι τον πολίτη από την ανομία και την εμπορευματοποίηση της υγείας.
Διαβάστε ακόμη:
