Καλεσμένος στο vidcast του Θανάση Λάλα με τίτλο «Portraits» βρέθηκε αυτή την εβδομάδα ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης, ο οποίος και είχε ιδιαίτερα εξομολογητική διάθεση.

Ο ηθοποιός μίλησε για τα παιδικά του χρόνια στη Θεσσαλονίκη, για την περίπλοκη προσωπικότητα του πατέρα του ενώ συνέδεσε τις μνήμες του με τον εμβληματικό ρόλο του Arthur Miller στο «Θάνατο του Εμποράκου». Ακόμη, έκανε και μια ιδιαίτερη αναφορά στη σχέση του με την πίστη και τον Θεό:

«Δεν πιστεύω στον Θεό. Ο Θεός δεν είναι πίστη για μένα, είναι δημιούργημα του ανθρώπου. Η φιλοσοφία του με αγγίζει, την αποδέχομαι. Είναι ο κύριος δημιουργός της ανθρώπινης ύπαρξης και της ανθρώπινης ψυχής, ασχολείται με την ψυχή. Αυτή η φιλοσοφία με ενδιαφέρει πάρα πολύ», ανέφερε αρχικά ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης.

«Τώρα η ύπαρξή του… ούτε θέλω να το αφήσω, αν υπάρχει ή δεν υπάρχει. Υπάρχει και μια γοητεία να ξέρεις ότι υπάρχει ενώ δεν υπάρχει. Και γι’ αυτό μου αρέσει. Αλλά όπως είχε πει και ο Σάρτρ, ο άθεος, λίγο πριν πεθάνει και μας ”σακάτεψε όλους”… γύρισε και είπε ”τελικά υπάρχει Θεός”. Και λες ”εντάξει, με έχεις ταλανίσει τόσα χρόνια ως άθεος, μη με καταστρέφεις τελευταία στιγμή”», συνέχισε ακόμα.

Όσα είπε ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης από το 1:11:50:

Για το ποιο είναι το ωραιότερο πράγμα που έχουν δει τα μάτια του και το ωραιότερο που έχουν ακούσει τα αυτιά του, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης, είπε: «Ένα μωρό παιδί και το γέλιο ενός μωρού παιδιού».

Σε άλλο σημείο ο ηθοποιός απάντησε τι θα έκανε αν είχε μπροστά του μια θάλασσα, αν θα επέλεγε να κολυμπήσει, να τη διασχίσει με ένα σκάφος ή να την παρατηρεί καθισμένος σε έναν βράχο: «Θα ήθελα να πνιγώ μέσα της και να είμαι από τον πάτο και να την κοιτάω προς τα πάνω».

Διαβάστε ακόμη: