Όποιος πιστεύει οτι η επέμβαση Τραμπ στην Βενεζουέλα έγινε για τα πετρέλαια πλανάται πλάνην οικτράν. Το μαύρο χρυσό είναι απλώς το μέσο, το φυσικό αντικείμενο της συναλλαγής. Ο πραγματικός στόχος δεν είναι η ενέργεια, αλλά το νόμισμα με το οποίο αυτή αγοράζεται. Η Ουάσιγκτον δεν έστειλε τα ελικόπτερα στο Καράκας για να ρίξει την τιμή της βενζίνης στο Οχάιο, αλλά για να διασώσει τον οικονομικό «πνεύμονα» που κρατά την Αμερική ζωντανή εδώ και 50 χρόνια: Το Πετροδολάριο.
Ο μαύρος χρυσός είναι απλώς το μέσο, το «καύσιμο» της ιστορίας. Ο πραγματικός στόχος ήταν και παραμένει η απόλυτη επιβεβαίωση της αμερικανικής ηγεμονίας σε έναν κόσμο που τόλμησε να αμφισβητήσει το δολάριο.
Για να καταλάβουμε γιατί ο Μαδούρο έπρεπε να φύγει «χθες», πρέπει να γυρίσουμε στο 1974. Τότε, ο Χένρι Κίσινγκερ έκλεισε τη συμφωνία που καθόρισε τον σύγχρονο κόσμο με τη Σαουδική Αραβία: Οι ΗΠΑ παρέχουν στρατιωτική προστασία και, σε αντάλλαγμα, το Ριάντ (και ο ΟΠΕΚ) τιμολογούν το πετρέλαιο αποκλειστικά σε δολάρια.
Αυτό δημιούργησε μια τεχνητή, ατελείωτη ζήτηση για το δολάριο. Κάθε χώρα που θέλει ενέργεια, πρέπει πρώτα να αγοράσει δολάρια. Αυτός ο μηχανισμός επιτρέπει στις ΗΠΑ να τυπώνουν χρήμα χωρίς πληθωριστικές συνέπειες, χρηματοδοτώντας τα ελλείμματα και τον στρατό τους με τον ιδρώτα του υπόλοιπου πλανήτη.
Το «Θανάσιμο Αμάρτημα» του Καράκας
Η Βενεζουέλα διέπραξε το μόνο ασυγχώρητο έγκλημα στα μάτια της αμερικανικής ελίτ: Δεν ήταν απλώς αντι-αμερικανική, ήταν αντι-δολαριακή.
- Τα Δεδομένα: Η χώρα κάθεται πάνω σε 303 δισεκατομμύρια βαρέλια (το 20% των παγκόσμιου αποθέματος).
- Η Απειλή: Από το 2018, ο Μαδούρο άρχισε να πουλάει αυτόν τον ωκεανό ενέργειας σε κινεζικά γουάν, ευρώ και ρούβλια.
- Το Χτύπημα: Η Βενεζουέλα ετοιμαζόταν να ενταχθεί στους BRICS, προσφέροντας στην Κίνα και τη Ρωσία την ενεργειακή βάση για να παρακάμψουν πλήρως το SWIFT.
Η κίνηση της Ουάσιγκτον στο Καράκας είναι ένα μάθημα γεωπολιτικής ωμότητας. Ενώ οι αναλυτές αναλώνονται στο αν το βαρέλι θα πάει στα 50 ή στα 60 δολάρια, η ουσία βρίσκεται στην επανεπιβεβαίωση της Pax Americana μέσω της στρατιωτικής υπεροχής.
Η εικόνα των αμερικανικών δυνάμεων στο Καράκας δεν αφορά την τιμή του βαρελιού στα ταμπλό της Wall Street. Αφορά ένα μάθημα γεωπολιτικής ωμότητας προς το Πεκίνο και τη Μόσχα: Η οικονομική επιρροή (Soft Power) έχει όρια όταν συναντά την στρατιωτική ισχύ (Hard Power). Η Κίνα μπορεί να χτίζει λιμάνια και να εξαγοράζει συνειδήσεις με δάνεια, αλλά οι ΗΠΑ ελέγχουν το ποιος κάθεται στην καρέκλα του ηγέτη στο Δυτικό Ημισφαίριο.
Η Παγίδα της «Μαλακής Ισχύος»
Το Πεκίνο έπεσε στην παγίδα να πιστέψει ότι μπορεί να αγοράσει γεωπολιτική πίστη μέσω του «Δρόμου του Μεταξιού». Η Βενεζουέλα απέδειξε το λάθος τους. Οι ΗΠΑ, ενεργοποιώντας ουσιαστικά ένα «Δόγμα Μονρόε 2.0», υπενθύμισαν σε όλους την επιστροφή της «Γεωγραφικής Κατάρας» για την Κίνα. Ενώ οι ΗΠΑ είναι ασφαλείς ανάμεσα σε ωκεανούς και φιλικούς γείτονες, η Κίνα παραμένει περικυκλωμένη. Η επέμβαση ήταν η απόδειξη ότι η Ουάσιγκτον δεν θα επιτρέψει στρατηγικό «προγεφύρωμα» στην πίσω αυλή της.
Όσο για το πετροδολάριο, η κίνηση ήταν υπαρξιακής σημασίας. Η Βενεζουέλα του Μαδούρο είχε μετατραπεί σε εργαστήριο αποδολαριοποίησης. Με την αλλαγή καθεστώτος, η μεγαλύτερη δεξαμενή ενέργειας στον κόσμο επιστρέφει βίαια στη ζώνη του δολαρίου. Το μήνυμα είναι σαφές: Η ενέργεια θα ανταλλάσσεται με το νόμισμα που προστατεύεται από τον αμερικανικό στόλο, ή δεν θα ανταλλάσσεται καθόλου.
Το παιχνίδι στη Βενεζουέλα είναι προειδοποιητική βολή προς τους BRICS. Οι ΗΠΑ δείχνουν ότι η «πολυπολικότητα» έχει γεωγραφικούς και στρατιωτικούς περιορισμούς. Η ενίσχυση του πετροδολαρίου μέσω του ελέγχου των ροών της Βενεζουέλας δεν είναι οικονομική επιλογή, είναι εθνική ασφάλεια. Όταν οι αριθμοί των λογιστών (Κίνα) απειλούν την ηγεμονία, οι ΗΠΑ απαντούν με τους αριθμούς των στρατηγών.
Το δολάριο δεν είναι απλώς νόμισμα, είναι το «λειτουργικό σύστημα» του πλανήτη. Όσο η ενέργεια –που είναι η βάση της οικονομίας– χρειάζεται ναυτική προστασία για να μετακινηθεί, οι ΗΠΑ θα ορίζουν το νόμισμα της συναλλαγής. Οι BRICS μπορούν να κάνουν όσες συνόδους θέλουν, αλλά αν δεν μπορούν να προστατεύσουν τα τάνκερ τους, θα πληρώνουν πάντα σε δολάρια «προστασίας».
BRICS 2026: Το τέλος του «ρομαντισμού» και η ώρα της σκληρής επιβίωσης
Η εικόνα των αμερικανικών ελικοπτέρων πάνω από το Καράκας διέλυσε σε μια νύχτα τις ψευδαισθήσεις της «πολυπολικής» αθωότητας. Οι ηγέτες των BRICS ξύπνησαν σε έναν κόσμο όπου τα νομισματικά swap και οι εμπορικές συμφωνίες δεν μπορούν να σταματήσουν μια Μεραρχία Πεζοναυτών.
- Η «Σιωπηλή» Διάσπαση του Μπλοκ
Η επόμενη κίνηση των BRICS δεν θα είναι ενιαία, γιατί ο φόβος είναι διαφορετικός για τον καθένα.
Ινδία (Ο Επιτήδειος Ουδέτερος): Το Νέο Δελχί βλέπει την αμερικανική αποφασιστικότητα και θα κάνει βήματα πίσω. Η Ινδία δεν έχει κανένα σκοπό να γίνει «ασπίδα» της Κίνας ή της Ρωσίας. Θα δούμε τον Μόντι να απομακρύνεται διακριτικά από την αντι-δυτική ρητορική, πουλώντας το αφήγημα του «γέφυρα μεταξύ Βορρά και Νότου». Η Ινδία ξέρει ότι δεν μπορεί να τα βάλει με το αμερικανικό ναυτικό στον Ινδικό Ωκεανό.
Κίνα &Ρωσία (Ο Σκληρός Πυρήνας): Για αυτούς, η Βενεζουέλα είναι το σήμα κινδύνου. Η στρατηγική τους θα μετατοπιστεί από την «επέκταση επιρροής» στην «οχύρωση» (Fortress Strategy). Θα σταματήσουν να απλώνονται σε περιοχές που δεν μπορούν να υπερασπιστούν στρατιωτικά (όπως η Λατινική Αμερική) και θα επικεντρωθούν στην Ευρασία και την Κεντρική Ασία, όπου οι γραμμές ανεφοδιασμού τους είναι χερσαίες και ασφαλείς από τον αμερικανικό στόλο.
- Το Σχέδιο «Ναυαγοσωστική Λέμβος»
Η Σύνοδος Κορυφής του 2026 δεν θα έχει πια χαμόγελα και οικογενειακές φωτογραφίες με νόημα. Θα είναι ένα συμβούλιο διαχείρισης κρίσεων.
Το Νέο Δόγμα: «Αν δεν μπορούμε να προστατεύσουμε τα καθεστώτα των φίλων μας (βλέπε Μαδούρο), πρέπει να προστατεύσουμε τα λεφτά μας». Οι BRICS θα επιταχύνουν βίαια τη δημιουργία ενός παράλληλου συστήματος πληρωμών (BRICS Pay), όχι για να ανταγωνιστούν το δολάριο, αλλά για να μπορούν να επιβιώσουν όταν οι ΗΠΑ τους κόψουν το SWIFT. Δεν είναι πλέον θέμα γοήτρου, είναι θέμα επιβίωσης.
- Το Τέλος της «Παγκόσμιας» Φιλοδοξίας
Η Βενεζουέλα απέδειξε ότι η Κίνα είναι μια οικονομική υπερδύναμη, αλλά ένας «νάνος» ασφαλείας εκτός Ασίας. Οι χώρες του Παγκόσμιου Νότου (Αφρική, Νότια Αμερική) πήραν το μήνυμα: «Όταν οι Αμερικανοί έρθουν βράδυ, οι Κινέζοι δεν θα στείλουν αεροπλανοφόρα, θα στείλουν νότα διαμαρτυρίας». Αυτό θα παγώσει την επέκταση των BRICS. Ποιος θέλει να μπει σε μια συμμαχία που δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλειά του;
