Η κρίση στις σχέσεις Ευρώπης – Αμερικής που προκαλεί η απαίτηση Τραμπ για την εκχώρηση της Γροιλανδίας, ανησυχεί ιδιαίτερα τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση. Στο Μαξίμου έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται ότι όταν πλακώνονται οι ελέφαντες την πληρώνουν τα βατράχια και γι’ αυτό αναζητούν μια στρατηγική η οποία να ισορροπεί τόσο στις υποχρεώσεις που έχει η χώρα απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και στη διασφάλιση των προνομιακών συμφωνιών που υπέγραψε με τις ΗΠΑ στον κρίσιμο τομέα της ενέργειας.

Η Ελλάδα σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ταυτιστεί με τις ακραίες θέσεις του Εμανουέλ Μακρόν με δεδομένο ότι οι Αμερικανοί είναι αυτοί που έχουν κυρίαρχο ρόλο στη Μεσόγειο. Το ενδεχόμενο αναβάθμισης των σχέσεων Αμερικής – Τουρκίας μπορεί να προκαλέσει επικίνδυνες παρενέργειες, θέτοντας σε κίνδυνο τα εθνικά μας θέματα.

Βέβαια η απουσία της Ελλάδας από το περιβόητο Συμβούλιο Ειρήνης που πρόκειται να συγκροτήσει ο Ντόναλντ Τραμπ δίνει το πλεονέκτημα στην Τουρκία. Το γεγονός ότι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μεταβάλλεται σε μεγάλο παίκτη περιφερειακής δύναμης στην περιοχή, δεν είναι θετικό για τη χώρα μας.

Αλλά η Ελλάδα σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να συμμετέχει σε ένα όργανο όπως το Συμβούλιο Ειρήνης, που απορρίπτουν Γερμανοί, Γάλλοι και οι περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η εξίσωση με τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή δυσκολεύει, με τη χώρα μας να είναι εγκλωβισμένη σε έναν φαύλο κύκλο. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τις παρενέργειες αυτής της κατάστασης και γι’ αυτό ο πρωθυπουργός δικαιολογημένα ανησυχεί και επιχειρεί να ισορροπήσει σε τεντωμένο σχοινί για να μην διαταραχθούν οι σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και με τον απρόβλεπτο Τραμπ.

Οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής είναι καθοριστικές για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η χώρα μας καλείται να αναζητήσει στρατηγική επιβίωσης μέσα σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας και γεωπολιτικών κινδύνων. Το γεγονός αυτό καθιστά επιτακτική ανάγκη την πολιτική και οικονομική σταθερότητα.

Αλλαγή ιδιοκτησίας σε ιστορική εταιρεία δημοσκοπήσεων – Τα προβλήματα, ο νέος ιδιοκτήτης και η σταθερά της διοίκησης

Για να ξέρετε τι ακριβώς συμβαίνει, σας ενημερώνω εγκύρως ότι μεγάλη εταιρεία δημοσκοπήσεων με ιστορική διαδρομή, που αντιμετωπίζει προβλήματα, αλλάζει χέρια.

Σύμφωνα με καλά πληροφορημένη πηγή, η εταιρεία περνάει στην ιδιοκτησία επιχειρηματία ο οποίος διαθέτει διαφημιστική εταιρεία με πολύ μεγάλο πελατολόγιο.

Πάντως ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας δημοσκοπήσεων, που είναι και από τους πλέον έγκυρους δημοσκόπους, θα παραμείνει στη θέση του και με το νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς.

Σκιές πάνω από την Ernst & Young Ελλάδας – Κρατικοί λογαριασμοί, φήμες και η μάχη της αξιοπιστίας

Στην ελληνική αγορά ελεγκτικών υπηρεσιών, η ΕΥ Ελλάδας, υπό τη διεύθυνση του Γιώργου Παπαδημητρίου, βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σειρά προκλήσεων που ανησυχούν τους επαγγελματίες και τους επενδυτές. Τα τελευταία τρίμηνα, η συσσώρευση πολλών κρατικών λογαριασμών φαίνεται να δημιουργεί πίεση στη ροή εργασιών της εταιρείας, με αποτέλεσμα η εικόνα της να αποκτά έναν «συννεφιασμένο» χαρακτήρα στον επιχειρηματικό ορίζοντα.

Η ΕΥ, ως διεθνώς αναγνωρισμένη ελεγκτική εταιρεία, έχει χτίσει τη φήμη της πάνω στην αξιοπιστία, τη διαφάνεια και την ανεξαρτησία της. Όμως η διαχείριση μεγάλου όγκου κρατικών λογαριασμών μπορεί να λειτουργήσει μακροπρόθεσμα σε βάρος αυτών των βασικών αξιών. Παράγοντες της αγοράς υποστηρίζουν ότι η έντονη εμπλοκή με κρατικά έργα δημιουργεί μια εντύπωση «εναγκαλισμού» με τη δημόσια διοίκηση, κάτι που μπορεί να πλήξει την αντικειμενικότητα της εταιρείας και, τελικά, την αξιοπιστία της.

Το ζήτημα δεν αφορά μόνο στην εσωτερική λειτουργία της εταιρείας. Στην αγορά κυκλοφορούν φήμες ότι έχει γίνει κάποια καταγγελία σε ελεγκτική αρχή. Η αβεβαιότητα αυτή δημιουργεί ανασφάλεια και αναπόφευκτα επηρεάζει τη φήμη της εταιρείας, καθώς οι πελάτες και οι συνεργάτες αναζητούν σαφήνεια και διαφάνεια.

Πάντως η συσσώρευση κρατικών έργων έχει βραχυπρόθεσμα πλεονεκτήματα, καθώς εξασφαλίζει σημαντική ρευστότητα και σταθερή ροή εργασιών. Ωστόσο, η μακροπρόθεσμη εικόνα φαίνεται πιο σύνθετη. Η υπερβολική εξάρτηση από κρατικές συνεργασίες μπορεί να περιορίσει την ικανότητα της εταιρείας να διαχειρίζεται ανεξάρτητους πελάτες και να διαφοροποιεί το χαρτοφυλάκιό της.

Παράλληλα, η αγορά αντιλαμβάνεται τη συσσώρευση αυτή ως ένδειξη στενών σχέσεων με την κεντρική εξουσία, γεγονός που μπορεί να εγείρει ερωτήματα για την ουδέτερη στάση της εταιρείας σε μελλοντικούς ελέγχους.

Στο πλαίσιο αυτό, η διαχείριση του ονόματος και της φήμης της ΕΥ Ελλάδας γίνεται εξίσου σημαντική με την ίδια την ποιότητα των ελεγκτικών υπηρεσιών. Οι ηγετικές ομάδες της εταιρείας θα χρειαστεί να διασφαλίσουν ότι η συνεργασία με το κράτος γίνεται με απόλυτη διαφάνεια και σαφή καταμερισμό ευθυνών, ώστε να αποτρέπεται οποιαδήποτε υποψία μεροληψίας ή σύγκρουσης συμφερόντων.

Η επόμενη περίοδος αναμένεται κρίσιμη για την εταιρεία, καθώς η διαχείριση της εικόνας της στην αγορά θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό την εμπιστοσύνη που θα εξακολουθεί να απολαμβάνει από τους πελάτες και τους επενδυτές.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι τα παραπάνω έχουν φθάσει και πέραν του Ατλαντικού.

Ο Ιωακειμίδης, ο Τσίπρας και το ερώτημα της πολιτικής επανεμφάνισης

Κοντά στο νέο πολιτικό εγχείρημα του πρώην πρωθυπουργού και πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, φέρεται να είναι ο πρώην δήμαρχος Νίκαιας -Ρέντη και νυν επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής, Γιώργος Ιωακειμίδης.

Ο κ. Ιωακειμίδης, είχε αιφνιδιάσει τους πάντες αρχές του 2023, λίγους μήνες πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές του ιδίου έτους, όταν ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από την Τοπική Αυτοδιοίκηση και θα δώσει τη «μάχη» για την Περιφέρεια Αττικής.

Οι εξελίξεις ωστόσο δεν τον δικαίωσαν. Παρότι είχε την επίσημη στήριξη του ενιαίου τότε ΣΥΡΙΖΑ – που το 2023 κρατούσε σε σημαντικό βαθμό την εκλογική του δύναμη- στην υποψηφιότητα του για περιφερειάρχης Αττικής.

Είχε επιλεγεί επί προεδρίας Τσίπρα και όταν αυτός αποχώρησε τον Ιούνιο, έτυχε της αμέριστης στήριξης και του νέου προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. Στέφανου Κασσελάκη.

Στις Ευρωεκλογές του 2024, έκανε το πρώτο του βήμα για την κεντρική πολιτική σκηνή, με τεράστια καθυστέρηση από τότε που ασχολήθηκε με τα κοινά.

Εντάχθηκε στο κόμμα του Πέτρου Κόκκαλη «ΚΟΣΜΟΣ», αναλαμβάνοντας μάλιστα και υπεύθυνος του οργανωτικού του τομέα.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα ο κ. Ιωακειμίδης έχει πυκνώσει τις παρουσίες του σε εκδηλώσεις στη Β’ Πειραιά και ακούγεται έντονα ότι ενδέχεται να είναι υποψήφιος με το υπό ίδρυση κόμμα Τσίπρα, εφόσον αυτό συγκροτηθεί και κατέλθει στις εκλογές.

Βέβαια ο ίδιος μπορεί να θέλει. Τον θέλει όμως και ο Τσίπρας;

Εκλογικός νόμος και εσωτερικός διχασμός στη ΝΔ – Σταθερότητα ή πολιτικό ρίσκο;

Η συζήτηση για αλλαγή του εκλογικού νόμου στην Ελλάδα έχει επανέλθει στο πολιτικό προσκήνιο, πυροδοτώντας έντονες εσωκομματικές αντιπαραθέσεις στη Νέα Δημοκρατία. Το θέμα αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς αφορά την πιθανότητα τροποποίησης του εκλογικού καθεστώτος πριν τις εκλογές του 2027, με στόχο την ενίσχυση των δυνατοτήτων αυτοδυναμίας του κυβερνώντος κόμματος.

Παρά την συνεχή διάψευση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη να μην αλλάξει τον νόμο στο άμεσο μέλλον, η συζήτηση δείχνει ότι η ΝΔ παραμένει διχασμένη, με στελέχη να εκφράζουν εντελώς αντίθετες απόψεις για την πολιτική χρησιμότητα μιας τέτοιας κίνησης.

Σύμφωνα με όσα έχουν διαρρεύσει, οι βασικές προτάσεις αφορούν την αύξηση του ορίου εισόδου στη Βουλή από 3% σε 5% και την τροποποίηση του συστήματος κατανομής των εδρών, ώστε το πρώτο κόμμα να λαμβάνει μεγαλύτερο μπόνους.

Οι υποστηρικτές της αλλαγής θεωρούν ότι αυτά τα μέτρα θα ενίσχυαν την κυβερνητική σταθερότητα, καθιστώντας ευκολότερη την επίτευξη αυτοδυναμίας και περιορίζοντας την είσοδο μικρών κομμάτων στη Βουλή. Επιχειρηματολογούν ότι σε περίπτωση που η ΝΔ δεν πετύχει αυτοδυναμία με το ισχύον σύστημα, μια αλλαγή στον εκλογικό νόμο θα μπορούσε να της εξασφαλίσει ευρύτερη πλειοψηφία, αποτρέποντας ενδεχόμενες πολιτικές αστάθειες.

Ωστόσο, η αντίθετη πλευρά υπογραμμίζει τους σοβαρούς κινδύνους μιας τέτοιας κίνησης. Πολλά στελέχη θεωρούν ότι η αλλαγή του εκλογικού νόμου θα μπορούσε να συσπειρώσει τους πολιτικούς αντιπάλους της ΝΔ, δημιουργώντας ένα ενιαίο μέτωπο αντιπολίτευσης απέναντι σε ένα κόμμα που φαίνεται να παίζει με τους κανόνες προς ίδιο όφελος. Και εδώ που τα λέμε η ιστορία έχει δείξει ότι δεν έχουν άδικο…

Διαβάστε ακόμη: