Παρακολουθώ με ενδιαφέρον και προσοχή την περίπτωση του νομικού και στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ Νικόλα Φαραντούρη που προσφάτως ετέθη εκτός Ευρωομάδας και οδεύει προς διαγραφή μετά από προσωπική απόφαση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Φάμελλου λόγω των θέσεων που ανέπτυξε για την κυρία Μ. Καρυστιανού και το φλερτ με το κόμμα που προανήγγειλε!

Ο κ. Φαραντούρης (που πέρασε και από την Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού σε εποχές τεταμένες) υπήρξε και καθηγητής – επιστημονικός συνεργάτης της ΔΕΠΑ Εμπορίας, όπου οι γνωματεύσεις του επέφεραν πολύ θετικά αποτελέσματα! Για την ΔΕΠΑ;;; Ή και για πολλούς άλλους;

Επιπροσθέτως στην επιχειρηματική πιάτσα έμεινε γνωστός και για τα περίφημα συνέδρια του! Ποιοι ήταν άραγε οι μεγάλοι χορηγοί;

Μετά την ολοκλήρωση της Εξεταστικής θα σταλεί από την Ευρ. Εισαγγελία η δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ που περιλαμβάνει πρωτοκλασάτα ονόματα υπουργών, υφυπουργών και βουλευτών – Αναμένονται πρωτοβουλίες Δένδια!

Για να ξέρετε …1)
Μου λένε καλά πληροφορημένες πηγές που γνωρίζουν εκ των έσω πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις και έχουν πρόσβαση σε μηχανισμούς και Αρχές, ότι η δεύτερη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ θα σταλεί μετά την ολοκλήρωση της εξεταστικής και περιλαμβάνει πολύ γνωστά ονόματα Υπουργών και πρώην υπουργών, υφυπουργών και βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος!

Για να ξέρετε …2)
Οι ίδιες καλά πληροφορημένες πηγές λένε ότι με την έλευση της νέας δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ που θα περιλαμβάνει και νέα πρωτοκλασάτα ονόματα της κυβέρνησης, θα προκληθούν πρωτοβουλίες του Νίκου Δένδια!!! Θα παραιτηθεί ; Ή απλώς θα βγει μπροστά ανεβάζοντας τους τόνους της εσωτερικής αντιπολίτευσης; Θα τον ακολουθήσουν άραγε βουλευτές στην κίνηση του! Και αν ναι πόσοι;

Ο νέος νταραβεριτζής, οι δουλειές, το δημόσιο, οι υπερτιμολογήσεις, οι επιστροφές

Για ποιον παράγοντα δυναμικού κλάδου της οικονομίας που σχετίζεται με το Δημόσιο και τις αναθέσεις, η πιάτσα βοά ότι έχει μπει δυνατά στο παιχνίδι με τα νταραβέρια, τις «δουλειές», τις επιστροφές κάτω από το τραπέζι και τις υπερτιμολογήσεις!

Τάζει big business με το αζημίωτο σε όλους τους επιχειρηματίες!

Για ποιον «νεοεισερχόμενο» παράγοντα της οικονομικής και επιχειρηματικής πραγματικότητας της χώρας, λέγεται ότι εδώ και έξι μήνες μιλάει με όλους τους επιχειρηματίες για δουλειές εκατομμυρίων και τάζει big business, με το αζημίωτο;

«Πίνω και μεθώ, ωχ αμάν μέρα νύχτα τραγουδώ»: Για ποιους παράγοντες των επιχειρήσεων χτυπά η καμπάνα των στίχων του Μπάμπη Τσέρτου;

«Πίνω και μεθώ, ωχ αμάν μέρα νύχτα τραγουδώ! Γένηκα μπεκρής, ωχ αμάν χασικλής και μερακλής»! Για ποιους παράγοντες των επιχειρήσεων χτυπά η καμπάνα των στίχων του τραγουδιού του Μπάμπη Τσέρτου;

Ο « ατσίδας» Λουκάς, οι ιταλικές Άλπεις παρέα με τον «κολλητό» του, το αιολικό πάρκο, το φωτοβολταϊκό, ο Ιταλός συνέταιρος και η «γνωστή δουλειά» – παλιά του τέχνη κόσκινο- με την κατασκευαστική του αδερφού του!

Όπως όλοι οι …μεγαλόσχημοι παράγοντες αυτού του τόπου (τρομάρα τους) που έχουν μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους, έτσι και ο …πασίγνωστος παράγοντας του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ της Βοιωτίας Λουκάς Λαζαράκης που «έγραψε ιστορία» στέλνοντας και πάλι την ποδοσφαιρική ομάδα της Θήβας στο τοπικό βουτηγμένη στα χρέη, όπως φυσικά και τον μπασκετικό Κάδμο που αντίστοιχα βολοδέρνει στα τοπικά, πέρασε τις χειμερινές του διακοπές σε διάσημο ιταλικό θέρετρο, μαζί με την παρέα του, συγγενείς και κολλητούς φίλους!

Δεν ξέρω αν ο αγαπητός Λουκάς ξέρει σκι, αλλά όλα αυτά μικρή σημασία έχουν στις μέρες μας. Οι εντυπώσεις μένουν στο τέλος και αυτό το γνωρίζει καλά από την εποχή της EDF και του Λογοθέτη! Άλλωστε ούτε μπάλα ξέρει, ούτε μπάσκετ. Ασχέτως αν φιγουράρει στις μικρές οθόνες κάθε βδομάδα έχοντας αγοράσει θέσεις court seats στο ΣΕΦ, δίπλα στους πάγκους και τη γραμματεία! Απέναντι από τις κάμερες! Οπότε θες δεν θες θα τον βλέπεις! Και στα καφενεία στη Βοιωτία, μεταξύ καφέ πολλά βαρύ, ούζου και μεζέ, λένε «να ο πρόεδρος μας», «μεγάλη προσωπικότητα», «πρώτο πλάνο», «πάνω στο παρκέ»!!!

Βλέπετε ο συμπαθής Λουκάς, με την άσπρη χαίτη (τώρα κουρεύτηκε και συμμαζεύτηκε μορφολογικά) που φέρνει στον Αγιάλα, τον παλιό σταρ του Αργεντίνικου ποδοσφαίρου, έχει πλήθος από νταραβέρια στην Βοιωτία!
Λατομείο, τσιμεντάδικα χωρίς άδεια που προσπαθεί μάταια να ενεργοποιήσει, συγγενή – πρώτου βαθμού – κατασκευαστική εταιρία (νυν Crycon πρώην Lavel) που έπαιρνε έργα εις βάρος των συνεταίρων του, αλλά και «Βουνό» αιολικά πάρκα (27 mw) καθώς και φωτοβολταϊκά!

Στα χιόνια ο αξιαγάπητος Λουκάς πήγε μαζί με τον «κολλητό» του! Και απολαμβάνουν τους καρπούς που έχουν δρέψει, πίνοντας prosecco, σαμπάνιες αλλά και ζεστή σοκολάτα, κάπου στους Δολομίτες ή πέριξ της Κορτίνα! Για λόγους αρχής δεν θα σας αποκαλύψω..

Φέρνοντας υποσυνείδητα στο μυαλό μας την περίφημη ατάκα του Θόδωρου Πάγκαλου «μαζί τα φάγαμε»!!!

Μαζί με τον «κολλητό» του, ο οποίος του σύστησε τον συνεργάτη του Ιταλό Giovanni Fassi, ιδιοκτήτη του κολοσσού των γερανών της εταιρίας Fassi, αγόρασαν μια άδεια φωτοβολταϊκού πάρκου και ενός αιολικού πάρκου.

Ο Ιταλός, όπως λένε αξιόπιστες πηγές, μέσω της τράπεζας του στην Ιταλία που είναι και ιδιοκτήτης έβαλε όλο το equity με 100% χρηματοδότηση!!!

Και ο Λαζαράκης ανέλαβε να κατασκευάσει τα πάρκα χρησιμοποιώντας την προαναφερθείσα κατασκευαστική εταιρία του αδελφού του (και δικιά του όπως αποδείχτηκε στο δικαστήριο με τον Λογοθέτη), με τα κόστη να είναι υπέρμετρα, αδικαιολόγητα, δημιουργώντας στους συνέταιρους του την πεποίθηση ότι με υπερτιμολογήσεις τους κορόιδεψε!

Τον «κολλητό» του που του έφερε τον χρηματοδότη του έργου αλλά και τον Ιταλό μεγιστάνα που τον εμπιστεύτηκε. Όμως ο Ιταλός αλλά και ο «κολλητός» του και οικογενειακός του φίλος λένε δεξιά και αριστερά στην πιάτσα ότι έχουν όλα τα στοιχεία που δείχνουν ότι ο Λαζαράκης στην πλάτη τους έβγαλε ένα ποσό γύρω στα 4–5 εκατ.!!!

Η συνέχεια θα έχει γέλιο γιατί ο «κολλητός» την ώρα που κατέβαινε με τα σκι κάνοντας σλάλομ στις πλαγιές των ιταλικών Άλπεων, φέρεται να συνειδητοποίησε ότι είχε την τύχη όλων των κατά καιρούς «κολλητών» και συνεταίρων του αξιαγάπητου παράγοντα Λουκά, ο οποίος όπως αποδείχτηκε στην πράξη τους είχε για πρωινό, κάνοντας κατάχρηση της φιλίας και της εμπιστοσύνης τους!

Επί του προκειμένου, τα δύο αυτά έργα προσπαθεί τώρα ο Λαζαράκης να τα πουλήσει για να κλείσει την υπόθεση, αλλά όπου απευθύνεται λόγω του ονόματος που έχει στην αγορά κάνουν πίσω … Ενώ παράλληλα φέρεται να τα έχει φορτώσει με μεγάλα έξοδα, άρα τα έργα είναι ακριβά!

Η συνέχεια επί της οθόνης! Όχι της μικρής που μεταδίδει τα ματς του Ολυμπιακού στο ΣΕΦ, αλλά της μεγάλης οθόνης της σκληρής πραγματικότητας, όπου και πάλι ο συμπαθής Λουκάς θα είναι πρώτο πλάνο, όχι γιατί κάθεται «πρώτη μούρη» δίπλα στη γραμματεία, αλλά γιατί κάποια στιγμή θα πρέπει να δώσει εξηγήσεις για τα έργα και τις ημέρες του…

Όταν τα λεφτά δεν φτάνουν για να αγοράσουν τον σεβασμό: Η σκοτεινή ιστορία ενός εφοπλιστή που δανείστηκε όνειρα, φόρεσε ξένη επιτυχία και κατέληξε να πολεμά τους πάντες εκτός από τον εαυτό του!

Στους κύκλους της ναυτιλίας κυκλοφορεί εδώ και καιρό μια ιστορία που δεν γράφεται εύκολα στα δελτία Τύπου και δεν χωράει σε λαμπερές δεξιώσεις. Είναι η ιστορία ενός εφοπλιστή που δεν έφτιαξε την αυτοκρατορία του από το μηδέν, αλλά προσπάθησε απεγνωσμένα να πείσει τους πάντες –και κυρίως τον εαυτό του– ότι το έκανε.

Η αρχή ήταν μια «επένδυση»: μια start-up που έφερε την υπογραφή ενός νεαρού κληρονόμου, παιδιού παλιάς ναυτιλιακής οικογένειας. Όχι δικό του όραμα, όχι δικό του δημιούργημα. Μπήκε στο παιχνίδι από το πλάι, μέσω ενός φίλου, ενός ανθρώπου που άνοιγε πόρτες και έκλεινε συμφωνίες. Ο ίδιος προτιμούσε να μένει στη σκιά, μέχρι να έρθει η ώρα να παρουσιαστεί ως ο μεγάλος παίκτης.

Στην αρχή όλα έμοιαζαν να δουλεύουν. Υποσχέσεις για τεχνολογία, για καινοτομία. Λόγια βαριά, επενδύσεις βιαστικές, εγωισμοί φουσκωμένοι. Όταν όμως τα νούμερα άρχισαν να μην βγαίνουν και το όνειρο να τρίζει, ο εφοπλιστής μας δεν κοίταξε τον καθρέφτη. Έψαξε αμέσως κάποιον να κατηγορήσει.

Και τον βρήκε. Έναν άλλον συνεργάτη, έναν εύκολο στόχο. «Αυτός φταίει», έλεγε. «Με παραπλάνησε, με έριξε». Η ευθύνη μεταφέρθηκε σαν καυτό κάρβουνο, από χέρι σε χέρι, αρκεί να μην καίει τον ίδιο. Γιατί για εκείνον, το να παραδεχτεί λάθος θα σήμαινε να παραδεχτεί κάτι βαθύτερο: ότι δεν ήταν ποτέ ο αυτοδημιούργητος καπετάνιος που ήθελε να δείχνει.

Όταν οι κουβέντες δεν έφταναν, ήρθαν οι μπράβοι. Σκοτεινά ραντεβού, υπόγειες πιέσεις, απειλές που ψιθυρίζονταν αντί να γράφονται. Σαν να νόμιζε ότι με τη βία θα διορθώσει αυτό που δεν μπορούσε με μυαλό και σχέδιο. Αλλά η πραγματικότητα δεν λύγισε. Αντίθετα, γύρισε εναντίον του.

Οι δικαστικές αίθουσες έγιναν το νέο του πεδίο μάχης. Δικηγόροι πανάκριβοι, δικόγραφα σωρός, υποσχέσεις για «τελική δικαίωση». Κι όμως, το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο: ήττες, συμβιβασμοί, πόρτες που έκλειναν. Κάποια στιγμή, του προτάθηκε να φύγει. Να βγει από την υπόθεση με χρήματα, να σώσει ό,τι σώζεται και να συνεχίσει τη ζωή του. Μια καθαρή έξοδος.

Αρνήθηκε.

Όχι γιατί δεν τον συνέφερε. Αλλά γιατί δεν άντεχε την ιδέα ότι θα φύγει χωρίς να έχει «νικήσει». Γιατί μέσα του δεν πάλευε για την επιχείρηση, αλλά για κάτι πιο παλιό και πιο βαθύ: για την ανάγκη να αποδείξει ότι αξίζει, ότι δεν είναι απλώς «ο φίλος του τάδε» ή «ο επενδυτής μέσω τρίτων». Ήθελε να καλύψει ένα κόμπλεξ που τον ακολουθούσε χρόνια – το κόμπλεξ του ανθρώπου που ποτέ δεν ένιωσε πραγματικά εκτιμημένος.

Και ίσως εκεί βρίσκεται η τραγωδία του. Όχι στα χαμένα λεφτά, ούτε στις αποτυχημένες συμφωνίες. Αλλά στο ότι, όσο περισσότερο προσπαθούσε να επιβληθεί, τόσο λιγότερο σεβασμό κέρδιζε. Στα σαλόνια τον ανεχόντουσαν, στα γραφεία του τον φοβόντουσαν, αλλά κανείς δεν τον εκτιμούσε. Γιατί ο σεβασμός δεν αγοράζεται και δεν επιβάλλεται. Κερδίζεται.

Αλλά η ιστορία του μένει σαν υπενθύμιση ότι στην εποχή της βιτρίνας και του θορύβου, η μεγαλύτερη ήττα είναι να μην καταφέρεις ποτέ να συμφιλιωθείς με το ποιος πραγματικά είσαι.

Γιατί, τελικά, μπορείς να αγοράσεις μετοχές, πλοία και τίτλους.

Αλλά δεν μπορείς να αγοράσεις σεβασμό.

Και σίγουρα δεν μπορείς να αγοράσεις τη λύτρωση από τον ίδιο σου τον εαυτό.

Διαβάστε ακόμη: