Υπάρχει ένας πολύ συγκεκριμένος λόγος που αρκετά μικρά σχήματα αρνούνται πεισματικά να εγκαταλείψουν την εκλογική μάχη, παρά τις απογοητευτικές δημοσκοπήσεις που τα φέρνουν σταθερά κάτω από το όριο της εισόδου στη Βουλή.
Αυτός ο λόγος δεν είναι μόνο πολιτικός, αλλά πρωτίστως σκληρά οικονομικός. Η κρατική χρηματοδότηση που ξεκλειδώνει με ένα ποσοστό κοντά στο 1,5% αποτελεί το απόλυτο κίνητρο για να μείνουν όλοι στο παιχνίδι μέχρι το τέλος. Δεν πρόκειται απλώς για επιβίωση, αλλά για τη δυνατότητα να διατηρούν κομματικά γραφεία, υπαλλήλους και επικοινωνιακή παρουσία, περιμένοντας μια μελλοντική πολιτική συγκυρία που θα τα ευνοήσει.
Γι’ αυτό και βλέπουμε τη Νέα Αριστερά να μην δείχνει την παραμικρή διάθεση υποχώρησης, ενώ και το νέο σχήμα του Στέφανου Κασσελάκη (ή οι «Δημοκράτες» του Λοβέρδου) χαράσσουν στρατηγική με ορίζοντα την οικονομική αυτοτέλεια. Στην ουσία, το κυνήγι του 1,5% είναι ένας αγώνας δρόμου για το ταμείο, καθώς οι αριθμοί είναι αμείλικτοι: στις τελευταίες αναμετρήσεις το όριο του 3% αντιστοιχούσε σε περίπου 148.000 ψήφους, ένα νούμερο που για πολλούς φαντάζει βουνό, αλλά το «μαξιλαράκι» του 1,5% είναι ένας εφικτός στόχος που εξασφαλίζει τη μεταπολιτική τους ύπαρξη.
Για αρκετούς αρχηγούς, λοιπόν, μια εκλογική «ήττα» με ένα αξιοπρεπές ποσοστό δεν είναι το τέλος, αλλά μια πολιτικά και οικονομικά χρήσιμη επένδυση. Με τα κρατικά κονδύλια ανά χείρας, μπορούν να συνεχίσουν να δηλώνουν παρόντες, ακόμα και αν η κοινωνία τους έχει θέσει στο περιθώριο.
Διαβάστε ακόμη:
- Η γεύση της Ελλάδας: Γιατί η κουζίνα της είναι ο καλύτερος πρεσβευτής της
- Εξτρα επίδομα γέννησης έως 15.000 ευρώ – Οι δικαιούχοι και οι προϋποθέσεις
- Νέα εποχή στο ρεύμα: Πώς αλλάζει ο ανταγωνισμός και τι σημαίνει για τους καταναλωτές
- Γκάλοπ Marc: 14 μονάδες η διαφορά ΝΔ-ΕΛΑΣ, τρίτο το ΠΑΣΟΚ, βυθίζεται η Καρυστιανού
