Στις σημερινές συναντήσεις των ηγεσιών Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου, μαθαίνω από καλά πληροφορημένη πηγή, ότι θα συζητηθεί, πέραν των άλλων και το θέμα της μελλοντικής μεταφοράς φυσικού αερίου από την Κύπρο, προς την Ελλάδα και φυσικά την Ευρώπη.

Σύμφωνα με τα χρονοδιαγράμματα των γεωτρήσεων, το 2027 η Κύπρος θα έχει τις πρώτες ποσότητες φυσικού αερίου από την εξόρυξή της και ήδη ο προβληματισμός για τη μεταφορά του σε Ελλάδα-Ε.Ε., έχει χτυπήσει κόκκινο: να γίνει μέσω Αιγύπτου ή μήπως η “προσφερόμενη” Τουρκία είναι προτιμότερη λύση;

Το εν λόγω θέμα, θυμηθείτε, ότι όσο πλησιάζει η ώρα της απόφασης, θα έχει ακόμα πολλά επεισόδια, ελπίζω φραστικά και όχι άλλου είδους, που θα επιδεινώσουν τη σχέση μας με την Τουρκία, αλλά και τη σχέση της Κύπρου με την Τουρκία, στην περίπτωση που επιλεγεί η Αίγυπτος.

Για να έχω μια πρώτη εικόνα της κατάστασης κατέφυγα στην άποψη ενός έμπειρου παράγοντα του ενεργειακού χώρου, ο οποίος έχει διατελέσει σε θέσεις ευθύνης και έχει τεκμηριωμένες θέσεις για όλο το πλέγμα των ενεργειακών εξελίξεων στην ανατολική Μεσόγειο.

Αντί άμεσης απάντησης, με έμμεσο πλην σαφή τρόπο, με τα όσα μου εξιστόρησε, έλαβε θέση επί του θέματος, ενθυμούμενος τις συζητήσεις που είχε με τον πρώην πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Αναστασιάδη. Του είχε ζητήσει, λοιπόν, να πάρουν ένα ποσοστό, π.χ. 10%, της όλης επένδυσης για το φυσικό αέριο, τα Ελληνικά Πετρέλαια. Και η απάντηση που έλαβε ήταν η ακόλουθη: “Η κίνηση αυτή, εμπορικά, θα ήταν πολύ καλή. Αλλά, δεν μπορεί με τίποτα να γίνει, γιατί μου μειώνει τον βαθμό ελευθερίας, είναι προδήλως καταφανές ότι θα αντιδράσει η Τουρκία“.

Ο τωρινός πρόεδρος της Κύπρου, λοιπόν, έχει να λάβει μια πολύ σοβαρή απόφαση, για την οποία θα πρέπει να συνεκτιμήσει πολλές παραμέτρους, που αγγίζουν τα συμφέροντα και της Ε.Ε., και των ΗΠΑ (μην αναρωτιέστε γιατί, μεγάλα παιδιά είστε) και της Τουρκίας, χωρίς να διαρρήξει τους δεσμούς ούτε με την Αίγυπτο, ούτε φυσικά με την Ελλάδα.

Διαβάστε ακόμη: