Οι πρόσφατες δηλώσεις του διευθύνοντος συμβούλου της Attica Group, Κυριάκου Μάγειρα, στο συνέδριο Greece Talks στο Ηράκλειο άνοιξαν μια συζήτηση που δύσκολα μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Σε μια περίοδο όπου το κόστος μετακίνησης προς τα νησιά αποτελεί ήδη σημαντικό βάρος για χιλιάδες οικογένειες και για τους ίδιους τους νησιώτες, η σύγκριση των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων με το κόστος ενοικίασης ξαπλώστρας σε μια οργανωμένη παραλία δημιούργησε εύλογες αντιδράσεις.

Ο κ. Μάγειρας, επιχειρώντας να υποβαθμίσει τις συνεχείς αυξήσεις στις τιμές των ακτοπλοϊκών εισιτηρίων, ανέφερε ότι τα εισιτήρια μπορεί να θεωρούνται ακριβά, αλλά όχι όσο οι ξαπλώστρες σε πολλές τουριστικές παραλίες. Το επιχείρημα, ωστόσο, μοιάζει προβληματικό από τη βάση του. Διότι η μετακίνηση προς ένα νησί δεν είναι επιλογή πολυτελείας αλλά ανάγκη. Κανείς δεν μπορεί να φτάσει σε έναν νησιωτικό προορισμό με μια ξαπλώστρα. Αντίθετα, το ακτοπλοϊκό εισιτήριο αποτελεί τη βασική και πολλές φορές μοναδική πύλη μετακίνησης.

Η σύγκριση αυτή αγνοεί επίσης μια σημαντική παράμετρο, πολλοί από τους ανθρώπους που ταξιδεύουν δεν το κάνουν για διακοπές. Υπάρχουν εργαζόμενοι, φοιτητές, οικογένειες που επιστρέφουν στον τόπο καταγωγής τους, ασθενείς που μετακινούνται για ιατρικούς λόγους και φυσικά οι μόνιμοι κάτοικοι των νησιών. Για όλους αυτούς, το κόστος της μετακίνησης δεν είναι μέρος μιας εμπειρίας αναψυχής αλλά ένα αναγκαίο έξοδο.

Αν κάποιος επιλέξει να πληρώσει 100 ευρώ για ξαπλώστρες σε μια οργανωμένη παραλία, πρόκειται για μια προσωπική επιλογή. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να το κάνει. Αντίθετα, όταν ένας πολίτης πρέπει να πληρώσει 600 ή 700 ευρώ για να μετακινηθεί μια οικογένεια προς ένα νησί, δεν πρόκειται για επιλογή πολυτελείας αλλά για πραγματικό εμπόδιο μετακίνησης. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία της συζήτησης.

Οι δηλώσεις αυτές θα έπρεπε ήδη να έχουν προκαλέσει μια πιο σαφή και ουσιαστική τοποθέτηση από την πλευρά της κυβέρνησης. Η ακτοπλοΐα δεν είναι μια οποιαδήποτε επιχειρηματική δραστηριότητα. Είναι βασική υποδομή της νησιωτικής Ελλάδας. Η σύνδεση των νησιών με την ηπειρωτική χώρα αφορά την κοινωνική συνοχή, την οικονομική δραστηριότητα και την καθημερινότητα εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών.

Είναι επίσης γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια η κυβέρνηση έχει σε αρκετές περιπτώσεις δείξει ανοχή στις αυξήσεις των ακτοπλοϊκών ναύλων, επικαλούμενη το κόστος καυσίμων και τη διεθνή συγκυρία. Ωστόσο, όταν οι αυξήσεις γίνονται μόνιμο χαρακτηριστικό της αγοράς, η πολιτεία οφείλει να εξετάζει πιο ενεργά τον τρόπο λειτουργίας του κλάδου και τον βαθμό ανταγωνισμού.

Σε αυτό το πλαίσιο, δεν είναι παράλογο να ζητείται μια πιο καθαρή παρέμβαση από την πλευρά του αρμόδιου υπουργείου και ειδικότερα του υπουργού Κυριάκου Πιερρακάκη. Οι δηλώσεις στελεχών μεγάλων ομίλων που δείχνουν να αντιμετωπίζουν με ελαφρότητα το πρόβλημα της ακρίβειας στις μετακινήσεις δεν μπορούν να μένουν αναπάντητες.

Υπάρχει όμως και μια άλλη διάσταση που συχνά περνά κάτω από το ραντάρ. Η Attica Group δεν είναι μια απλή ιδιωτική εταιρεία. Είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών και αποτελεί σημαντικό παίκτη στην ελληνική ναυτιλιακή αγορά. Παρ’ όλα αυτά, εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα η εταιρεία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια διαδικασία κεφαλαιακής ενίσχυσης που ουσιαστικά «σέρνεται» για περισσότερο από έναν χρόνο.

Η παρατεταμένη εκκρεμότητα γύρω από την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου έχει δημιουργήσει αβεβαιότητα και κρατά τη μετοχή εγκλωβισμένη, χωρίς σαφή αποτίμηση και χωρίς καθαρό επενδυτικό ορίζοντα. Για μια εισηγμένη εταιρεία τέτοιου μεγέθους, η έλλειψη ξεκάθαρης στρατηγικής και γρήγορων αποφάσεων αποτελεί πρόβλημα όχι μόνο για τους επενδυτές αλλά και για την ίδια την αγορά.

Όταν λοιπόν μια εταιρεία αντιμετωπίζει ανοιχτά ζητήματα στρατηγικής και χρηματοδότησης, ίσως θα ήταν πιο συνετό τα στελέχη της να δείχνουν μεγαλύτερη προσοχή στον δημόσιο λόγο τους. Διότι η κοινωνική ευαισθησία δεν είναι απλώς θέμα επικοινωνίας. Είναι προϋπόθεση εμπιστοσύνης.

Και σε μια χώρα όπου τα νησιά αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας, το να αντιμετωπίζεται η μετακίνηση ως περίπου «πολυτελής επιλογή» είναι μια συζήτηση που σίγουρα χρειάζεται περισσότερη σοβαρότητα.

Διαβάστε ακόμη: