Την αγάπη και την τρυφερότητα που δεν πήρε από το σπίτι της βρήκε σε έναν σκύλο, όπως εξομολογήθηκε η Σοφία Παυλίδου.
Η ηθοποιός, σε συνέντευξη που έδωσε το Σάββατο 4 Απριλίου στην εκπομπή «Ζω Καλά», εξήγησε όταν ήταν παιδί πως φοβόταν να έρθει σε επαφή με οποιοδήποτε ζώο: «Ο φόβος μου δεν με άφηνε να ζω κοντά στα ζώα, γιατί η μητέρα μου φοβόταν τα ζώα για τους δικούς της λόγους, δεν ήθελε ζώο μέσα στο σπίτι και το 1980 που μεγάλωσα εγώ, υπήρχαν τα αδέσποτα τα οποία ήταν αγριεμένα, με την έννοια ότι προσπαθούσαν να βρουν το φαγητό τους και τα διώχναμε όλοι, ήταν και μεγαλόσωμα. Οπότε ήταν ο φόβος και ο τρόμος. Όταν έπαιζα σκεφτόμουν πώς θα επιστρέψω στο σπίτι, αν πετύχω τα σκυλιά. Έκανα ολόκληρα σενάρια να αλλάξω δρόμο για το πώς θα φτάσω στο σπίτι. Τα φοβόμουν πάρα πολύ», είπε.
Στη συνέχεια, ωστόσο, επισήμανε πως όλα άλλαξαν ξαφνικά, στα 18 της: «Όταν έμεινα μόνη μου, ο τότε σύντροφός μου είχε ένα σκυλάκι και άρχισα να εξοικειώνομαι. Πήγαινα σπίτι του και παίζαμε, περνούσαμε χρόνο μαζί πάρα πολύ ωραία και συνειδητοποίησα ότι αυτό το στοιχείο της προσωπικότητάς μου ότι φοβάμαι τα σκυλιά, δεν ήταν καθόλου αληθινό. Δεν είχα επαφή με τα ζώα. Οπότε άρχισα να βλέπω τι ωραία συντροφιά είναι το σκυλί και πήρα δύο λοιπόν. Είδα πόσο ωραίο είναι να έχω πια μία σχέση τρυφερότητας και αγάπης την οποία και από το σπίτι μου – ο καθένας για τους δικούς του λόγους – δεν μου έδινε αυτή την τρυφερότητα και την αγάπη. Τη βρήκα από ένα σκυλί, από ένα κατοικίδιο. Δημιούργησαν, λοιπόν, αυτή την πολύ ωραία σχέση και την πέρασα και στα παιδιά μου. Όταν γεννήθηκαν είχα ήδη σκυλάκι», δήλωσε.
Η ηθοποιός, σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ανέφερε πως ο σκύλος της σε μία από τις δύσκολες περιόδους της ζωής της, αποτελούσε το αποκούμπι της: «Ήμασταν οι δυο μας και με κάλυπτε πλήρως συναισθηματικά. Κοιμόμασταν μαζί στο κρεβάτι, κάναμε τις βόλτες μας και έλεγα ότι δεν έχω ανάγκη κανέναν», είπε.
