Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή έθεσε σε δοκιμασία όλες τις επιχειρήσεις, αυξάνοντας κατακόρυφα το ενεργειακό τους κόστος, αλλά δύο εξ αυτών, οι εισηγμένες Μότορ Όιλ και Helleniq Energy (πρώην ΕΛΠΕ) είχαν ιδιαίτερους λόγους να αγωνιούν από την εξέλιξη της διακοπής των ροών πετρελαίου και των διαδοχικών συζητήσεων των αντιμαχομένων για την εξεύρεση λύσης.
Σε επίπεδο πρώτου τριμήνου, η πορεία τους ήταν κάτι παραπάνω από θετική, καθώς τα κέρδη τους εκτινάχθηκαν λόγω του πολέμου και της αύξησης των περιθωρίων κέρδους σε πρωτοφανή επίπεδα, με την συμβολή των λεγόμενων “ουρανοκατέβατων κερδών” να είναι φυσικά καθοριστική.
Η Motor Oil (ΜΟΗ) κατέγραψε εκρηκτική αύξηση μεγεθών το πρώτο τρίμηνο του 2026. Τα καθαρά κέρδη ανήλθαν στα 332,7 εκατ. ευρώ (+293%), τα έσοδα άγγιξαν τα 3,36 δισ. ευρώ (αύξηση 25%) και τα λειτουργικά κέρδη (EBITDA) εκτινάχθηκαν στα 546 εκατ.(+171%).
Τα συγκρίσιμα EBITDA του Ομίλου Helleniq Energy ανήλθαν στα 293 εκατ. ευρώ, αυξημένα κατά 63% σε σχέση με τα 180 εκατ. ευρώ της αντίστοιχης περσινής περιόδου, ενώ τα συγκρίσιμα καθαρά κέρδη διαμορφώθηκαν στα 140 εκατ. ευρώ από 55 εκατ. ευρώ το πρώτο τρίμηνο του 2025.
Από την μέχρι τώρα πορεία των μεγεθών τους φαίνεται καθαρά ότι το 2026 θα είναι μία ακόμα πολύ καλή χρονιά, αλλά ταυτόχρονα διαφαίνεται εξίσου καθαρά ότι η απόσταση μεταξύ των δύο διυλιστηρίων μεγαλώνει υπέρ της Μότορ Όιλ.
Κάτι που καταγράφεται μάλιστα πιο καθαρά στα ετήσια αποτελέσματα του 2025, δίνοντας μια πλήρη εικόνα της πορείας τους, που δείχνει ότι η ΜΟΗ έχει πραγματάκια ξεφύγει σε σχέση με τα και υπό μερική δημόσια ιδιοκτησία ΕΛΠΕ, κάτι που γεννά ερωτήματα. Ειδικότερα δε αν συνυπολογιστούν το χρέος και ο δανεισμός των ΕΛΠΕ.
Υπερκέρδη το 2025, «τρελά» νούμερα και το 2026
Τι προκύπτει, λοιπόν, από τη σύγκριση των δύο εταιρειών, με βάση πάντα τα ετήσια μεγέθη τους της χρήσης του 2025, καθώς το μέχρι τώρα δείγμα της τρέχουσας χρήσης, προσφέρει κάποια συμπεράσματα, αλλά δεν μπορούν να γίνουν τελικές συγκρίσεις.
– Τα προ φόρων κέρδη των δύο ομίλων έφτασαν τα 1,082 δις που φυσικά είναι πολύ παραπάνω από τα ιστορικά μέσα της περιόδου 2018-2021, που ήταν 296 εκατ. ευρώ. Δηλαδή, εφαρμόζοντας την αρχή της σχετικής οδηγίας και των νόμων του 2023-2024 υπάρχουν ετήσια «ουρανοκατέβατα κέρδη» της τάξης των 728 (!) εκατ. ευρώ.
– Τα κέρδη σε σημαντικό βαθμό σχετίζονται με την γενικότερη αύξηση των περιθωρίων κέρδους που προκαλείται στην αγορά. Τα περιθώρια τόσο της ΜΟΗ, όσο και των πρώην ΕΛΠΕ είναι αντιστοίχως αυξημένα κατά 94% (!) και 87% (!), σε σχέση με το μέσο όρο της περιόδου 2018-2021. Το ότι είναι οι συνθήκες της αγοράς που δίνουν αυτά τα «ουρανοκατέβατα” κέρδη ομολογείται και από τις ίδιες τις εταιρείες.
Για τα ΕΛΠΕ το μεγαλύτερο τμήμα βελτίωσης είναι το «Περιβάλλον», δηλαδή τα περιθώρια κέρδους από τη διύλιση πετρελαίου. Αυτή η καλή εικόνα του 2025, έγινε πολύ καλύτερη φυσικά κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου και μέχρι σήμερα, αποφέροντας ακόμα μεγαλύτερα κέρδη στην εταιρεία
Αντίστοιχα αποκαλυπτική είναι και η εξέλιξη των περιθωρίων που αντιστοιχούν στην Μότορ Οιλ . Το τέταρτο τρίμηνο κινήθηκε με περιθώρια περίπου 16 δολάρια το βαρέλι και βεβαία αυτή τη στιγμή, ειδικά μετά την 28η Φεβρουαρίου που άρχισε ο πόλεμος στη Μ. Ανατολή, είναι πολύ παραπάνω.
Ο χαμός γίνεται στο Diesel, μέσα από ένα συνδυασμό ελλειμματικής αγοράς, περιορισμού των επίσημων εισαγωγών από Ρωσία και βέβαια «εξαφάνισης» μέχρι σήμερα των εισαγωγών από τον Περσικό κόλπο.
Πάνω σε αυτό πατάνε, όλα τα διαλυστήρια, όχι μόνο τα δικά μας. Αλλά αυτός είναι και ο απόλυτος ορισμός των «ουρανοκατέβατων» κερδών, για τα οποία υπήρξε τέτοια αντιπαλότητα σε πολιτικό επίπεδο, για το αν πρέπει ή όχι να φορολογηθούν, πράγμα που τελικά δεν έγινε.
Inside Information
– Ποιος από την κυβέρνηση έδωσε εντολή να σταματήσει η καταστροφή των γερανών στα λιγνιτωρυχεία της Κοζάνης, αφουγκραζόμενος τη ζημιά που υφίσταται η κυβέρνηση συνολικά, αλλά και γιατί είχε τη στοιχειώδη λογική να σκεφτεί ότι μπορεί και να την ξανα-χρειαστούμε, ειδικά την Πτολεμαΐδα 5; Δεν ήταν δική του αρμοδιότητα, αλλά το πήρε πάνω του και ενημέρωσε προσωπικά τον πρωθυπουργό, που τον άκουσε και τα πράγματα πήραν το (σωστό) δρόμο τους
– Πως σας φαίνεται ένας…μικρός μηνιαίος μισθός των 167.000 ευρώ; Τον απολαμβάνει CEO εισηγμένης εταιρείας, έχοντας και έμμεση πλην σαφή έγκριση και από τους φύλακες του δημοσίου συμφέροντος.
– Έληξε η προθεσμία που είχε δοθεί στις εισηγμένες με μικρή διασπορά μετοχών, προκειμένου να προχωρήσουν σε αποκατάσταση των όρων που ισχύουν για όλες τις εταιρείες του χρηματιστηρίου. Αλλά, έχει μείνει ένας μικρός αριθμός, που ακόμα δεν έχει κάνει τις απαραίτητες κινήσεις. Δεν αποκλείεται, λοιπόν, να δούμε κάποιες από αυτές τις 6+1 εισηγμένες να περνάνε είτε στην Εναλλακτική αγορά είτε να μετακομίζουν στην επιτήρηση. Η σοβαρότερη περίπτωση, δηλαδή η +1, αφορά τον Καρέλια, με τη διασπορά της μετοχής του να μην υπερβαίνει το 5%.
– Η απότομη πτώση του πληθωρισμού στην Ε. Ε. εύλογο είναι να βάζει σε νέες βάσεις τη συζήτηση περί νέων αυξήσεων των επιτοκίων από την ΕΚΤ. Βέβαια, είναι νωρίς ακόμα, αλλά αν και το δίμηνο Ιουλίου-Αυγούστου υπάρξει περαιτέρω πτώση του πληθωρισμού ή έστω σταθεροποίησή του κάπου εδώ στα επίπεδα του 2,8%, τότε μια νέα αύξηση επιτοκίων θα απομακρυνθεί περαιτέρω
– Τα πολύ καλά νέα αφορούν βεβαίως και τη χώρα μας, με τον πληθωρισμό να κάνει βουτιά στο 3,9%, από 4,9% τον Μάιο, βάση των στοιχείων της Eurostat. Το πρόβλημα στα καθ ημάς, βέβαια, είναι οι τιμές ηλεκτρικής ενέργειας που πάλι ξεφεύγουν, η περαιτέρω πτώση των καυσίμων στην αντλία και φυσικά η τήρηση όσων συμφωνήθηκαν για το δίμηνο πάγωμα αυξήσεων στα τρόφιμα μεταξύ κυβέρνησης-βιομηχάνων και σουπερμαρκετάδων
– Μεγάλο το στοίχημα της Y/KNOT, του πρώην Κυριακούλη δηλαδή, του ανοίγματος και των επενδύσεων στην ποντοπόρο ναυτιλία. Προς το παρόν της βγαίνει και αν η συνέχεια είναι ανάλογη, θα μιλάμε για ένα μεγάλο επίτευγμα των νέων ιδιοκτητών, των αδελφών Τζώρτζη και του διευθύνοντος Γιώργου Κωτσού
– Με αφορμή την κατάρρευση της πολυκατοικίας στην Καλιθέα: Δεν ξέρω κατά πόσο έχει γίνει κτήμα των περισσοτέρων, αλλά εδώ και κάποιους μήνες, σε πολλές – αν όχι όλες – περιοχές της Αθήνας και της Αττικής γενικότερα, έχουν στηθεί κανονικά εργοτάξια, εντός κατοικιών και πολυκατοικιών, στις οποίες διαμένουν φυσικά οικογένειες. Πρόκειται για μια πραγματική μάστιγα, καθώς αγοράζονται είτε μεμονωμένα διαμερίσματα ή και περισσότερα (ακόμα και 23, από τα 40 συνολικά μια πολυκατοικίας κοντά στα σχολεία της Γκράβας) και με το πρόσχημα της ανακαίνισης, δουλεύουν τα κομπρεσέρ από το πρωί μέχρι το βράδυ, κατεδαφίζοντας τα πάντα!
– Αντιλαμβάνεστε ότι κανείς άνθρωπος, ιδίως όποιος μένει στα διπλανά διαμερίσματα, αλλά και γενικότερα στην πολυκατοικία ή ακόμα και σε διπλανές κατοικίες, δεν μπορεί όχι να κάνει κάποια σοβαρή δουλειά, αλλά ούτε να μιλήσει με τον διπλανό του, αφήστε που αναγκαστικά ξυπνάει από τις 7 το πρωί που αρχίζουν οι εργασίες και τα τρυπήματα. Από την δική μας έρευνα, προκύπτει ότι τα περισσότερα διαμερίσματα ανήκουν σε εταιρείες ισραηλινών συμφερόντων, εκπροσώπους των οποίων κανείς δεν γνωρίζει πέραν του υπεύθυνου του συνεργείου
– Το ερώτημα είναι, έχουν νόμιμες άδειες αυτά τα συνεργεία και ποιος τα ελέγχει; Και κυρίως, ποιος ελέγχει αν το ξήλωμα όλων των παλαιών εγκαταστάσεων των διαμερισμάτων, ακόμα και των ενδιάμεσων στηριγμάτων μεταξύ ορόφων, είναι ασφαλές για τους υπόλοιπους ενοίκους. Όσο για όσους προσφεύγουν σε καταγγελίες στην Αστυνομία, η συνήθης απάντηση είναι ότι δεν είναι δουλειά της – και μπορεί να μην είναι. Αλλά τότε, ποιος θα φέρει την ευθύνη αν συμβεί κάποιο ατύχημα, το σκέφτεται κανείς από όσους έχουν ή θα έπρεπε να έχουν την ευθύνη;
– Θα δούμε κι άλλες συνεργασίες, σε άλλα επίπεδα, μεταξύ μεγάλων ελληνικών ομίλων, παρόμοιων αυτής μεταξύ AKTOR και Μότορ Όιλ. Οι παλιές νοοτροπίες, που είχαν προμετωπίδα το “ο καθένας μόνος του” έχουν εκλείψει οριστικά, μαζί με τη φυγή από τη ζωή της γενιάς που έστησε μεγάλες επιχειρήσεις. Άλλωστε, αυτό το ταμπού το έσπασε πρώτη η ΔΕΗ, συνεργαζόμενη σχεδόν με όλους τους κάποτε χαρακτηριζόμενους ως ανταγωνιστές της, προς αμοιβαίο όφελος, ανοίγοντας τα κλειστά και απαραβίαστα για πολλά χρόνια, εταιρικά σύνορα.
