Με χαρακτηριστική και μάλλον ένοχη καθυστέρηση, το επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου δείχνει να αντιλαμβάνεται πλέον ότι η συνεχιζόμενη σεναριολογία για μια ενδεχόμενη μετεκλογική συμπόρευση της Νέας Δημοκρατίας με τον Αντώνη Σαμαρά, όχι μόνο δεν εκτονώνει την εσωκομματική ένταση, αλλά αντιθέτως πριμοδοτεί και ενισχύει πολιτικά τον πρώην πρωθυπουργό.
Η διαπίστωση αυτή σήμανε συναγερμό στους στενούς συνεργάτες του Κυριάκου Μητσοτάκη, οι οποίοι έσπευσαν να δώσουν σαφή εντολή σε βουλευτές και υπουργούς για ένα ιδιότυπο «σιωπητήριο», σε μια προσπάθεια να υποβαθμιστεί το θέμα και να μην τροφοδοτείται περαιτέρω ο δημόσιος διάλογος.
Ωστόσο, η πραγματικότητα εντός της κοινοβουλευτικής ομάδας είναι τελείως διαφορετική. Στα άτυπα «πηγαδάκια» των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, το ενδεχόμενο μιας αναγκαστικής συνεργασίας με τον Αντώνη Σαμαρά δεν είναι απλώς μια υπόθεση εργασίας, αλλά το κυρίαρχο ζήτημα που μονοπωλεί τις συζητήσεις.
Με δεδομένο ότι η γέφυρα συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ του Νίκου Ανδρουλάκη θεωρείται πλέον οριστικά κομμένη και οι σχέσεις των δύο πλευρών βρίσκονται στο ναδίρ, η αναζήτηση συμμάχων στρέφεται αναπόφευκτα προς τα δεξιά.
Για πολλούς «γαλάζιους» βουλευτές, η σύμπλευση με ένα σχήμα που θα φέρει τη σφραγίδα Σαμαρά και θα στελεχώνεται από πρόσωπα με βαθιές ρίζες και μακρά διαδρομή στην παράταξη, φαντάζει ως πολιτικός μονόδρομος για την επιβίωση της κυβέρνησης.
Στον αντίποδα αυτής της τάσης, κατηγορηματικά αντίθετος και εμφανώς προβληματισμένος παραμένει μόνο ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και ο στενός πυρήνας των συμβούλων του. Στο Μαξίμου γνωρίζουν καλά ότι μια τέτοια εξέλιξη δεν θα ήταν μια απλή συμμαχία, αλλά μια πολιτική ομηρία, που θα μπορούσε να καταστήσει εξαιρετικά επισφαλή και ελεγχόμενη μια τρίτη θητεία του Κυριάκου Μητσοτάκη στην πρωθυπουργία, θέτοντας υπό αμφισβήτηση την απόλυτη κυριαρχία του.
