Σε μια περίοδο κατά την οποία η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» επιχειρεί να αποκτήσει οργανωτική συνοχή και πολιτική παρουσία, η εσωκομματική εικόνα παραμένει ιδιαίτερα αρνητική.

Οι τελευταίες αποχωρήσεις στελεχών, σε συνδυασμό με τις διαφορετικές αντιλήψεις που εκδηλώνονται στο εσωτερικό του νέου πολιτικού φορέα, δημιουργούν ένα κλίμα εσωστρέφειας, την ώρα που οι δημοσκοπικές επιδόσεις εμφανίζονται χαμηλότερες από τις αρχικές προσδοκίες.

Μόνο μέσα στην τελευταία εβδομάδα αποχώρησαν πρόσωπα με ενεργό ρόλο στην οργανωτική συγκρότηση του κόμματος, μεταξύ αυτών ο πραγματογνώμονας της υπόθεσης των Τεμπών Βασίλης Κοκοτσάκης, ο πτέραρχος ε.α. Αθανάσιος Παπανικολάου, ο Γιώργος Βαμβακάς, καθώς και τα στελέχη της Κρήτης Αχιλλέας Ρομπογιαννάκης και Αγγελική Λενακάκη.

Στις δημόσιες τοποθετήσεις τους κάνουν λόγο για διαφωνίες ως προς τον τρόπο λειτουργίας του φορέα, υποστηρίζοντας ότι οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων δεν ανταποκρίνονται στις αρχές της συλλογικότητας, της διαφάνειας και της ισότιμης συμμετοχής.

Στο επίκεντρο της εσωτερικής συζήτησης βρίσκεται η δικηγόρος Μαρία Γρατσία, στενή συνεργάτιδα της Μαρίας Καρυστιανού. Σύμφωνα με στελέχη που εξακολουθούν να συμμετέχουν στο εγχείρημα αλλά και με όσους αποχώρησαν, η επιρροή της στα οργανωτικά ζητήματα είναι ιδιαίτερα ισχυρή.

Οι επικριτές της υποστηρίζουν ότι προωθεί ένα περισσότερο κλειστό μοντέλο λειτουργίας και ότι γύρω της έχει διαμορφωθεί ένας στενός κύκλος προσώπων, αρκετά από τα οποία προέρχονται από τη «Νίκη». Από την άλλη πλευρά, συνεργάτες της ηγεσίας αποδίδουν τις αποχωρήσεις σε προσωπικές φιλοδοξίες και διαφωνίες για τη στρατηγική διεύρυνσης του κόμματος.

Παράλληλα, αθόρυβα φαίνεται να απομακρύνθηκαν και στελέχη που είχαν πολιτική αναφορά στους «Δημοκράτες» του Στέφανου Κασσελάκη και είχαν αρχικά στηρίξει την προσπάθεια της Μαρίας Καρυστιανού. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει ότι στο εσωτερικό του φορέα συνυπάρχουν άτομα με διαφορετικές αφετηρίες και ίσως χωρίς τους ίδιους στόχους. Μοιραία λοιπόν το κόμμα δεν μπορεί να συγκροτήσει ενιαία πολιτική ταυτότητα.

Στο πολιτικό παρασκήνιο, οι εξελίξεις παρακολουθούνται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον από τον ευρύτερο χώρο της πατριωτικής δεξιάς. Συνεργάτες του Αντώνη Σαμαρά εκτιμούν ότι η αποδυνάμωση της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» ενδέχεται να δημιουργήσει διαθέσιμο ακροατήριο και στελεχιακό δυναμικό για ένα μελλοντικό εγχείρημα με πιο συγκροτημένα οργανωτικά χαρακτηριστικά.

Την ίδια στιγμή, στελέχη της Αφροδίτης Λατινοπούλου αναγνωρίζουν ότι η ανακατανομή δυνάμεων στον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο μπορεί να επηρεάσει άμεσα τις δικές τους προοπτικές, καθώς το συνολικό εκλογικό ακροατήριο παραμένει σημαντικό, αλλά εξακολουθεί να είναι κατακερματισμένο ανάμεσα σε πολλούς πολιτικούς σχηματισμούς.

Το σίγουρο είναι ότι η Μαρία Καρυστιανού που τώρα την δείχνουν στο 10% θα πέσει λόγω απειρίας και αδυναμίας να συγκροτήσει ενιαίο μέτωπο. Αντιθέτως, στο στρατόπεδο Σαμαρά υπάρχει μία διάχυτη εικόνα ότι το 5% είναι ένα ποσοστό αφετηρία για το νέο κόμμα και ότι η αποδυνάμωση όλων των άλλην θα φέρουν άνοδο των ποσοστών.

Μην ξεχνάμε την μεγάλη εμπειρία του. Την ώρα που το Ισραήλ αναγνώρισε τη γενοκτονία των Αρμενίων, ο Σαμαράς παρενέβη ώστε η κυβέρνηση να πιέσει το Ισραήλ να αναγνωρίσει την γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου από τους Τούρκους αφήνοντας σύξυλο το υπουργείο Εξωτερικών και όλους τους άλλους να ψάχνονται…

Διαβάστε ακόμη: