Υπόθεση για λίγους παραμένουν πλέον οι πλειστηριασμοί, παρά τον μεγάλο αριθμό ακινήτων που βγαίνουν κάθε χρόνο στην αγορά και το οξύ στεγαστικό πρόβλημα. Τα στοιχεία του 2025 δείχνουν ότι ο μηχανισμός του e-auction απέχει πολύ από το να λειτουργήσει ως εργαλείο ανακούφισης για τα νοικοκυριά.

Σύμφωνα με διαθέσιμα δεδομένα, οι μεταβιβάσεις κατοικιών μέσω πλειστηριασμών μειώθηκαν κατά 21,7% σε σχέση με το 2024, επιβεβαιώνοντας ότι η διαδικασία γίνεται ολοένα και πιο «κλειστή».

Πτώση σε όγκο και αξία

Το 2025, μέσω πλειστηριασμών άλλαξαν χέρια:

  • 4.445 κατοικίες, έναντι 5.676 το 2024,
  • αξίας 442,2 εκατ. ευρώ, από 564,7 εκατ. ευρώ ένα χρόνο πριν.

Την ίδια στιγμή, σε όλη τη χώρα βγήκαν σε πλειστηριασμό 27.631 κατοικίες, γεγονός που σημαίνει ότι λιγότερο από 1 στις 5 βρήκε τελικά αγοραστή.

Η εικόνα είναι ανάλογη και στο σύνολο των ακινήτων (κατοικίες, καταστήματα, οικόπεδα, αγροτεμάχια, βιομηχανικά κτίρια κ.ά.).

Ένας στους επτά πλειστηριασμούς «γόνιμος»

Το 2025 προγραμματίστηκαν συνολικά 67.363 πλειστηριασμοί, έναντι 69.026 το 2024. Από αυτούς:

  • ολοκληρώθηκαν με αγοραστή μόλις 9.987,
  • έναντι 12.476 το 2024.

Το ποσοστό επιτυχίας διαμορφώθηκε στο 14,8%, δηλαδή περίπου ένας στους επτά. Οι υπόλοιποι πλειστηριασμοί ματαιώθηκαν, ανεστάλησαν ή κατέληξαν άγονοι.

Ποιοι κινούν τη διαδικασία

Βασικοί επισπεύδοντες στους πλειστηριασμούς είναι οι εταιρείες διαχείρισης «κόκκινων» δανείων.

Στην πρώτη γραμμή βρίσκονται:

  • η doValue,
  • η Cepal,
  • και σε μικρότερη κλίμακα η Intrum.

Οι τράπεζες εμφανίζονται πλέον σε περιορισμένο αριθμό υποθέσεων, καθώς έχουν μεταβιβάσει τα περισσότερα μη εξυπηρετούμενα δάνεια σε funds.

Κατοικίες: Πολλές, αλλά δύσκολα αξιοποιήσιμες

Το 41% των πλειστηριασμών του 2025 αφορούσε κατοικίες, κατηγορία που συγκεντρώνει και τους περισσότερους άγονους διαγωνισμούς.

Από όσες κατοικίες πωλήθηκαν:

  • τα 2/5 κινήθηκαν στα 50.000–100.000 ευρώ,
  • περίπου το 30% στα 100.000–250.000 ευρώ.

Παρά τις σχετικά «προσιτές» τιμές, τα περισσότερα ακίνητα δεν προσελκύουν ιδιώτες αγοραστές.

Το βασικό εμπόδιο: «Αγοράζεις στα τυφλά»

Το κύριο πρόβλημα για τους ενδιαφερόμενους είναι η έλλειψη πληροφόρησης:

  • δεν επιτρέπεται επίσκεψη στο ακίνητο,
  • οι ένοικοι ή ιδιοκτήτες δεν υποχρεούνται να το δείξουν,
  • συνήθως απουσιάζουν φωτογραφίες και τεχνικά στοιχεία.

Έτσι, η αγορά γίνεται «στα τυφλά», με αποτέλεσμα οι περισσότεροι ιδιώτες να αποθαρρύνονται.

Παράλληλα, πολλοί ενοικιαστές ενημερώνονται καθυστερημένα ότι το σπίτι τους βγαίνει σε πλειστηριασμό, ενώ δεν λείπουν και περιπτώσεις εσκεμμένων μισθώσεων λίγο πριν από την κατάσχεση για καθυστερήσεις της διαδικασίας.

Συνιδιοκτησίες και πολεοδομικά προβλήματα

Ένα ακόμη σοβαρό ζήτημα είναι ότι μεγάλο μέρος των ακινήτων αφορά:

  • ψιλή κυριότητα,
  • ποσοστά οριζόντιας ιδιοκτησίας,
  • συνιδιοκτησίες.

Παράλληλα, σε ποσοστό που ξεπερνά το 90%, εντοπίζονται πολεοδομικές παρατυπίες ή και σοβαρές αυθαιρεσίες, το κόστος των οποίων δεν μπορεί να εκτιμηθεί εκ των προτέρων.

Για έναν μέσο αγοραστή που αναζητά στέγη, το ρίσκο είναι απαγορευτικό.

Κυριαρχούν οι επενδυτές

Το αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι ότι μεγάλο μέρος των ακινήτων καταλήγει σε:

  • επενδυτικά σχήματα,
  • επαγγελματίες της αγοράς,
  • μεσίτες και developers.

Οι αγοραστές αυτοί διαθέτουν κεφάλαια και τεχνογνωσία για:

  • νομιμοποιήσεις,
  • τακτοποιήσεις,
  • ανακαινίσεις,
  • μεταπώληση με κέρδος.

Έτσι, οι πλειστηριασμοί λειτουργούν ως «κλειστό κλαμπ» επαγγελματιών και όχι ως δίοδος στέγασης.

Πρωταθλήτριες οι θέσεις στάθμευσης

Η πιο «εύκολη» κατηγορία παραμένουν οι θέσεις πάρκινγκ:

  • περίπου το 40% βρίσκει αγοραστή,
  • με τιμές από 5.000 ευρώ στην Αττική,
  • έως και 35.000 ευρώ για μικρούς χώρους σε κεντρικές περιοχές.

Πρόκειται για επιλογή χαμηλού ρίσκου, που προσελκύει και μικρούς επενδυτές.

Παρά τον όγκο πλειστηριασμών, η αγορά ακινήτων μέσω e-auction παραμένει απρόσιτη για τη μεγάλη πλειονότητα των νοικοκυριών. Η έλλειψη διαφάνειας, τα νομικά και τεχνικά προβλήματα και το υψηλό ρίσκο ευνοούν τους επαγγελματίες και όχι όσους αναζητούν στέγη.

Το αποτέλεσμα είναι ένας μηχανισμός που, αντί να συμβάλλει στη λύση του στεγαστικού, ενισχύει τη συγκέντρωση ακινήτων σε λίγα χέρια και τροφοδοτεί τη δευτερογενή κερδοσκοπία.

Διαβάστε ακόμη: