Σε σαρωτική αναθεώρηση της στρατηγικής της για το υγραέριο προχωρά η Ινδία, καθώς ο πόλεμος και η αναταραχή στις θαλάσσιες οδούς της Μέσης Ανατολής αποκαλύπτουν το μέγεθος της ενεργειακής εξάρτησης της χώρας από το εξωτερικό.

Η κυβέρνηση έδωσε εντολή στις κρατικές εταιρείες και στα ιδιωτικά διυλιστήρια να προετοιμαστούν για μεγάλη αύξηση της εγχώριας παραγωγής LPG, με τελικό στόχο να μπορούν να παράγουν έως και 63.810 τόνους ημερησίως. Κεντρικό πρόβλημα είναι τα Στενά του Ορμούζ, μέσω των οποίων διέρχεται περίπου το 90% των ινδικών εισαγωγών LPG.

Η μεγάλη εξάρτηση από τις εισαγωγές

Η Ινδία εισάγει περίπου τα δύο τρίτα του LPG που καταναλώνει, με το καύσιμο να έχει ιδιαίτερη κοινωνική και οικονομική σημασία, καθώς χρησιμοποιείται ευρύτατα για το μαγείρεμα από εκατομμύρια νοικοκυριά.

Η αναταραχή στο Ορμούζ ανέτρεψε τις παραδοσιακές διαδρομές εφοδιασμού και ανάγκασε το Νέο Δελχί να αναζητήσει εναλλακτικές πηγές. Οι Ινδοί αγοραστές στράφηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και σε νέους προμηθευτές όπως η Αλγερία, προκειμένου να εξασφαλίσουν τις απαραίτητες ποσότητες.

Η κρίση, όμως, έδειξε στην ινδική κυβέρνηση ότι η διαφοροποίηση των εισαγωγών δεν αρκεί. Έτσι, στις 13 Αυγούστου δόθηκε εντολή στον ενεργειακό κλάδο να αξιοποιήσει κάθε τεχνικά και οικονομικά εφικτή δυνατότητα για την αύξηση της εγχώριας παραγωγής.

Από τους 36.000 στους 54.000 τόνους

Η προσαρμογή έχει ήδη αρχίσει. Πριν από τον πόλεμο, τα ινδικά διυλιστήρια παρήγαγαν περίπου 36.000 τόνους LPG ημερησίως. Πλέον έχουν καταφέρει να ανεβάσουν την παραγωγή τους έως και τους 54.000 τόνους την ημέρα.

Ο επόμενος στόχος είναι ακόμη πιο φιλόδοξος: παραγωγική δυνατότητα 63.810 τόνων ημερησίως, ώστε η χώρα να διαθέτει μεγαλύτερα περιθώρια ασφαλείας σε περίπτωση νέων διαταραχών στις εισαγωγές.

Στο πλαίσιο αυτό εξετάζονται ακόμη και αλλαγές στη χρήση των πρώτων υλών των διυλιστηρίων, μεταξύ των οποίων η αξιοποίηση της νάφθας για παραγωγή LPG.

Στη Reliance ο μεγαλύτερος στόχος

Η κυβέρνηση δεν περιορίστηκε σε έναν συνολικό εθνικό στόχο, αλλά καθόρισε συγκεκριμένα επίπεδα παραγωγής για κάθε μεγάλη μονάδα.

Τον υψηλότερο στόχο ανέλαβε η μονάδα της Reliance Industries που εξυπηρετεί την εγχώρια αγορά, η οποία καλείται να διαθέτει δυνατότητα παραγωγής 18.000 τόνων ημερησίως.

Παράλληλα, οι κρατικές Oil and Natural Gas Corp. και Oil India, μαζί με τη διαχειρίστρια του εθνικού δικτύου αγωγών φυσικού αερίου Gail India, αναμένεται να καλύψουν περίπου το 10% του συνολικού εθνικού στόχου.

Γιατί η Ινδία δεν παρήγαγε περισσότερο LPG

Η μεγάλη εξάρτηση της Ινδίας από τις εισαγωγές δεν οφειλόταν μέχρι σήμερα σε αδυναμία παραγωγής αλλά, σε σημαντικό βαθμό, σε οικονομικούς λόγους.

Για τα διυλιστήρια, το LPG προσφέρει χαμηλότερα περιθώρια κέρδους σε σχέση με προϊόντα όπως η βενζίνη ή οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται στην πετροχημική βιομηχανία. Έτσι, για χρόνια ήταν οικονομικά ελκυστικότερο να εισάγεται μεγάλο μέρος των αναγκών της χώρας.

Ο πόλεμος αλλάζει πλέον αυτή την εξίσωση. Η ασφάλεια εφοδιασμού αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα από τη βραχυπρόθεσμη αποδοτικότητα και οδηγεί το Νέο Δελχί σε μια πιο παρεμβατική ενεργειακή πολιτική.

Νέες αποθήκες και υποδομές μεταφοράς

Η αύξηση της παραγωγής αποτελεί μόνο το πρώτο μέρος του σχεδίου. Τα διυλιστήρια έχουν λάβει εντολή να επενδύσουν παράλληλα σε αποθήκευση, διακίνηση και μεταφορά LPG, ώστε οι μεγαλύτερες ποσότητες να μπορούν να φτάνουν αποτελεσματικά στην αγορά.

Η κυβέρνηση έχει θέσει συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, ενώ οι στόχοι παραγωγής θα επανεξετάζονται δύο φορές τον χρόνο, κάθε Ιανουάριο και Ιούλιο, ανάλογα με τις διεθνείς συνθήκες εφοδιασμού και τις εγχώριες ανάγκες.

Η ενεργειακή κρίση μετατρέπεται έτσι σε καταλύτη μιας πολύ μεγαλύτερης αλλαγής. Η Ινδία, μία από τις μεγαλύτερες και ταχύτερα αναπτυσσόμενες ενεργειακές αγορές του πλανήτη, επιχειρεί να μειώσει μια στρατηγική εξάρτηση δεκαετιών και να θωρακίσει την τροφοδοσία εκατοντάδων εκατομμυρίων καταναλωτών απέναντι στις επόμενες γεωπολιτικές αναταράξεις.

Διαβάστε ακόμη: