Με την αντίστροφη μέτρηση προς τις κάλπες να μπαίνει πλέον στο προσκήνιο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αρχίζει να «σκληραίνει» το βασικό πολιτικό δίλημμα που θέλει να κυριαρχήσει όσο πλησιάζει το 2027: σταθερότητα και πρόοδος ή ρίσκο και ακυβερνησία. Ταυτόχρονα, ανεβάζει την ένταση της κυβερνητικής παραγωγής, ζητώντας από τους υπουργούς να επιταχύνουν, με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα και «παραδοτέα» που στοχεύουν στο εισόδημα και στο βιοτικό επίπεδο.
Το προσεχές δίμηνο χαρακτηρίζεται κρίσιμο για το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς δρομολογείται δέσμη πρωτοβουλιών με αποφάσεις που παραπέμπουν και σε νομοθετικές ρυθμίσεις. Στο πλαίσιο αυτό, την Τρίτη συνεδριάζει το Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής και την Πέμπτη το Υπουργικό Συμβούλιο, όπου αναμένεται να «κλειδώσουν» επιλογές που θα τροφοδοτήσουν το κυβερνητικό αφήγημα της συνέπειας και των αποτελεσμάτων.
Το δίμηνο των αποφάσεων: μισθοί, υπερπλεόνασμα, παρεμβάσεις
Στον πυρήνα του σχεδιασμού βρίσκονται οι εισοδηματικές παρεμβάσεις. Προς τα τέλη Μαρτίου αναμένεται η νέα αύξηση του κατώτατου μισθού, ενώ για τον Απρίλιο προαναγγέλλεται πακέτο μέτρων υπέρ των ευάλωτων, αξιοποιώντας το υπερπλεόνασμα του 2025. Οι κινήσεις αυτές παρουσιάζονται ως συνέχεια των φορολογικών μειώσεων που έχουν ήδη εφαρμοστεί, με στόχο να ενισχυθεί περαιτέρω το διαθέσιμο εισόδημα.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η δημόσια παρέμβαση του πρωθυπουργού στα κοινωνικά δίκτυα, με τη χαρακτηριστική αποστροφή ότι «κάποιοι ίσως περίμεναν να… πετάξουμε χαρταετό από σήμερα», θέλοντας να υπογραμμίσει ότι το κυβερνητικό έργο δεν μπαίνει σε «παύση», αλλά συνεχίζεται με πειθαρχία και ρυθμό.
«Σταθερότητα ή πειραματισμοί»: ο εκλογικός άξονας έως το 2027
Η κυβέρνηση προετοιμάζει το έδαφος ώστε το πολιτικό ερώτημα των εκλογών να δοθεί ως σύγκριση «έργου» και «εναλλακτικής». Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ήδη περιγράψει δημόσια το δίλημμα ως επιλογή ανάμεσα σε μια Ελλάδα ασφαλή, ισχυρή και σταθερή που προχωρά, ή σε ένα σενάριο όπου «ρισκάρει τις κατακτήσεις της» σε αχαρτογράφητα νερά.
Η στόχευση είναι διπλή: αφενός να «δέσει» τη συζήτηση γύρω από τη λέξη σταθερότητα, αφετέρου να τεθεί από νωρίς σε εγρήγορση ο κομματικός μηχανισμός. Στελέχη της Νέας Δημοκρατίας θεωρούν εφικτό τον στόχο της αυτοδυναμίας, επικαλούμενα και το προηγούμενο του 2023, όταν –όπως σημειώνουν– η παράταξη ξεκίνησε από αντίστοιχη δημοσκοπική αφετηρία και κατάφερε να διευρύνει την επιρροή της προς το Κέντρο.
Την ίδια στιγμή, κυβερνητικές εκτιμήσεις «βλέπουν» την αντιπολίτευση να παραμένει κατακερματισμένη, χωρίς να διαμορφώνεται ευδιάκριτη ισχυρή εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, ενώ προεξοφλούν σκληρή μάχη για τη δεύτερη θέση στο ευρύτερο αντιπολιτευτικό πεδίο.
Ενέργεια και ασφάλεια: οι συμφωνίες ως «εθνικό αποτύπωμα»
Στον άξονα της «ασφαλούς Ελλάδας» εντάσσει το Μαξίμου και τις ενεργειακές κινήσεις, με τον πρωθυπουργό να συνδέει τις συμφωνίες υδρογονανθράκων με τη γεωπολιτική θωράκιση της χώρας. Η υπογραφή συμβάσεων μεταξύ του ελληνικού Δημοσίου και της κοινοπραξίας Chevron – HELLENiQ Energy για παραχωρήσεις έρευνας και εκμετάλλευσης σε θαλάσσιες περιοχές νότια της Πελοποννήσου και της Κρήτης παρουσιάζεται ως ορόσημο.
Παράλληλα, προβάλλεται ως επόμενο μεγάλο βήμα η δρομολογούμενη πρώτη διερευνητική γεώτρηση στο «Μπλοκ 2» στο Ιόνιο, που τοποθετείται χρονικά στις αρχές του 2027. Μετά την κύρωση των συμφωνιών από τη Βουλή, το κυβερνητικό σχέδιο προβλέπει την έναρξη των ερευνητικών προγραμμάτων και τις πρώτες σεισμογραφικές έρευνες εντός του έτους.
Στο οικονομικό σκέλος, το κυβερνητικό επιχείρημα είναι ότι με τις νέες συμβάσεις το Δημόσιο διασφαλίζει σημαντικό ποσοστό από την ενδεχόμενη κερδοφορία, χωρίς να απαιτείται κρατική χρηματοδότηση για επενδύσεις υψηλού ρίσκου. Στόχος, όπως προβάλλεται, είναι ενεργειακή αυτονομία, νέες επενδύσεις, ανταγωνιστικές θέσεις εργασίας και αυξημένα δημόσια έσοδα, με στρατηγική τη διαφοροποίηση πηγών ώστε η χώρα να μειώσει την εξάρτησή της από εισαγόμενη ακριβή ενέργεια.
Η κεντρική γραμμή, πάντως, είναι καθαρή: το Μαξίμου θέλει το 2026 να λειτουργήσει ως χρονιά «απόδειξης» – με αποφάσεις στην οικονομία, σφράγισμα της εικόνας αποτελεσματικότητας και πολιτικό μήνυμα ότι η χώρα προχωρά με σχέδιο, όχι με πειραματισμούς.
