Το «σύνδρομο Τραμπ» έχει αρχίσει να προκαλεί έντονο προβληματισμό στο Μαξίμου. Η πανωλεθρία που υπέστησαν οι Ρεπουμπλικάνοι στις ενδιάμεσες εκλογές αποδίδεται από όλους τους αναλυτές στην κατάσταση της αμερικανικής οικονομίας. Ο διπλασιασμός στην τιμή του πετρελαίου και η ακρίβεια που πυροδότησε στην αγορά, οδήγησε τον Ντόναλντ Τραμπ σε μια εκλογική πανωλεθρία.
Το ίδιο σκηνικό διαμορφώνεται και στην Ελλάδα, με τη διαφορά ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης στη χώρα μας είναι καθηλωμένα δημοσκοπικά και πολυδιασπασμένα. Το γεγονός αυτό, όμως, δεν καθησυχάζει τους υπεύθυνους πολιτικού σχεδιασμού της κυβέρνησης. Γιατί μπορεί ο Τσίπρας και ο Ανδρουλάκης να μην συνιστούν άμεση απειλή, αλλά μία συρρίκνωση των δυνάμεων της ΝΔ εξαιτίας της ακρίβειας και της στεγαστικής κρίσης μπορεί να διαμορφώσει ένα εξαιρετικά ρευστό πολιτικό σκηνικό.
Το χειρότερο από όλα είναι ότι η Ελλάδα δεν διαθέτει κουλτούρα συνεργασιών. Το μοναδικό κόμμα με το οποίο θα μπορούσε δυνητικά να συμμαχήσει η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, έχει αποκλείσει —και μάλιστα με απόφαση συνεδρίου— αυτό το ενδεχόμενο. Η άρνηση της Χαριλάου Τρικούπη στενεύει τα περιθώρια ελιγμών και αυξάνει το ρίσκο της ακυβερνησίας.
Γι’ αυτό και η στρατηγική του Μαξίμου προσανατολίζεται πλέον αυστηρά στη διεκδίκηση αυτοδύναμης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Ο σχεδιασμός προβλέπει τη διεξαγωγή δεύτερων, και αν χρειαστεί τρίτων εκλογών, προκειμένου να αποφευχθεί ο εγκλωβισμός σε ένα σκηνικό με ανίσχυρα κόμματα και αδιέξοδες διαβουλεύσεις.
