Μια απομονωμένη ατόλη στη Γαλλική Πολυνησία, την οποία ο Μάρλον Μπράντο ερωτεύτηκε και απέκτησε τη δεκαετία του 1960, έχει μετατραπεί σήμερα σε ένα σημαντικό καταφύγιο για τις πράσινες θαλάσσιες χελώνες.

Σχεδόν 60 χρόνια μετά την αγορά της Τετιαρόα από τον διάσημο ηθοποιό, περισσότεροι από 15.600 νεοσσοί θαλάσσιας χελώνας εκτιμάται ότι αναδύθηκαν από τις φωλιές τους μέσα σε μία μόνο περίοδο αναπαραγωγής.

Η σχέση του Μπράντο με την Τετιαρόα ξεκίνησε το 1960, όταν ταξίδεψε στη Γαλλική Πολυνησία για την ταινία «Η ανταρσία του Μπάουντι». Ο ηθοποιός γοητεύτηκε από το σύμπλεγμα μικρών νησίδων που περιβάλλουν μια τιρκουάζ λιμνοθάλασσα και έξι χρόνια αργότερα, το 1966, απέκτησε δικαιώματα γης στην ατόλη, γράφει το cronista.com.

H επιθυμία του Μάρλον Μπράντο

Η επιθυμία του δεν ήταν να μετατρέψει την περιοχή σε έναν ακόμη μαζικό τουριστικό προορισμό. Δημιούργησε έναν μικρό οικισμό στο Μότου Ονετάχι, όπου μπορούσε να μένει με την οικογένειά του, ενώ παράλληλα φιλοξενούσε επιστήμονες που μελετούσαν το ιδιαίτερο οικοσύστημα της περιοχής.

Μετά τον θάνατο του Μπράντο το 2004, η περιβαλλοντική προστασία της Τετιαρόα συνεχίστηκε. Η Tetiaroa Society, που ιδρύθηκε το 2010, υποστηρίζει επιστημονική έρευνα και δράσεις διατήρησης του οικοσυστήματος, ενώ ιδιαίτερη έμφαση έχει δοθεί στην προστασία της πράσινης θαλάσσιας χελώνας, γνωστής στην Ταϊτή ως «honu».

Τα στοιχεία της περιόδου 2024-2025 είναι εντυπωσιακά. Οι επιστήμονες κατέγραψαν 430 ίχνη εξόδου χελωνών στις παραλίες και 161 επιβεβαιωμένες φωλιές, ενώ πραγματοποιήθηκαν 113 παρατηρήσεις θηλυκών. Ο αριθμός των νεοσσών που αναδύθηκαν από τις φωλιές εκτιμήθηκε σε 15.614. Παράλληλα, 227 μικρές χελώνες διασώθηκαν και απελευθερώθηκαν.

Οι ερευνητές περιπολούν τις παραλίες κατά τη διάρκεια της νύχτας, όταν τα θηλυκά βγαίνουν από τη θάλασσα για να γεννήσουν. Καταγράφουν τις χελώνες, χαρτογραφούν τις φωλιές και παρακολουθούν την επιτυχία της εκκόλαψης. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που εξελίσσεται εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες.

Η Τετιαρόα έχει ιδιαίτερη σημασία για το είδος, καθώς οι πράσινες θαλάσσιες χελώνες μπορούν να διανύσουν τεράστιες αποστάσεις στον Ειρηνικό, αλλά επιστρέφουν στην περιοχή όπου γεννήθηκαν όταν έρθει η ώρα της αναπαραγωγής τους. Μάλιστα, χελώνες που φωλιάζουν στην ατόλη έχουν εντοπιστεί μέχρι και στα Φίτζι.

Σημαντικό ρόλο στην ανάκαμψη του οικοσυστήματος έχει παίξει και η αντιμετώπιση χωροκατακτητικών ειδών. Αρουραίοι του Ειρηνικού, οι οποίοι απειλούσαν τόσο τα θαλασσοπούλια όσο και τις φωλιές των χελωνών, απομακρύνθηκαν από νησίδες της ατόλης, δημιουργώντας ασφαλέστερες συνθήκες για την άγρια ζωή.

Διαβάστε ακόμη: