Για δεκαετίες η Ελλάδα συνήθιζε να αντιμετωπίζει τη ναυτιλία ως μια μεγάλη εθνική επιτυχία που λειτουργούσε σχεδόν παράλληλα με την υπόλοιπη οικονομία. Οι αριθμοί ήταν εντυπωσιακοί, τα ελληνόκτητα πλοία κυριαρχούσαν στις θάλασσες, αλλά για πολλούς πολίτες η σύνδεση με την καθημερινότητά τους παρέμενε ασαφής. Αυτή ακριβώς την εικόνα επιχείρησε να ανατρέψει ο Βασίλης Κικίλιας, παρουσιάζοντας ένα διαφορετικό αφήγημα για τον ρόλο της ναυτιλίας στην επόμενη ημέρα της χώρας.

Η βασική του θέση είναι ότι η ελληνική ναυτιλία δεν αποτελεί απλώς έναν ισχυρό οικονομικό κλάδο. Μπορεί να εξελιχθεί στη μεγαλύτερη αναπτυξιακή δύναμη της χώρας, δημιουργώντας νέες επενδύσεις, καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας και καλύτερες προοπτικές για τη νέα γενιά. Δεν είναι τυχαίο ότι ο υπουργός επέλεξε να συνδέσει τη ναυτιλία με ζητήματα που απασχολούν σήμερα κάθε ελληνική οικογένεια: την εργασία, το εισόδημα, τη στέγη και το φαινόμενο της φυγής νέων ανθρώπων στο εξωτερικό.

Πέρα από τους εφοπλιστές

Στην τοποθέτησή του επιχείρησε να αποδομήσει μια αντίληψη που συχνά κυριαρχεί στη δημόσια συζήτηση: ότι η ναυτιλία αφορά μόνο έναν περιορισμένο κύκλο μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων.

Το επιχείρημα του υπουργείου είναι διαφορετικό.

Η ποντοπόρος ναυτιλία, τα ναυπηγεία, οι μαρίνες, το yachting, οι λιμενικές υπηρεσίες, η ακτοπλοΐα και δεκάδες επαγγέλματα που αναπτύσσονται γύρω από αυτά δημιουργούν ένα ολόκληρο οικονομικό οικοσύστημα.

Και αυτό το οικοσύστημα δεν παράγει μόνο έσοδα για το κράτος. Παράγει θέσεις εργασίας, τοπική ανάπτυξη και νέες επιχειρηματικές ευκαιρίες.

Η λογική είναι απλή: κάθε επένδυση σε ένα λιμάνι ή σε μια μαρίνα ενεργοποιεί αλυσιδωτά δεκάδες διαφορετικές δραστηριότητες. Από την εστίαση και την τροφοδοσία μέχρι τα logistics, τις υπηρεσίες ασφαλείας και τον τουρισμό.

Για μια νησιωτική χώρα όπως η Ελλάδα, αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Το μεγάλο γεωπολιτικό χαρτί της Ελλάδας

Ο Βασίλης Κικίλιας συνέδεσε τη συζήτηση και με τις διεθνείς εξελίξεις.

Σε μια περίοδο κατά την οποία οι ενεργειακές κρίσεις, οι πόλεμοι και οι γεωπολιτικές εντάσεις επηρεάζουν το κόστος ζωής σε ολόκληρο τον πλανήτη, η ελληνική ναυτιλία παραμένει ένας από τους βασικούς παράγοντες της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας.

Το στοιχείο που ξεχωρίζει είναι εντυπωσιακό.

Η Ελλάδα ελέγχει περίπου το 20% της παγκόσμιας εμπορικής ναυτιλίας και σχεδόν το 60% της ευρωπαϊκής.

Με δεδομένο ότι περίπου το 80% του παγκόσμιου εμπορίου διακινείται διά θαλάσσης, η ελληνική παρουσία αποκτά στρατηγικό χαρακτήρα πολύ μεγαλύτερο από το μέγεθος της χώρας.

Αυτό εξηγεί και γιατί η κυβέρνηση θεωρεί ότι η Ελλάδα μπορεί να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στις διεθνείς συζητήσεις για την ενεργειακή μετάβαση της ναυτιλίας και τους νέους περιβαλλοντικούς κανόνες.

Ακτοπλοΐα, νησιά και κόστος ζωής

Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε ο υπουργός και στην ακτοπλοΐα, ένα θέμα που επηρεάζει άμεσα εκατομμύρια επιβάτες κάθε χρόνο.

Το βασικό μήνυμα ήταν ότι η κυβέρνηση εξακολουθεί να θεωρεί πρώτη προτεραιότητα τη συγκράτηση των τιμών των εισιτηρίων, σε μια περίοδο κατά την οποία το λειτουργικό κόστος των εταιρειών παραμένει αυξημένο.

Υπενθύμισε ότι διατέθηκαν 60 εκατομμύρια ευρώ για τη στήριξη του κλάδου προκειμένου να αποφευχθούν αυξήσεις, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο πρόσθετων παρεμβάσεων μέσα στο καλοκαίρι.

Πίσω από αυτή τη συζήτηση βρίσκεται η ευρύτερη κυβερνητική επιδίωξη να διατηρηθεί η νησιωτικότητα ανταγωνιστική και να προστατευθεί το τουριστικό προϊόν.

Γιατί στο κυβερνητικό επιτελείο θεωρούν ότι η ναυτιλία δεν αποτελεί απλώς έναν ακόμη παραγωγικό κλάδο. Αποτελεί στρατηγικό εργαλείο ανάπτυξης, κοινωνικής συνοχής και εθνικής ισχύος.

Και αυτή ακριβώς είναι η συζήτηση που επιχειρεί να ανοίξει το υπουργείο Ναυτιλίας: πώς η μεγαλύτερη ναυτιλιακή δύναμη του πλανήτη μπορεί να μεταφραστεί σε περισσότερες ευκαιρίες για τους ίδιους τους Έλληνες.

Διαβάστε ακόμη: