Η απόκτηση ενός σπάνιου έργου της ιταλικής Αναγέννησης από το ίδιο το κράτος δεν αποτελεί απλώς μια πράξη οικονομικής ισχύος αλλά μια συνειδητή πολιτιστική δήλωση με διαχρονικό αποτύπωμα.

Η Ιταλία επιβεβαίωσε αυτή τη στάση με την αγορά του πίνακα «Ecce Homo» του Antonello da Messina, ενισχύοντας με αποφασιστικό τρόπο τη δημόσια συλλογή της και επαναφέροντας στο επίκεντρο ένα έργο εξαιρετικής ιστορικής και καλλιτεχνικής αξίας.

Το ιταλικό υπουργείο Πολιτισμού ανακοίνωσε την ολοκλήρωση της αγοράς του έργου μέσω του οίκου δημοπρασιών Sotheby’s, έναντι 14,9 εκατομμυρίων δολαρίων, ήτοι περίπου 12,5 εκατομμύρια ευρώ.

Το έργο χρονολογείται στον 15ο αιώνα και θεωρείται ένα από τα πλέον ιδιαίτερα δείγματα της ζωγραφικής του Antonello da Messina, ο οποίος υπήρξε καθοριστική μορφή για τη μετάβαση της ιταλικής τέχνης σε πιο ρεαλιστικές και εκφραστικές φόρμες.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου, πρόκειται για ένα μικρό πάνελ ζωγραφισμένο και στις δύο όψεις. Στη μία πλευρά απεικονίζεται ένα έντονα εκφραστικό «Ecce Homo», με τον Χριστό να φέρει το ακάνθινο στεφάνι, ενώ στην άλλη πλευρά παρουσιάζεται ο Άγιος Ιερώνυμος σε στάση μετάνοιας μέσα σε ένα βραχώδες και άνυδρο τοπίο.

Ο διττός χαρακτήρας του έργου ενισχύει τη σπανιότητά του και αποκαλύπτει τη δεξιοτεχνία του καλλιτέχνη στη σύνθεση και στη συναισθηματική φόρτιση της εικόνας.

Ο Ιταλός υπουργός Πολιτισμού Alessandro Giuli τόνισε τη σημασία της απόκτησης, υπογραμμίζοντας σε δήλωσή του ότι «το έργο αυτό είναι μοναδικό στο καλλιτεχνικό πανόραμα της Ιταλίας του 15ου αιώνα».

Όπως επισήμανε, η αγορά του «Ecce Homo» αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο μιας ευρύτερης στρατηγικής για τη διεύρυνση και την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας, η οποία οφείλει να είναι προσβάσιμη τόσο στους Ιταλούς πολίτες όσο και στους επισκέπτες από όλο τον κόσμο.

Η συγκεκριμένη κίνηση εντάσσεται σε μια μακροπρόθεσμη πολιτική πολιτιστικών επενδύσεων που επιδιώκει όχι μόνο τη διαφύλαξη σπάνιων έργων αλλά και την επανατοποθέτησή τους στον δημόσιο χώρο και στον συλλογικό διάλογο.

Σε μια εποχή όπου η αγορά τέχνης κυριαρχείται από ιδιωτικά κεφάλαια, η απόφαση της Ιταλίας να επενδύσει δημόσιους πόρους σε ένα έργο τέτοιας βαρύτητας λειτουργεί ως σαφές μήνυμα για τον ρόλο του κράτους ως θεματοφύλακα της ιστορικής μνήμης και της αισθητικής κληρονομιάς της Ευρώπης.

Διαβάστε ακόμη: