Προχθές το μεσημέρι, με το άνοιγμα της Βουλής, ο Πάρις Κουκουλόπουλος κατέθεσε τροπολογία με την οποία επιδιώκει να κρατήσει ανοικτές τις μονάδες ΙΙΙ και IV του Αγίου Δημητρίου τουλάχιστον έως το 2030, τη μονάδα V έως το 2040 και την Πτολεμαΐδα V έως το 2050.

Όχι μόνο αυτό, αλλά η τροπολογία προβλέπει πως οι λιγνιτικές μονάδες βγαίνουν από το χρηματιστήριο ενέργειας, εντάσσονται στο σύστημα «κατά απόλυτη προτεραιότητα» και πληρώνονται στο κόστος. Επιπλέον, όποιο στέλεχος της ΔΕΗ επιχειρήσει πρόωρο κλείσιμο αυτών των μονάδων, θα διώκεται για απιστία σε βαθμό κακουργήματος. Προφανώς, η κατάθεση της (ν)τροπολογίας είχε σκοπό να προλάβει την περιοδεία του Πρωθυπουργού σε Φλώρινα, Πτολεμαΐδα και Κοζάνη.

Η πρώτη απάντηση ήρθε από τον υφυπουργό Νίκο Τσάφο, στο X, με αριθμούς. Ο Άγιος Δημήτριος παράγει με κόστος περίπου 200 €/MWh και η Πτολεμαΐδα V με κόστος 130 €/MWh, με τα σημερινά κόστη ρύπων. Δεν είναι το Χρηματιστήριο που «βαφτίζει» τον λιγνίτη ακριβό αλλά τα δικαιώματα CO2. Αυτονόητα προκύπτει η ερώτηση που η τροπολογία δεν απαντά. Αν πληρώνεις «στο κόστος», κάτι που κοστίζει περισσότερο από την αγορά, ποιος πληρώνει τη διαφορά; Προφανώς ο λογαριασμός του καταναλωτή.

Η απολιγνιτοποίηση ξεκίνησε το 2005 και τα 2/3 είχαν ολοκληρωθεί πριν από το 2019. Δεν την «επέβαλε» κανείς στον ΟΗΕ. Η ίδια η Πτολεμαΐδα V, επένδυση 1,6 δισ. ευρώ, λειτούργησε το 2025 στο 20% της ισχύος της. Μια μονάδα που δουλεύει μία στις πέντε ώρες δεν είναι «βάση» ούτε καν εφεδρεία. Η εφεδρεία κοστίζει. Η ΔΕΗ κοστολογεί 130–150 εκατ. ευρώ τους 8–10 μήνες παράτασης που ζητήθηκαν.

Διαβάστε ακόμη: