Σημαντική μετατόπιση του χρονοδιαγράμματος για τη Γραμμή 4 του Μετρό Αθήνας επιβεβαίωσε η διοίκηση της AVAX κατά την ενημέρωση αναλυτών για τα οικονομικά αποτελέσματα του 2025.
Ο νέος ορίζοντας ολοκλήρωσης τοποθετείται πλέον στις 3 Σεπτεμβρίου 2032, έναντι του Ιουνίου του 2029 που προέβλεπε το προηγούμενο χρονοδιάγραμμα, δηλαδή καθυστέρηση που προσεγγίζει τα 3,5 χρόνια. Πρόκειται ωστόσο για ένα χρονοδιάγραμμα που στους παροικούντες των κατασκευών φάνταζε σχεδόν μονόδρομος εξαιτίας των τεχνικών δυσκολίων αλλά και των μεγάλων καθυστερήσεων στην παράδοση των εργοταξιακών χώρων σε εμβληματικούς σταθμούς που συνεχίζουν να εκτροχιάζουν το χρονοδιάγραμμα.
Το νέο πλαίσιο υλοποίησης του μεγάλου πρότζεκτ προέκυψε μετά από επικαιροποίηση του έργου που υπέβαλε η κοινοπραξία ΑΒΑΞ – GHELLA – ALSTOM. Μάλιστα, σύμφωνα με όσα γνωστοποιήθηκαν, οι ανάδοχοι είχαν εισηγηθεί ακόμη πιο μεταγενέστερη ολοκλήρωση, τον Φεβρουάριο του 2034. Η εκδοχή αυτή απορρίφθηκε από την Ελληνικό Μετρό, η οποία έθεσε ως στόχο το φθινόπωρο του 2032, αφήνοντας ανοιχτό το ερώτημα, κατά πόσο η αναθεώρηση θα αποδειχθεί τελικά εφικτή.
Παράλληλα, σε εξέλιξη βρίσκεται και ένα κρίσιμο οικονομικό μέτωπο. Η Ελληνικό μετρό ζητά την επιστροφή πριμ περίπου 57 εκατ. ευρώ που είχε καταβληθεί για την έγκαιρη πρόοδο του έργου, εκ των οποίων τα 41,6 εκατ. ευρώ αφορούν την AVAX. Η εταιρεία έχει ήδη προσφύγει νομικά, υποστηρίζοντας ότι οι καθυστερήσεις σχετίζονται με λόγους που προσομοιάζουν σε «ανωτέρα βία», κυρίως λόγω της μη έγκαιρης παράδοσης των χώρων από τον κύριο του έργου, και ως εκ τούτου δεν συντρέχει λόγος επιστροφής των ποσών. Η υπόθεση αναμένεται να εξεταστεί από το αρμόδιο Τεχνικό Συμβούλιο, με τελική απόφαση από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών
Τα ζητήματα που συνδέονται με την πορεία της γραμμής τέσσερα του μετρό, επαναδιατύπωσε η διοίκηση και στην παρουσίαση προς τους αναλυτές, εντάσσοντάς τα στο ευρύτερο πλαίσιο διαχείρισης κινδύνων σε μεγάλα και σύνθετα έργα υποδομών.
Η εικόνα που προκύπτει για τη Γραμμή 4 είναι εκείνη ενός έργου υψηλής πολυπλοκότητας, με σημαντικές τεχνικές και θεσμικές προκλήσεις, το οποίο εισέρχεται σε νέα φάση ωρίμανσης με το τελικό χρονοδιάγραμμα να παραμένει, σε μεγάλο βαθμό, ανοιχτό.
