Στα 17 του χρόνια, την ώρα που οι περισσότεροι συνομήλικοί του σκέφτονται τις Πανελλαδικές, τα μηχανογραφικά και την επόμενη σχολική χρονιά, ο Γιώργος Λεβεντίδης έχει ήδη εξασφαλίσει θέση σε ένα από τα σημαντικά βρετανικά πανεπιστήμια.
Ο μαθητής του Ζαννείου Πρότυπου Λυκείου Πειραιά, με καταγωγή από τη Νίκαια, έγινε δεκτός στο τετραετές πρόγραμμα MMath, Master in Mathematics, του Durham University, πριν ακόμη ολοκληρώσει το ελληνικό Λύκειο.
Δεν είναι, μάλιστα, η πρώτη φορά που βρετανικό πανεπιστήμιο ανοίγει την πόρτα του στον νεαρό μαθητή.
Έναν χρόνο νωρίτερα, σε ηλικία μόλις 16 ετών, είχε γίνει δεκτός και από το University of Bath.
Η πορεία του δεν μοιάζει όμως με μία ξαφνική έκρηξη ταλέντου. Πίσω από τις δύο πανεπιστημιακές αποδοχές υπάρχουν χρόνια συστηματικής μελέτης, διεθνείς εξετάσεις και μία σχέση με τα Μαθηματικά που ξεκίνησε πολύ νωρίτερα από το συνηθισμένο.
Από τα 11 του χρόνια πέρα από το σχολικό πρόγραμμα
Ο Γιώργος άρχισε να ασχολείται σε βάθος με τα Μαθηματικά περίπου από την ηλικία των 11 ετών.
Ήδη από τα πρώτα χρόνια του Γυμνασίου είχε γίνει αντιληπτό ότι οι γνώσεις και ο ρυθμός με τον οποίο προχωρούσε ξεπερνούσαν σημαντικά τα όρια της σχολικής ύλης.
Το ερώτημα για την οικογένεια και τους εκπαιδευτικούς του ήταν πώς ένα παιδί με τέτοια ταχύτητα μάθησης θα μπορούσε να συνεχίσει να εξελίσσεται χωρίς να περιορίζεται αποκλειστικά στο πρόγραμμα της τάξης του.
Η απάντηση βρέθηκε, σε μεγάλο βαθμό, μέσα από το βρετανικό εξεταστικό σύστημα.
Στα 13 του έδινε εξετάσεις με πολύ μεγαλύτερους υποψηφίους
Από την ηλικία των 13 ετών άρχισε να συμμετέχει σε εξεταστικές διαδικασίες που απευθύνονταν ουσιαστικά σε πολύ μεγαλύτερους μαθητές και υποψηφίους πανεπιστημίων.
Δεν αρκούσε να γνωρίζει προχωρημένα Μαθηματικά.
Έπρεπε ταυτόχρονα να προσαρμοστεί σε διαφορετική φιλοσοφία εξετάσεων, διαφορετική ορολογία και σε προβλήματα που απαιτούσαν πολύ περισσότερο από την απλή εφαρμογή ενός τύπου.
Μέχρι την ηλικία των 16 ετών είχε ήδη περάσει από 18 απαιτητικές εξεταστικές διαδικασίες.
Ένας αριθμός που από μόνος του δείχνει πόσο μακριά είχε προχωρήσει η προετοιμασία του από τα συνηθισμένα δεδομένα ενός μαθητή Λυκείου.
A-Levels σε Μαθηματικά, Further Mathematics και Φυσική
Στη συνέχεια ήρθαν οι υψηλές επιδόσεις στα βρετανικά A-Levels.
Ο Γιώργος εξετάστηκε στα Mathematics, Further Mathematics και Physics, μαθήματα που αποτελούν βασικό κριτήριο εισαγωγής σε απαιτητικές σχολές θετικών επιστημών στη Βρετανία.
Δεν σταμάτησε όμως εκεί.
Συμμετείχε και στις εξετάσεις STEP II και STEP III, οι οποίες έχουν συνδεθεί με την επιλογή υποψηφίων για ορισμένα από τα πλέον απαιτητικά μαθηματικά προγράμματα της Βρετανίας.
Οι εξετάσεις αυτές δεν βασίζονται στην αποστήθιση.
Τα θέματα απαιτούν σύνθετη μαθηματική σκέψη, δημιουργικότητα και την ικανότητα του υποψηφίου να χτίζει μία λύση βήμα προς βήμα.
Στα 16 του είχε ήδη θέση στο University of Bath
Η πρώτη μεγάλη δικαίωση ήρθε όταν ήταν ακόμη μαθητής της Β΄ Λυκείου.
Το University of Bath τον έκανε δεκτό στο πρόγραμμα Μαθηματικών, αναγνωρίζοντας τις επιδόσεις του στις διεθνείς εξετάσεις.
Το πανεπιστήμιο του έδωσε τη δυνατότητα να ολοκληρώσει πρώτα τις σχολικές του υποχρεώσεις στην Ελλάδα και στη συνέχεια να προχωρήσει στην εγγραφή.
Ήταν ήδη ένα σπάνιο επίτευγμα.
Έναν χρόνο αργότερα, όμως, ήρθε ακόμη μία αποδοχή.
Το επόμενο βήμα είναι το Durham
Στα 17 του, ο Γιώργος έγινε δεκτός στο Durham University για το τετραετές πρόγραμμα MMath.
Πρόκειται για ολοκληρωμένο πρόγραμμα Μαθηματικών που οδηγεί σε τίτλο Master και περιλαμβάνει προχωρημένη μαθηματική εκπαίδευση.
Για έναν μαθητή που δεν έχει ακόμη ολοκληρώσει το Λύκειο, η συγκεκριμένη αποδοχή αποτυπώνει το επίπεδο στο οποίο έχει ήδη φτάσει.
Και κάπου εδώ εμφανίζεται ένα παράδοξο.
Το βρετανικό πανεπιστήμιο τον δέχεται, το ελληνικό σχολείο περιμένει να τελειώσει η χρονιά
Η ιστορία του Γιώργου δεν αφορά μόνο μία σπάνια μαθηματική ικανότητα.
Φέρνει στην επιφάνεια και ένα πολύ μεγαλύτερο εκπαιδευτικό ερώτημα.
Τι συμβαίνει όταν ένας μαθητής έχει ξεπεράσει γνωστικά το επίπεδο της τάξης του;
Στο βρετανικό μοντέλο, το βασικό κριτήριο είναι εάν ο υποψήφιος μπορεί να αποδείξει μέσα από εξετάσεις ότι διαθέτει το απαιτούμενο επίπεδο γνώσεων.
Στην ελληνική πραγματικότητα, η εκπαιδευτική διαδρομή παραμένει πολύ περισσότερο συνδεδεμένη με την ηλικία και την ολοκλήρωση των διαδοχικών σχολικών τάξεων.
Έτσι δημιουργείται μία εντυπωσιακή εικόνα:
Ένα πανεπιστήμιο του εξωτερικού μπορεί να κρίνει ότι ένας 17χρονος είναι έτοιμος να παρακολουθήσει ανώτατα Μαθηματικά, την ώρα που ο ίδιος εξακολουθεί τυπικά να είναι μαθητής Λυκείου στην Ελλάδα.
Ο πατέρας του είναι καθηγητής Μαθηματικών στο ΕΚΠΑ
Σημαντική είναι και η οικογενειακή υποστήριξη που είχε στη συγκεκριμένη διαδρομή.
Ο πατέρας του, Ιωάννης Λεβεντίδης, είναι καθηγητής Μαθηματικών στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του ΕΚΠΑ.
Ο ίδιος είχε αναφερθεί ήδη από την προηγούμενη χρονιά στη διαφορετική φιλοσοφία των εκπαιδευτικών συστημάτων, επισημαίνοντας ότι στα βρετανικά πανεπιστήμια το καθοριστικό κριτήριο είναι η αποδεδειγμένη γνώση και όχι απλώς η ηλικία του υποψηφίου.
Στην περίπτωση του Γιώργου, πάντως, η οικογενειακή σχέση με τα Μαθηματικά δεν αρκεί για να εξηγήσει την πορεία.
Οι επιδόσεις του έχουν δοκιμαστεί μέσα από ανεξάρτητες και ιδιαίτερα απαιτητικές εξετάσεις.
Και όμως, θέλει να σπουδάσει στην Ελλάδα
Το πιο ενδιαφέρον ίσως στοιχείο είναι ότι οι επιτυχίες στο εξωτερικό δεν έχουν απομακρύνει τον Γιώργο από το ελληνικό πανεπιστήμιο.
Παρά τις αποδοχές από βρετανικά ιδρύματα, έχει εκφράσει ενδιαφέρον για σπουδές στην Ελλάδα.
Μεταξύ των επιλογών που τον ελκύουν βρίσκονται το Τμήμα Μαθηματικών του ΕΚΠΑ και η Σχολή Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών του ΕΜΠ.
Ο στόχος του δεν φαίνεται να είναι απλώς ένα ισχυρό πανεπιστημιακό πτυχίο.
Το ενδιαφέρον του στρέφεται περισσότερο προς την έρευνα.
Το όνειρο της μαθηματικής έρευνας και το CERN
Εκείνο που τον συναρπάζει στα Μαθηματικά δεν είναι μόνο η επίλυση δύσκολων ασκήσεων.
Είναι η διαδικασία μέσα από την οποία δημιουργείται νέα γνώση.
Πώς ένα πρόβλημα μετατρέπεται σε ερευνητικό ερώτημα, πώς διαφορετικοί μαθηματικοί κλάδοι συναντώνται και πώς μία θεωρητική ιδέα μπορεί τελικά να ανοίξει νέους δρόμους.
Στους μελλοντικούς ορίζοντες έχει εμφανιστεί ακόμη και το CERN, ένα από τα μεγαλύτερα επιστημονικά ερευνητικά κέντρα στον κόσμο.
Για έναν 17χρονο, βέβαια, ο δρόμος μέχρι εκεί είναι μεγάλος.
Αλλά η δική του διαδρομή έχει ήδη αρχίσει πολύ νωρίτερα από το συνηθισμένο.
Δεν είναι απλώς μία ιστορία ενός «παιδιού-θαύματος»
Ο χαρακτηρισμός «μαθητής-θαύμα» είναι εύκολος.
Και ίσως αδικεί αυτό που πραγματικά παρουσιάζει ενδιαφέρον στην περίπτωση του Γιώργου Λεβεντίδη.
Το ταλέντο από μόνο του δεν εξηγεί 18 εξεταστικές διαδικασίες, A-Levels, Further Mathematics, Physics, STEP και δύο προσφορές από βρετανικά πανεπιστήμια πριν από την αποφοίτηση από το Λύκειο.
Πίσω από αυτά υπάρχουν χρόνια μελέτης, πειθαρχία, επιμονή και ένα περιβάλλον που αναζήτησε τρόπους να του επιτρέψει να προχωρήσει πιο γρήγορα.
Και ίσως εκεί βρίσκεται η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά της ιστορίας.
Όχι μόνο στο πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ένας εξαιρετικά ικανός μαθητής.
Αλλά στο τι πρέπει να κάνει ένα εκπαιδευτικό σύστημα όταν ανακαλύπτει ότι ένα παιδί έχει ήδη φτάσει πολύ πιο μακριά από το επόμενο κεφάλαιο του σχολικού του βιβλίου.
