Ενώ το σύνολο του πολιτικού κόσμου, από ολόκληρο το ιδεολογικό φάσμα, επέδειξε σπάνια ομοψυχία καταδικάζοντας απερίφραστα την τρομοκρατική ενέργεια που στέρησε τη ζωή στη μητέρα πολιτεύτριας της Νέας Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη, η στάση της κυβέρνησης προκαλεί έντονο προβληματισμό.
Προκαλεί, αν μη τι άλλο, αλγεινή εντύπωση η ενορχηστρωμένη απόπειρα του Γραμματέα της Ν.Δ., Κώστα Κυρανάκη, του Άδωνι Γεωργιάδη και άλλων κορυφαίων στελεχών να στήσουν ένα σκηνικό πόλωσης και τεχνητής έντασης, χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα το τραγικό αυτό γεγονός.
Φαίνεται πως στο κυβερνητικό στρατόπεδο δεν αντιλαμβάνονται -ή επιλέγουν να αγνοούν- ότι τέτοιου είδους επικοινωνιακά παιχνίδια είναι εξαιρετικά επικίνδυνα για την κοινωνική συνοχή.
Με την ανακύκλωση της χρεοκοπημένης «θεωρίας των δύο άκρων» και την επαναφορά διχαστικών διλημμάτων που ανήκουν στο παρελθόν, το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να δηλητηριάζουν τον δημόσιο διάλογο την ώρα που απαιτείται σοβαρότητα και ενότητα.
Αντί για κραυγές, η κυβέρνηση οφείλει να αναλάβει τις βαρύτατες ευθύνες της για την παταγώδη αποτυχία της να εγγυηθεί την ασφάλεια των πολιτών. Η αδυναμία εξάρθρωσης των «Πυρήνων» και άλλων τρομοκρατικών ομάδων δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από εμπρηστικές δηλώσεις.
Όταν εξασφαλίζεται μια ιδιότυπη ασυλία σε ομάδες που δρουν με βαριοπούλες ισοπεδώνοντας γραφεία και δημόσιους στόχους, η ευθύνη έχει ονοματεπώνυμο.
Η κατάσταση στα ακαδημαϊκά ιδρύματα παραμένει εκρηκτική, με τα πανεπιστήμια να αποτελούν διαχρονικά κέντρα ανομίας υπό την ανοχή της πολιτείας.
Η πρόσφατη σύλληψη του Αλβανού κακοποιού, ο οποίος χρησιμοποιούσε ως ορμητήριο και καταφύγιο τη Φοιτητική Εστία στα Ιλίσια, αποτελεί την πιο τρανταχτή απόδειξη της σήψης.
Όταν πρεζέμποροι και δολοφόνοι βρίσκουν άσυλο εκεί που θα έπρεπε να στεγάζεται η γνώση, η κυβέρνηση είναι βαρύτατα εκτεθειμένη.
