Σε μια κίνηση με σαφές πολιτικό και γεωστρατηγικό αποτύπωμα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ανοίγει ταυτόχρονα δύο μέτωπα απέναντι στην Ευρώπη, συνδυάζοντας αποχώρηση στρατευμάτων και οικονομική πίεση μέσω δασμών, σε μια περίοδο αυξημένων διεθνών εντάσεων.

Το αμερικανικό Πεντάγωνο ανακοίνωσε την απόσυρση περίπου 5.000 Αμερικανών στρατιωτικών από τη Γερμανία μέσα στους επόμενους έξι έως δώδεκα μήνες, δηλαδή περίπου το 15% της συνολικής δύναμης που διατηρούν οι ΗΠΑ στη χώρα. Συνολικά, περισσότεροι από 36.000 στρατιώτες βρίσκονται στη Γερμανία, η οποία αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της αμερικανικής παρουσίας στην Ευρώπη.

Ρήγμα με Μερτς και μήνυμα στο ΝΑΤΟ

Η απόφαση έρχεται σε άμεση συνέχεια της σύγκρουσης του Τραμπ με τον Γερμανό Καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, μετά τις δηλώσεις του τελευταίου ότι οι ΗΠΑ «δεν έχουν στρατηγική» στο Ιράν και ότι η Τεχεράνη «ταπεινώνει» την Ουάσινγκτον.

Ο Αμερικανός πρόεδρος αντέδρασε έντονα, δηλώνοντας ότι ο Μερτς «δεν ξέρει τι λέει», ενώ λίγες ώρες αργότερα προανήγγειλε την επανεξέταση της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ στη Γερμανία. Η ανακοίνωση του Πενταγώνου επιβεβαίωσε ότι η προειδοποίηση μετατρέπεται πλέον σε συγκεκριμένη πολιτική απόφαση.

Η κίνηση αυτή εντάσσεται στη σταθερή στρατηγική πίεσης προς το ΝΑΤΟ, με τον Τραμπ να κατηγορεί επανειλημμένα τους Ευρωπαίους συμμάχους ότι δεν επενδύουν επαρκώς στην άμυνά τους και εξαρτώνται υπερβολικά από τις ΗΠΑ.

Παράλληλα, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο αντίστοιχων κινήσεων και σε άλλες χώρες, δηλώνοντας ότι εξετάζει τη μείωση των αμερικανικών δυνάμεων σε Ιταλία και Ισπανία. «Ίσως το κάνω. Γιατί όχι;», ανέφερε χαρακτηριστικά, ασκώντας κριτική για τη στάση τους τόσο στο ΝΑΤΟ όσο και στη Μέση Ανατολή.

Δασμοί 25% και νέα ένταση με τις Βρυξέλλες

Στο οικονομικό πεδίο, ο Τραμπ επανέρχεται στο γνώριμο εργαλείο των δασμών, ανακοινώνοντας ότι σκοπεύει να αυξήσει στο 25% τους δασμούς στα αυτοκίνητα και τα βαρέα οχήματα που εισάγονται στις ΗΠΑ από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ήδη από την επόμενη εβδομάδα.

Σε ανάρτησή του στο Truth Social δήλωσε «πολύ ικανοποιημένος» με το μέτρο, κατηγορώντας τις Βρυξέλλες ότι δεν τηρούν τη διμερή εμπορική συμφωνία που είχε επιτευχθεί το καλοκαίρι. Υπενθύμισε μάλιστα ότι δεν θα επιβάλλονται δασμοί σε εταιρείες που παράγουν εντός ΗΠΑ, στέλνοντας σαφές μήνυμα προς τη βιομηχανία.

Ιδιαίτερα στο στόχαστρο μπήκε η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία, με τον Τραμπ να κατηγορεί εταιρείες όπως η Mercedes και η BMW ότι «εξαπατούσαν» για χρόνια την αμερικανική αγορά. Δεν είναι τυχαίο ότι η Γερμανία εξήγαγε περίπου 450.000 οχήματα ετησίως στις ΗΠΑ, γεγονός που καθιστά το μέτρο ιδιαίτερα βαρύ για το Βερολίνο.

Συμφωνία σε εκκρεμότητα και πίεση για επιτάχυνση

Η νέα ένταση έρχεται παρά το γεγονός ότι ΗΠΑ και ΕΕ είχαν καταλήξει τον Ιούλιο σε συμφωνία που περιόριζε τους δασμούς στο 15%, με αντάλλαγμα τη μείωση των ευρωπαϊκών δασμών σε αμερικανικά προϊόντα. Ωστόσο, η συμφωνία δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί από την πλευρά της ΕΕ, γεγονός που, σύμφωνα με αναλυτές, εξηγεί την κλιμάκωση.

Ενδεικτική είναι η εκτίμηση της πρώην Αμερικανίδας αξιωματούχου Γουέντι Κάτλερ, σύμφωνα με την οποία ο Τραμπ «έχει χάσει την υπομονή του» και επιχειρεί να πιέσει τις Βρυξέλλες να επιταχύνουν τις διαδικασίες.

Από την πλευρά της, η ΕΕ διαμηνύει ότι τηρεί τις δεσμεύσεις της, αλλά προειδοποιεί πως αν οι ΗΠΑ δεν πράξουν το ίδιο, «όλες οι επιλογές παραμένουν ανοιχτές» για την προστασία των ευρωπαϊκών συμφερόντων.

Στρατηγική αναδιάταξης και μήνυμα προς συμμάχους

Πέρα από τη διμερή ένταση, οι κινήσεις Τραμπ εντάσσονται σε μια ευρύτερη στρατηγική επανατοποθέτησης των αμερικανικών δυνάμεων, με έμφαση στον Ινδο-Ειρηνικό και τις άμεσες γεωπολιτικές προτεραιότητες των ΗΠΑ.

Την ίδια ώρα, η Ουάσινγκτον εμφανίζεται δυσαρεστημένη από τη στάση των Ευρωπαίων συμμάχων στο ζήτημα του Ιράν και της ασφάλειας στο Στενό του Ορμούζ, κατηγορώντας τους ότι δεν συνεισφέρουν επαρκώς ούτε στρατιωτικά ούτε επιχειρησιακά.

Το μήνυμα είναι σαφές: στρατιωτική παρουσία και οικονομικές σχέσεις τίθενται πλέον υπό όρους, με τον Τραμπ να επιδιώκει μια νέα ισορροπία στις σχέσεις ΗΠΑ – Ευρώπης, βασισμένη σε μεγαλύτερη συμμετοχή και μικρότερη εξάρτηση από την αμερικανική ισχύ.

Διαβάστε ακόμη: