Για γέλια και για κλάματα χαρακτηρίζεται η πρόταση της αντιπολίτευσης, σύμφωνα με την οποία οι τράπεζες θα έπρεπε να πωλούν τα κόκκινα δάνεια απευθείας στους δικαιούχους και όχι στα funds.

Είναι προφανές πως οι εμπνευστές αυτής της ιδέας αδυνατούν να αντιληφθούν την πραγματικότητα: αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, τότε κανένας δανειολήπτης δεν θα είχε το παραμικρό κίνητρο να εξοφλήσει το δάνειό του, οδηγώντας ουσιαστικά σε μια καθολική κατάρρευση της συναλλακτικής ηθικής.

Στον αντίποδα, το πρόσφατο νομοσχέδιο για τους servicers κινείται σε μια ορθολογική κατεύθυνση, περιλαμβάνοντας συγκεκριμένα και ουσιαστικά μέτρα προστασίας των δανειοληπτών. Με μοναδική εξαίρεση το άρθρο 23, το οποίο τελικά αποσύρθηκε, το σύνολο των υπόλοιπων άρθρων που υπερψηφίστηκαν έρχεται να θωρακίσει τα δικαιώματα των πολιτών απέναντι στις τράπεζες και τους διαχειριστές απαιτήσεων.

Παράλληλα, το νέο πλαίσιο θεσπίζει ιδιαίτερα αυστηρές κυρώσεις για τα funds, στην περίπτωση που εκείνα επιλέξουν να καταφύγουν σε καταχρηστικές και εκβιαστικές πρακτικές. Με αυτόν τον τρόπο, διασφαλίζεται ότι η διαχείριση των οφειλών θα γίνεται πλέον υπό ένα αυστηρό καθεστώς ελέγχου, βάζοντας τέλος στην ασυδοσία του παρελθόντος.

Διαβάστε ακόμη: