Ιδιαίτερη εντύπωση, αν όχι έντονο προβληματισμό, προκαλεί η παθητική στάση που τηρούν ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Γιάννης Στουρνάρας, και η ηγεσία της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς απέναντι στις ηχηρές προειδοποιήσεις του διεθνούς οίκου αξιολόγησης Standard & Poor’s.
Ο οίκος έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για την ευστάθεια και την ασφάλεια του εγχώριου τραπεζικού συστήματος, επισημαίνοντας την επικίνδυνη συγκέντρωση δανειακών ανοιγμάτων σε μόλις δέκα μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους — μια κατάσταση που δημιουργεί συνθήκες συστημικής ευαλωτότητας.
Αν αναλογιστεί κανείς ότι είχε προηγηθεί ανάλογη αυστηρή προειδοποίηση και από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), η παρατεταμένη σιωπή του Γιάννη Στουρνάρα και των υπευθύνων της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς δεν είναι απλώς αδικαιολόγητη, αλλά καθίσταται τουλάχιστον ύποπτη. Η απουσία οποιασδήποτε επίσημης τοποθέτησης ή καθησυχαστικής παρέμβασης μπροστά σε τέτοιας κλίμακας κινδύνους γεννά εύλογα ερωτήματα για τα κίνητρα αυτής της ιδιότυπης «αφωνίας».
Οι εποπτικές αρχές, ως θεσμικοί εγγυητές της αγοράς, οφείλουν να δώσουν άμεσα πειστικές εξηγήσεις τόσο στην επενδυτική κοινότητα όσο και στα Μέσα Ενημέρωσης. Δεν είναι επιτρεπτό να επιτρέπουν να σέρνεται μια κατάσταση αβεβαιότητας και ψιθύρων, η οποία νομοτελειακά προκαλεί παρενέργειες και πλήττει την αξιοπιστία των ίδιων των τραπεζικών ιδρυμάτων.
Άλλωστε, το διακύβευμα είναι τεράστιο: στην απευκταία περίπτωση κατά την οποία έστω και μία από αυτές τις δέκα μεγάλες εταιρείες, που βρίσκονται εκτεθειμένες σε καθεστώς υπερδανεισμού, οδηγηθεί σε κατάρρευση, οι επιπτώσεις θα είναι αλυσιδωτές για την οικονομία. Σε ένα τέτοιο σενάριο, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί θα βρεθούν άμεσα υπόλογοι για την ολιγωρία τους, καθώς θα φέρουν ακέραιη την ευθύνη για την αποτυχία πρόληψης μιας προαναγγελθείσας κρίσης.
