Δύο διαφορετικές πολιτικές δυναμικές εξελίσσονται ταυτόχρονα στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας και το Μέγαρο Μαξίμου παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχή τις εξελίξεις. Από τη μία βρίσκεται η δυναμική που αποδίδεται στη Συμμαχία Ελλήνων και στον Ηλία Κασιδιάρη, με το ενδιαφέρον να επικεντρώνεται κυρίως στο κατά πόσο μπορεί να εκφράσει ένα ευρύτερο αντισυστημικό ρεύμα.
Από την άλλη, ο Αντώνης Σαμαράς κινείται σε διαφορετική λογική: μετρά δυνάμεις, παρακολουθεί το πολιτικό σκηνικό και, σύμφωνα με την παραπολιτική συζήτηση, προετοιμάζει τις επόμενες κινήσεις του χωρίς ακόμη να ανοίγει όλα τα χαρτιά του.
Η σκυτάλη του αντισυστημικού ρεύματος
Το ενδιαφέρον στην περίπτωση Κασιδιάρη είναι ότι η συζήτηση δεν περιορίζεται πλέον στον παραδοσιακό ακροδεξιό χώρο. Οι μετρήσεις που επικαλείται το σχετικό ρεπορτάζ δημιουργούν την εικόνα μιας προσπάθειας να συγκεντρωθεί ένα ευρύτερο αντισυστημικό και τιμωρητικό ρεύμα, το οποίο τα προηγούμενα χρόνια εκφράστηκε, σε διαφορετικές συγκυρίες, από διαφορετικά πολιτικά πρόσωπα.
Η διαδρομή που περιγράφεται είναι χαρακτηριστική: ένα τμήμα της κοινωνικής διαμαρτυρίας στράφηκε στην Πλεύση Ελευθερίας και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, στη συνέχεια συνδέθηκε δημοσκοπικά με την Καρυστιανού και τώρα ένα μέρος αυτής της διάθεσης εμφανίζεται να αναζητά διαφορετική πολιτική έκφραση. Το ερώτημα είναι εάν η Συμμαχία Ελλήνων μπορεί να μετατρέψει αυτή τη διάθεση σε σταθερή εκλογική επιρροή.
Το σενάριο της «πλατείας»
Εδώ βρίσκεται και το πιο ενδιαφέρον πολιτικό στοιχείο. Εάν δημιουργηθεί ένα ευρύτερο κλίμα κοινωνικής διαμαρτυρίας, η λεγόμενη λογική της «πλατείας» θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης για κόμματα που επιχειρούν να εκφράσουν την αντισυστημική ψήφο.
Οι μετρήσεις που επικαλείται το ρεπορτάζ καταγράφουν υψηλές επιδόσεις της Συμμαχίας Ελλήνων σε νεότερες ηλικίες και σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες. Αυτό, εφόσον επιβεβαιωθεί και από άλλες ανεξάρτητες μετρήσεις, θα σημαίνει ότι το φαινόμενο χρειάζεται πλέον να εξεταστεί ως ξεχωριστή πολιτική τάση. Κρίσιμο παραμένει βέβαια και το θεσμικό ζήτημα της συμμετοχής του κόμματος στην εκλογική διαδικασία.
Ο Σαμαράς περιμένει
Στην άλλη πλευρά βρίσκεται ο Αντώνης Σαμαράς. Η εικόνα που μεταφέρεται από το παρασκήνιο είναι ότι δεν βιάζεται να κάνει τις τελικές κινήσεις του. Μετρά τις δυνάμεις του, εξετάζει το πολιτικό περιβάλλον και φέρεται να περιμένει να ξεκαθαρίσει το τοπίο πριν προχωρήσει σε ανακοινώσεις.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η συζήτηση για το ενδεχόμενο αποκλεισμού της Συμμαχίας Ελλήνων από την εκλογική διαδικασία. Κυκλοφορεί το σενάριο ότι μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να κατευθύνει ψηφοφόρους προς τον Σαμαρά. Ωστόσο, δεν προκύπτει από τα στοιχεία που παρατίθενται ότι υπάρχει τόσο άμεση και ισχυρή εκλογική ταύτιση μεταξύ των δύο χώρων.
Μάλιστα, ένα σημαντικό τμήμα του ακροδεξιού χώρου αντιμετωπίζει με δυσπιστία τον Σαμαρά, μεταξύ άλλων λόγω της πολιτικής του στάσης απέναντι στη Χρυσή Αυγή και της παραπομπής της υπόθεσης στη Δικαιοσύνη.
Έτσι, οι δύο εξελίξεις δεν αποτελούν απαραίτητα συγκοινωνούντα δοχεία. Για το Μαξίμου, όμως, συνθέτουν ένα ιδιαίτερα σύνθετο πολιτικό σκηνικό: από τη μία η πιθανότητα διεύρυνσης της αντισυστημικής ψήφου και από την άλλη η αναμονή μιας αυτόνομης πολιτικής κίνησης από τον Αντώνη Σαμαρά.
