Τουλάχιστον έντεκα άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μετά την κατάρρευση μέρους αυτοσχέδιου χρυσωρυχείου στην ανατολική Γουινέα, σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε το Γαλλικό Πρακτορείο, επικαλούμενο τον International Committee of the Red Cross.

Η τραγωδία σημειώθηκε την Τετάρτη κοντά στην κοινότητα Κοντιανακορό. Δέκα γυναίκες που εργάζονταν σε στοά εγκλωβίστηκαν όταν σημειώθηκε κατολίσθηση, ενώ ένας άνδρας υπέκυψε αργότερα στα τραύματά του.

Ο αντιπρόσωπος του Ερυθρού Σταυρού, Αμαρά Ντιαλό, ανέφερε ότι τα πτώματα των γυναικών ανασύρθηκαν ώρες μετά την κατάρρευση. Σύμφωνα με τοπικό αξιωματούχο, τοίχωμα της στοάς κατέρρευσε, με αποτέλεσμα μεγάλοι όγκοι εδάφους να θάψουν τα θύματα.

Εργασία χωρίς άδεια και χωρίς μέτρα ασφαλείας

Τα θύματα είχαν μεταβεί στο μεταλλείο για να «καθαρίσουν και να επεξεργαστούν υπολείμματα μεταλλευμάτων», πρακτική ιδιαίτερα διαδεδομένη σε περιοχές όπου η εξόρυξη χρυσού γίνεται με αυτοσχέδιο και παράνομο τρόπο.

Οι συνθήκες εργασίας σε τέτοια ορυχεία χαρακτηρίζονται συχνά από πλήρη απουσία μέτρων ασφαλείας, γεγονός που καθιστά τα δυστυχήματα σχεδόν αναπόφευκτα. «Παρόμοια δυστυχήματα γίνονται συχνά στην περιοχή, αλλά δεν αποθαρρύνουν τους παράνομους χρυσωρύχους», σημείωσε ο κ. Ντιαλό.

Σύμφωνα με τον Ερυθρό Σταυρό, όλα τα θύματα ήταν υπήκοοι της Γουινέας. Ωστόσο, ο δήμαρχος της Κοντιανακορό, Μπαντζού Χάουα Κεϊτά, υποστήριξε ότι οι δέκα γυναίκες κατάγονταν από την Burkina Faso, γεγονός που αναδεικνύει και τη διασυνοριακή διάσταση της παράτυπης εξόρυξης στην περιοχή.

Πλούτος στο υπέδαφος, φτώχεια στην κοινωνία

Η Γουινέα, χώρα περίπου 15 εκατομμυρίων κατοίκων, διαθέτει υπέδαφος πλούσιο σε βωξίτη, σίδηρο, διαμάντια και χρυσό. Παρά τον ορυκτό της πλούτο, μεγάλο μέρος του πληθυσμού ζει σε συνθήκες φτώχειας.

Σύμφωνα με στοιχεία του World Food Programme, περίπου 7,7 εκατομμύρια κάτοικοι αντιμετωπίζουν συνθήκες φτώχειας, γεγονός που ωθεί πολλούς να στραφούν σε επισφαλείς και παράνομες δραστηριότητες, όπως η αυτοσχέδια εξόρυξη χρυσού.

Η νέα αυτή τραγωδία επαναφέρει στο προσκήνιο την ανάγκη αυστηρότερου ελέγχου, ενίσχυσης της ασφάλειας και δημιουργίας εναλλακτικών πηγών εισοδήματος, ώστε να περιοριστεί το ανθρώπινο κόστος πίσω από τον χρυσό που εξορύσσεται με κίνδυνο ζωής.

Διαβάστε ακόμη: