Με έναν ομολογουμένως αριστοτεχνικό τρόπο, ο επικοινωνιακός μηχανισμός προπαγάνδας της κυβέρνησης είχε επιμεληθεί και συντηρήσει τη λεγόμενη «φούσκα Καρυστιανού», επενδύοντας σε ένα προσεκτικά σχεδιασμένο αφήγημα.
Μέσα από την υπερπροβολή και τη συστηματική προώθηση αυθαίρετων δημοσκοπικών μετρήσεων, οι οποίες εμφάνιζαν το κόμμα της κυρίας Καρυστιανού -πριν καν αυτό ανακοινωθεί επίσημα- να διαθέτει μια πρωτοφανή εκλογική επιρροή που ξεπερνούσε το 20%, επιχειρήθηκε η οικοδόμηση ενός τεχνητού αναχώματος.
Ο αντικειμενικός στόχος αυτής της στρατηγικής δεν ήταν άλλος από την αναχαίτιση της δυναμικής του Αντώνη Σαμαρά και τον περιορισμό της διαρροής ψηφοφόρων προς τα δεξιά της παράταξης.
Ωστόσο, η απότομη αποδόμηση και το «ξεφούσκωμα» του εγχειρήματος της Καρυστιανού έχουν προκαλέσει πλέον έντονο νευρικό κλονισμό και κλίμα πανικού στο Μέγαρο Μαξίμου.
Οι ραγδαίες εξελίξεις, με τις ομαδικές παραιτήσεις κεντρικών στελεχών που καταδεικνύουν εσωτερική κατάρρευση, σε συνδυασμό με τις αποκαλύψεις για την εμπλοκή της σε αγοραπωλησίες ακινήτων από πλειστηριασμούς, έχουν τρώσει ανεπανόρθωτα την εικόνα που με κόπο είχε φιλοτεχνηθεί.
Η εξέλιξη αυτή θεωρείται εφιαλτική για τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, καθώς η κατάρρευση του συγκεκριμένου αναχώματος ευνοεί αποκλειστικά και μόνο τον Αντώνη Σαμαρά.
Είναι σαφές ότι η εκλογική βάση στην οποία στόχευε η Καρυστιανού -πολίτες που τοποθετούνται στον λεγόμενο πατριωτικό χώρο της Δεξιάς- αναζητά πλέον αυθεντική πολιτική έκφραση, ανατρέποντας πλήρως τους τακτικισμούς του κυβερνητικού επιτελείου.
