Στο πολιτικό παρασκήνιο της Κεντροαριστεράς, οι διεργασίες που πυροδοτούνται με αφορμή το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα θυμίζουν πλέον παρτίδα σκάκι για γερά νεύρα, με τις κινήσεις στη σκακιέρα να γίνονται με εξαιρετική προσοχή. Στο επίκεντρο αυτής της έντονης κινητικότητας βρίσκεται μια δυναμική ομάδα νυν βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι είναι ιδιαίτερα τηλεοπτικά αναγνωρίσιμοι και διαθέτουν ισχυρή διείσδυση στην κοινή γνώμη.
Παρότι η απόφασή τους να ακολουθήσουν τον πρώην πρωθυπουργό στο επόμενο πολιτικό του βήμα θεωρείται από πολλούς δεδομένη και προειλημμένη, οι πρώτες σοβαρές ιδεολογικές τριβές έκαναν ήδη την εμφάνισή τους. Αιτία της αναταραχής αποτελεί το ιδεολογικό κείμενο Σιακαντάρη, το οποίο λειτουργεί ως η πρώτη προγραμματική βάση του νέου φορέα.
Αυτή η «νέα φουρνιά» στελεχών, την οποία ο Αλέξης Τσίπρας περιβάλλει με εμπιστοσύνη και θεωρεί απαραίτητη για την επικοινωνιακή αντεπίθεση του νέου σχήματος, φαίνεται πως κάθε άλλο παρά ενθουσιάστηκε με το περιεχόμενο του συγκεκριμένου μανιφέστου. Η κριτική τους είναι αιχμηρή και δεν εστιάζει στην ακαδημαϊκή ποιότητα του κειμένου, αλλά στην πολιτική του στόχευση.
Παρά το γεγονός ότι ο συντάκτης του κειμένου προέρχεται από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ και την παραδοσιακή Κεντροαριστερά –γεγονός που θεωρητικά θα έπρεπε να εξασφαλίζει ισορροπίες– οι βουλευτές διακρίνουν μια «αριστερή υπερβολή». Κατά την άποψή τους, το κείμενο κινδυνεύει να εγκλωβίσει το νέο εγχείρημα σε περιχαρακωμένα και παραδοσιακά ακροατήρια, χάνοντας το στοίχημα της ανανέωσης.
Ο βασικός και κυρίαρχος φόβος τους είναι ότι ένα τόσο φορτισμένο ιδεολογικά κείμενο θα λειτουργήσει αποτρεπτικά για τους ψηφοφόρους του μεσαίου χώρου και του Κέντρου, τους οποίους θεωρούν την κρίσιμη μάζα και το «κλειδί» για οποιαδήποτε μελλοντική εκλογική επιτυχία του Αλέξη Τσίπρα.
