Επειδή εσχάτως γίνεται λόγος πολύς για πλαστά και εικονικά τιμολόγια, ξεπλύματα και ανακριτές, αλλά και επειδή ανέλπιστα οι εμπλεκόμενοι αναγνωρίζουν τον εαυτό τους σε ανώνυμα δημοσιεύματα (που παρεμπιπτόντως αφορούσαν άλλους αντίστοιχους και όχι αυτούς), ξεπερνώ το πεζό πλαίσιο των δραστηριοτήτων της Αρχής για το ξέπλυμα και των δεσμευμένων λογαριασμών, που όμως επιτρέπουν τη διάθεση ποσών για επίδειξη και νεοπλουτισμό! Θα σας τα αναλύσω προσεχώς! Για να τα μάθετε κι εσείς, να τα μάθουν κι οι Αρχές!
Και πάω παρακάτω: για να ξέρετε εκτός από τα εικονικά τιμολόγια, υπάρχουν και τα εικονικά έργα! Υπεργολαβίες μαϊμού, είτε εικονικές, είτε υπερτιμολογημένες, στο πλαίσιο του παλιού νταραβεριού!
Και το απύθμενο θράσος είναι το εξής: να πηγαίνεις και να ζητάς να πληρωθείς εκατομμύρια για έργα που δεν υπάρχουν ή στην καλύτερη περίπτωση που κοστολογούνται μερικές χιλιάδες ευρώ!
Μια φάμπρικα ετών, εις βάρος των επενδυτών και των βασικών μετόχων …
