Όλα είναι έτοιμα στη Βουδαπέστη για τον μεγάλο τελικό του Champions League, έναν αγώνα που δεν κρίνει μόνο ένα τρόπαιο αλλά ενδεχομένως και τη θέση δύο συλλόγων στην ιστορία του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.
Από τη μία πλευρά βρίσκεται η Παρί Σεν Ζερμέν, η οποία μετά την περσινή θριαμβευτική κατάκτηση του τίτλου απέναντι στην Ίντερ με το εμφατικό 5-0 θέλει να αποδείξει ότι δεν επρόκειτο για μια μεμονωμένη επιτυχία αλλά για την αρχή μιας νέας ευρωπαϊκής δυναστείας.
Από την άλλη, η Άρσεναλ επιστρέφει σε τελικό Champions League για πρώτη φορά μετά το 2006, κουβαλώντας μαζί της την αυτοπεποίθηση της κατάκτησης της Premier League και την προσδοκία μιας γενιάς φιλάθλων που περιμένει εδώ και δεκαετίες την ευρωπαϊκή δικαίωση.
Τελικός Champions League: Η Παρί θέλει να μπει στο κλειστό κλαμπ της Ρεάλ
Για χρόνια η Παρί Σεν Ζερμέν αποτελούσε το πιο ακριβό αλλά και το πιο αποτυχημένο σχέδιο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Οι μεταγραφές εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, οι σούπερ σταρ και οι συνεχείς αποκλεισμοί δημιούργησαν την εικόνα μιας ομάδας που δεν μπορούσε να διαχειριστεί το βάρος των προσδοκιών.
Σήμερα η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική.
Ο προπονητής Λουίς Ενρίκε άλλαξε ριζικά τη φιλοσοφία του συλλόγου, αντικαθιστώντας το μοντέλο των Μέσι, Νεϊμάρ και Μπαπέ με μια ομάδα βασισμένη στην ένταση, την πειθαρχία και τη συλλογική λειτουργία.
Πρόσωπο της νέας εποχής αποτελεί ο Ουσμάν Ντεμπελέ, ο οποίος έχει εξελιχθεί στον ηγέτη της επιθετικής πίεσης των Παριζιάνων. Δίπλα του, οι Ντουέ, Βιτίνια, Ζοάο Νέβες και Κβαρατσκέλια συνθέτουν ένα από τα πιο ταλαντούχα και νεανικά σύνολα της Ευρώπης.
Η πρόκληση είναι τεράστια. Αν η Παρί κατακτήσει και φέτος το τρόπαιο, θα γίνει η πρώτη ομάδα μετά τη Ρεάλ Μαδρίτης που υπερασπίζεται με επιτυχία τον τίτλο της στη σύγχρονη εποχή του Champions League.
Η Άρσεναλ και το τέλος μιας αναμονής 20 ετών
Για την Άρσεναλ, η διαδρομή μέχρι τη Βουδαπέστη μοιάζει σχεδόν λυτρωτική.
Οι «Κανονιέρηδες» πέρασαν χρόνια βλέποντας τις μεγάλες ευρωπαϊκές βραδιές από απόσταση. Μετά τον χαμένο τελικό του 2006 απέναντι στην Μπαρτσελόνα ακολούθησαν επανειλημμένοι αποκλεισμοί, αποτυχίες και ακόμη και περιόδους απουσίας από τη διοργάνωση.
Η άφιξη του Μικέλ Αρτέτα άλλαξε σταδιακά την πορεία του συλλόγου. Ο Ισπανός τεχνικός έχτισε μια ομάδα με ξεκάθαρη ταυτότητα, αμυντική συνέπεια και πνευματική αντοχή.
Η φετινή κατάκτηση της Premier League έσπασε μια αναμονή 22 ετών και απελευθέρωσε ψυχολογικά τον σύλλογο. Πλέον, το Champions League μοιάζει με το απόλυτο έπαθλο.
Με ηγέτες τους Σακά, Έντεγκααρντ και Ράις, η Άρσεναλ διαθέτει την καλύτερη αμυντική επίδοση της διοργάνωσης, έχοντας κρατήσει ανέπαφη την εστία της σε εννέα αγώνες και δεχόμενη μόλις έξι γκολ σε όλη τη διαδρομή προς τον τελικό.
Η μάχη του χάους απέναντι στον έλεγχο
Ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του τελικού είναι η ποδοσφαιρική σύγκρουση δύο διαφορετικών φιλοσοφιών.
Η Παρί Σεν Ζερμέν εκφράζει την ταχύτητα, την ένταση, την επιθετικότητα και το δημιουργικό χάος.
Η Άρσεναλ αντιπροσωπεύει τον έλεγχο, την οργάνωση και την τακτική πειθαρχία.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο ίδιος ο Λουίς Ενρίκε χαρακτήρισε την Άρσεναλ «την καλύτερη ομάδα στον κόσμο χωρίς την μπάλα», αναγνωρίζοντας δημόσια την ποιότητα του πρέσινγκ και της αμυντικής λειτουργίας των Λονδρέζων.
Έναν χρόνο μετά τους ημιτελικούς που κατέληξαν στα χέρια των Γάλλων με συνολικό σκορ 3-1, οι δύο ομάδες συναντιούνται ξανά στο μεγαλύτερο δυνατό σκηνικό.
Οι πιθανές ενδεκάδες
Παρί Σεν Ζερμέν (Λουίς Ενρίκε):
Σαφόνοφ, Χακίμι, Μαρκίνιος, Πάτσο, Νούνο Μέντες, Ζαΐρ-Εμερί, Βιτίνια, Ζοάο Νέβες, Ντουέ, Ντεμπελέ, Κβαρατσκέλια.
Άρσεναλ (Μικέλ Αρτέτα):
Ράγια, Μοσκέρα, Σαλιμπά, Γκαμπριέλ, Καλαφιόρι, Ράις, Λιούις-Σκέλι, Έντεγκααρντ, Σακά, Γκιόκερες, Τροσάρ.
Διαιτητής του τελικού θα είναι ο Ντάνιελ Ζίμπερτ, ο οποίος στα 42 του χρόνια σφυρίζει για πρώτη φορά τελικό διασυλλογικής διοργάνωσης της UEFA.
Για την Παρί, η βραδιά είναι μια ευκαιρία να μετατραπεί από πρωταθλήτρια σε αυτοκρατορία. Για την Άρσεναλ, είναι η ευκαιρία να αφήσει οριστικά πίσω της το παρελθόν των χαμένων ευκαιριών και να κατακτήσει το μοναδικό τρόπαιο που λείπει από την ιστορία της.
