Υπάρχουν εισηγμένες όπου η αριθμητική φαίνεται να λειτουργεί με δικούς της κανόνες. Οι πωλήσεις πέφτουν, τα λειτουργικά κέρδη υποχωρούν, τα καθαρά κέρδη συρρικνώνονται, ο δανεισμός φουσκώνει, αλλά στην κορυφή της πυραμίδας κάποιοι συνεχίζουν να πληρώνονται σαν να έχει γραφτεί άλλη ιστορία. Ή, μάλλον, σαν να διαβάζουν άλλον ισολογισμό.

Η Πετρόπουλος δίνει φέτος ένα τέτοιο παράδειγμα. Ο τζίρος υποχώρησε στα 231,144 εκατ. ευρώ από 239,504 εκατ. ευρώ, μείωση 3,5%. Το EBITDA έπεσε στα 18,4 εκατ. ευρώ από 19,4 εκατ. ευρώ, χαμηλότερα κατά 5,2%. Τα κέρδη προ φόρων περιορίστηκαν στα 11,18 εκατ. ευρώ από 12,65 εκατ. ευρώ, πτώση 11,6%. Και τα καθαρά κέρδη κατέγραψαν ακόμη πιο αισθητή κάμψη, στα 7,9 εκατ. ευρώ από 9,44 εκατ. ευρώ, δηλαδή μείωση 16,3%.

Μέχρι εδώ, η εικόνα είναι σαφής: η χρήση δεν ήταν καλύτερη από την προηγούμενη. Κάθε άλλο. Αν προστεθεί και η άνοδος του καθαρού δανεισμού στα 32 εκατ. ευρώ από 19,1 εκατ. ευρώ, τότε η πίεση στα μεγέθη δεν επιδέχεται πολλές ερμηνείες. Ο δανεισμός αυξήθηκε κατά σχεδόν 68%. Δεν το λες και επίδοση για χειροκρότημα.

Η απότομη «ανηφόρα» των αποδοχών

Κι όμως, κάπου εκεί αρχίζει το ενδιαφέρον. Γιατί ενώ τα οικονομικά μεγέθη πήραν την κατηφόρα, οι αποδοχές του εκτελεστικού προέδρου Μιχάλη Οικονομάκη πήραν την ανηφόρα. Και μάλιστα απότομη. Το 2025 οι συνολικές αποδοχές του έφτασαν τις 643.538 ευρώ, από 395.607 ευρώ το 2024. Αύξηση 62,7%. Δηλαδή σχεδόν 248 χιλ. ευρώ περισσότερα σε μια χρονιά όπου τα καθαρά κέρδη του ομίλου μειώθηκαν κατά 1,54 εκατ. ευρώ.

Αν όμως το σύνολο προκαλεί απορία, το bonus προκαλεί δεύτερη ανάγνωση. Το μεταβλητό σκέλος της αμοιβής του εκτελεστικού προέδρου ανήλθε στις 405.265 ευρώ, από 186.426 ευρώ έναν χρόνο πριν. Εδώ δεν μιλάμε απλώς για αύξηση. Μιλάμε για υπερδιπλασιασμό. Η μεταβλητή αμοιβή αυξήθηκε κατά 117,4% και διαμορφώθηκε σε 2,17 φορές το επίπεδο της προηγούμενης χρήσης. Σε μια εισηγμένη όπου ο τζίρος, το EBITDA και τα καθαρά κέρδη υποχώρησαν, το ερώτημα δεν είναι αν το νούμερο γράφεται σωστά. Το ερώτημα είναι τι ακριβώς επιβραβεύει.

Η απάντηση συνήθως δίνεται τυπικά: υπάρχουν δείκτες, υπάρχουν κριτήρια, υπάρχουν αποφάσεις, υπάρχουν εγκρίσεις. Όλα θεσμικά. Όλα προβλεπόμενα. Όλα καθαρά στο χαρτί. Μόνο που η αγορά δεν διαβάζει μόνο υποσημειώσεις. Διαβάζει και την ουσία. Και η ουσία λέει ότι σε μια χειρότερη χρονιά, ο επικεφαλής πληρώθηκε πολύ καλύτερα.

Η συνολική εικόνα του Διοικητικού Συμβουλίου

Για να μην αδικούμε την εικόνα, ο διευθύνων σύμβουλος Θεόδωρος Αναγνωστόπουλος έλαβε 606.000 ευρώ το 2025, έναντι 906.640 ευρώ το 2024, άρα στη δική του περίπτωση υπήρξε αποκλιμάκωση. Ωστόσο, αυτό δεν αλλάζει τον βασικό πυρήνα της υπόθεσης. Πρόεδρος και CEO ξεπέρασαν αθροιστικά το 1,25 εκατ. ευρώ, ενώ οι συνολικές αμοιβές του ΔΣ διαμορφώθηκαν σε 1,359 εκατ. ευρώ. Σε μια χρονιά πίεσης, λίγοι έδειξαν να πιέζονται πραγματικά.

Το πιο παλιό κόλπο σε πολλές μικρομεσαίες εισηγμένες είναι ακριβώς αυτό: τα κρίσιμα στοιχεία δεν κρύβονται παράνομα, κρύβονται νόμιμα. Βρίσκονται μέσα στις εκθέσεις αποδοχών, στις σημειώσεις των οικονομικών καταστάσεων, σε πίνακες που ο μέσος μικρομέτοχος σπάνια διαβάζει με την προσοχή που χρειάζεται. Κι έτσι η συζήτηση μένει στον κύκλο εργασιών και στα καθαρά κέρδη, ενώ οι πραγματικές αποφάσεις εξουσίας περνούν χαμηλά, σχεδόν αθόρυβα.

Αυτό είναι και το πρόβλημα. Όχι μόνο πόσα πληρώνονται οι διοικήσεις, αλλά πότε πληρώνονται, γιατί πληρώνονται και με ποια σχέση προς την απόδοση που εμφανίζει η εταιρεία. Γιατί όταν το bonus ανεβαίνει 117,4% και τα καθαρά κέρδη πέφτουν 16,3%, τότε η λέξη «μεταβλητή αμοιβή» ακούγεται λιγότερο σαν εργαλείο κινήτρων και περισσότερο σαν μηχανισμός εσωτερικής επιβράβευσης.

Κάποιοι θα πουν ότι έτσι λειτουργεί η αγορά και ότι οι βασικοί μέτοχοι έχουν κάθε δικαίωμα να αποφασίζουν για την εταιρεία τους. Σωστό. Μόνο που εδώ δεν μιλάμε για κλειστή οικογενειακή επιχείρηση. Μιλάμε για εισηγμένη. Και σε μια εισηγμένη ο μικρομέτοχος δεν είναι διακοσμητικός. Οφείλει να ξέρει, να βλέπει και να κρίνει.

Διαβάστε ακόμη: