Η συγχώνευση Glencore – Rio Tinto θεωρείται εδώ και χρόνια το πιο προφανές —αλλά και πιο δύσκολο— deal στον παγκόσμιο μεταλλευτικό κλάδο. Ο διευθύνων σύμβουλος της Glencore, Γκάρι Νέιγκλ, έχει δηλώσει ανοιχτά ότι πρόκειται για μια κίνηση με ισχυρή βιομηχανική λογική. Πριν από αυτόν, ο μέντοράς του Ιβάν Γκλάζενμπεργκ επιδίωκε τη συνένωση επί σχεδόν δύο δεκαετίες.

Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται το Bloomberg, ο τρέχων γύρος επαφών —τον οποίο επιβεβαίωσαν και οι δύο όμιλοι— είναι ο πιο ουσιαστικός που έχει γίνει ποτέ, παρότι παραμένει σε πρώιμο στάδιο.

Γιατί αλλάζει στάση η Rio Tinto

Το κλειδί βρίσκεται στη στρατηγική ανησυχία της Rio Tinto. Το χαρτοφυλάκιό της παραμένει βαριά εκτεθειμένο στο σιδηρομετάλλευμα, την ώρα που ο κλάδος εισέρχεται σε νέο κύκλο εξαγορών γύρω από τον χαλκό, το μέταλλο-πυλώνα της ενεργειακής μετάβασης.

Η επιβράδυνση της κινεζικής αγοράς ακινήτων περιορίζει τη μεσοπρόθεσμη ζήτηση σιδηρομεταλλεύματος, ενώ το νέο κολοσσιαίο project της Rio στη Γουινέα απειλεί να αυξήσει υπερβολικά την προσφορά. Αντίθετα, ο χαλκός βρίσκεται σε διαρκή έλλειψη, με τις τιμές να ξεπερνούν ιστορικά τα 13.000 δολάρια/τόνο.

Ο χαλκός ως στρατηγικό έπαθλο

Η Rio διαθέτει περιορισμένο pipeline νέων έργων χαλκού, καθώς το εμβληματικό ορυχείο Oyu Tolgoi στη Μογγολία πλησιάζει τη μέγιστη δυναμικότητά του. Αντίθετα, η Glencore διαθέτει εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο brownfield και greenfield projects σε χώρες όπως:

  • Αργεντινή
  • Περού
  • Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό

Όπως σημειώνει ο διαχειριστής κεφαλαίων Τζορτζ Τσέβελι της Ninety One, «η Glencore έχει τα projects και η Rio έχει την τεχνογνωσία να τα αναπτύξει και να τα λειτουργήσει».

Premium, διοίκηση και νέα “χημεία”

Οι συνομιλίες του 2024 είχαν ναυαγήσει λόγω:

  • άρνησης της Rio να πληρώσει υψηλό premium εξαγοράς
  • έντονων διαφορών εταιρικής κουλτούρας
  • διαφωνίας για τη διοίκηση της ενοποιημένης εταιρείας

Σήμερα, με νέα ηγεσία στη Rio —τον Σάιμον Τροτ, διάδοχο του Γιάκομπ Στάουσχολμ— και πιο πραγματιστική στάση της Glencore, οι ισορροπίες αλλάζουν. Πηγές αναφέρουν ότι η Rio εξετάζει πλέον το ενδεχόμενο καταβολής premium, ενώ η Glencore εμφανίζεται πιο ευέλικτη στο ζήτημα της διοίκησης.

Στις προηγούμενες συζητήσεις, η Glencore ζητούσε συμμετοχή περίπου 40% στη νέα εταιρεία — ποσοστό που αντιστοιχούσε σε premium άνω του 25%.

Οι μεγάλες δυσκολίες

Παρά τη στρατηγική λογική, τα εμπόδια παραμένουν:

  • Ανθρακικό χαρτοφυλάκιο Glencore, που προκαλεί αντιδράσεις ESG επενδυτών της Rio
  • Το trading arm της Glencore και το ιστορικό διαφθοράς
  • Δραστηριότητες σε χώρες υψηλού ρίσκου, όπως το Κονγκό και το Καζακστάν
  • Πολύπλοκη εταιρική δομή της Rio (διπλή εισαγωγή σε ΗΒ και Αυστραλία)
  • Εξονυχιστικός έλεγχος από αντιμονοπωλιακές αρχές σε Κίνα, Καναδά, ΕΕ και Αυστραλία

Το στοίχημα της αξίας

Παρά τις επιφυλάξεις, μεγάλοι μέτοχοι εμφανίζονται συγκρατημένα θετικοί. Όπως δήλωσε ο Τζάστιν Χανς της Harris Associates, «δεν πιέζουμε για συμφωνία, αλλά είμαστε ανοιχτοί σε κάθε επιλογή που δημιουργεί αξία».

Η συγχώνευση Glencore – Rio Tinto δεν είναι απλώς ένα ακόμα mega deal. Είναι μια πιθανή αναδιάταξη ισχύος σε έναν κλάδο που καλείται να στηρίξει την παγκόσμια ενεργειακή μετάβαση. Και αυτή τη φορά, το όνειρο μοιάζει πιο κοντά στην πραγματικότητα από ποτέ.

Διαβάστε ακόμη: