Αποτελεί κοινή παραδοχή ότι η δέσμη μέτρων που εγκρίθηκε πρόσφατα από το Υπουργικό Συμβούλιο κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, στοχεύοντας στην επούλωση των πληγών που άφησε πίσω της η πύρινη λαίλαπα. Ωστόσο, το μείζον ζήτημα που ανακύπτει πλέον δεν είναι ο θεωρητικός σχεδιασμός, αλλά η άμεση και αποτελεσματική υλοποίησή του επί του πεδίου.

Οι πυρόπληκτοι, βυθισμένοι στην απόγνωση, δεν αρκούνται πλέον σε εξαγγελίες· απαιτούν την απαρέγκλιτη και ταχύτατη εφαρμογή των αποφάσεων που έχουν ληφθεί. Η αρνητική εμπειρία από ανάλογες καταστροφές του παρελθόντος, όπου οι κυβερνητικές δεσμεύσεις συχνά «σκόνταφταν» στα γρανάζια της γραφειοκρατίας και παρέμεναν ανενεργές, καθιστά τους πληγέντες ιδιαίτερα επιφυλακτικούς απέναντι στις νέες υποσχέσεις.

Σε αυτό το πλαίσιο, η τρέχουσα πολιτική συγκυρία λειτουργεί ως ένας ιδιότυπος καταλύτης. Το γεγονός ότι βρισκόμαστε σε μια εν δυνάμει προεκλογική περίοδο δημιουργεί την προσδοκία ότι ο κρατικός μηχανισμός θα κινηθεί με ασυνήθιστη ταχύτητα. Η πολιτική πίεση για άμεσα αποτελέσματα αναμένεται να κάμψει τις διοικητικές αγκυλώσεις, ώστε να μπορέσουν να ανασάνουν ουσιαστικά όσοι έχασαν τις περιουσίες τους και όσοι βρέθηκαν ξαφνικά στο φάσμα της ανεργίας.

Το στοίχημα είναι διπλό: από τη μία η κοινωνική προστασία των πολιτών και από την άλλη η διασφάλιση της συνέχειας για τις επιχειρήσεις που υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Η ταχεία ροή των αποζημιώσεων και των ενισχύσεων είναι ο μόνος τρόπος για να παραμείνει ζωντανή η οικονομική δραστηριότητα στις πληγείσες περιοχές και να αποφευχθεί ο οριστικός μαρασμός τους.

Διαβάστε ακόμη: