Σε μια νέα εποχή ψηφιακής ιχνηλασιμότητας περνά σταδιακά η αγροδιατροφή, με την έννοια της «ψηφιακής ταυτότητας» των αγροτικών προϊόντων να αποκτά όλο και μεγαλύτερο βάρος.

Η φιλοσοφία είναι απλή: κάθε προϊόν να συνοδεύεται από ένα ψηφιακό αποτύπωμα, μέσω του οποίου θα μπορεί να επιβεβαιώνεται από πού προέρχεται, πώς παράχθηκε και ποια διαδρομή ακολούθησε μέχρι να φτάσει στον καταναλωτή.

Από την παραγωγή έως το ράφι

Η ψηφιακή ταυτότητα μπορεί να περιλαμβάνει πληροφορίες όπως η περιοχή και η μονάδα παραγωγής, η ποικιλία, η ημερομηνία συγκομιδής ή επεξεργασίας, οι πιστοποιήσεις και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του προϊόντος.

Η πρόσβαση στα στοιχεία μπορεί να γίνεται μέσω QR code ή άλλης ψηφιακής σήμανσης πάνω στη συσκευασία, δίνοντας στον καταναλωτή τη δυνατότητα να ελέγχει άμεσα βασικά δεδομένα για αυτό που αγοράζει.

Αντίστοιχες εφαρμογές έχουν ήδη δοκιμαστεί ευρωπαϊκά σε προϊόντα υψηλής αξίας, όπως το ελαιόλαδο και το κρασί, με χρήση ακόμη και blockchain ή γενετικής ταυτοποίησης για την επιβεβαίωση της αυθεντικότητας.

«Όπλο» κατά των ελληνοποιήσεων

Ένα από τα σημαντικότερα οφέλη αφορά την αντιμετώπιση της νοθείας και των παράνομων «ελληνοποιήσεων».

Όσο περισσότερα δεδομένα καταγράφονται ψηφιακά σε όλα τα στάδια της αλυσίδας, τόσο δυσκολότερο γίνεται ένα εισαγόμενο προϊόν να εμφανιστεί παράνομα ως ελληνικό ή ένα προϊόν αμφίβολης ποιότητας να αποκτήσει παραπλανητική σήμανση.

Παράλληλα, οι ελεγκτικές Αρχές μπορούν να πραγματοποιούν ταχύτερες διασταυρώσεις και να εντοπίζουν ασυνέπειες ανάμεσα στην παραγωγή, στις δηλωμένες ποσότητες και στη διακίνηση.

Υπεραξία για ελαιόλαδο, μέλι, κρασί και ΠΟΠ

Η νέα τεχνολογία μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα σημαντική για προϊόντα με ισχυρή ελληνική ταυτότητα, όπως το ελαιόλαδο, το μέλι, το κρασί, τα γαλακτοκομικά και τα προϊόντα ΠΟΠ και ΠΓΕ.

Για τους παραγωγούς, η πιστοποιημένη προέλευση και η δυνατότητα του καταναλωτή να ελέγχει την αυθεντικότητα μπορούν να ενισχύσουν την εμπορική αξία του προϊόντος και να λειτουργήσουν ως πλεονέκτημα στις διεθνείς αγορές.

Το επόμενο στοίχημα

Το δύσκολο κομμάτι είναι η διασύνδεση παραγωγών, μεταποιητών, εμπόρων και ελεγκτικών μηχανισμών σε ένα ενιαίο και αξιόπιστο ψηφιακό περιβάλλον.

Εφόσον αυτό επιτευχθεί, η «ψηφιακή ταυτότητα» μπορεί να μετατραπεί από ένα ακόμη τεχνολογικό εργαλείο σε ουσιαστικό μηχανισμό προστασίας της ελληνικής παραγωγής.

Το ζητούμενο είναι να μπορεί πλέον ο καταναλωτής, με ένα απλό σκανάρισμα, να γνωρίζει ποιος παρήγαγε το προϊόν, από πού προέρχεται και αν όσα γράφει η ετικέτα ανταποκρίνονται πράγματι στην πραγματικότητα.

Διαβάστε ακόμη: