Νέα δεδομένα για τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας δημιουργεί απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), η οποία ενισχύει την προστασία της οικογενειακής στέγης όταν ο οφειλέτης διαθέτει άλλα περιουσιακά στοιχεία που μπορούν να καλύψουν τις οφειλές του.

Σημαντική δικαστική εξέλιξη για χιλιάδες οφειλέτες αποτελεί η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, που θέτει αυστηρούς περιορισμούς στην κατάσχεση και στον πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας για χρέη προς το Δημόσιο.

Σύμφωνα με το ανώτατο δικαστήριο, η Εφορία και οι υπόλοιποι δημόσιοι φορείς δεν μπορούν να προχωρούν στον πλειστηριασμό της μοναδικής οικογενειακής κατοικίας χωρίς προηγουμένως να έχουν εξετάσει εάν υπάρχουν άλλα περιουσιακά στοιχεία, από τα οποία μπορεί να εισπραχθεί η οφειλή.

Η απόφαση αφορά χρέη προς το Δημόσιο, τις ΔΟΥ, τους δήμους, τις περιφέρειες, τα ασφαλιστικά ταμεία και τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, εφόσον εισπράττονται βάσει του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων.

Πότε απαγορεύεται ο πλειστηριασμός της πρώτης κατοικίας

Το ΣτΕ ξεκαθαρίζει ότι η προστασία της οικογενειακής στέγης συνδέεται άμεσα με τις συνταγματικές αρχές της αναλογικότητας και της προστασίας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Εφόσον υπάρχουν άλλα περιουσιακά στοιχεία κατάλληλα για την ικανοποίηση της οφειλής, το Δημόσιο οφείλει να εξετάσει πρώτα την αξιοποίησή τους. Η επιλογή της μοναδικής κατοικίας χωρίς τέτοια προηγούμενη έρευνα και τεκμηρίωση δεν είναι νόμιμη.

Η υπόθεση που έφτασε στο Συμβούλιο της Επικρατείας

Αφορμή αποτέλεσε υπόθεση πλειστηριασμού μεζονέτας 162 τετραγωνικών μέτρων στο Μοσχάτο, για οφειλές ύψους 142.917 ευρώ προς το Δημόσιο.

Ο ιδιοκτήτης προσέφυγε στη Δικαιοσύνη, υποστηρίζοντας ότι η κατοικία αποτελούσε τη μοναδική οικογενειακή του στέγη, ενώ διέθετε άλλα ακίνητα τα οποία μπορούσαν να αξιοποιηθούν για την είσπραξη της οφειλής.

Τα διοικητικά δικαστήρια δικαίωσαν τον οφειλέτη και το ΣτΕ απέρριψε την προσφυγή του Δημοσίου, επιβεβαιώνοντας την ανάγκη προστασίας της οικογενειακής κατοικίας.

Τι αλλάζει για τους οφειλέτες

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η δυνατότητα δικαστικής προσβολής των πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης. Σύμφωνα με την απόφαση, ο οφειλέτης μπορεί να αμφισβητήσει τη νομιμότητα όχι μόνο της αρχικής κατάσχεσης, αλλά και μεταγενέστερων πράξεων, όπως το πρόγραμμα πλειστηριασμού.

Πάντως, η απόφαση δεν θεσπίζει γενική απαγόρευση πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας ούτε διαγράφει τα χρέη. Επιβάλλει όμως στο Δημόσιο να αποδεικνύει ότι η απώλεια της οικογενειακής στέγης είναι απολύτως αναγκαία και ότι δεν υπάρχει ηπιότερος τρόπος είσπραξης των οφειλών.

Η απόφαση δημιουργεί σημαντικό δικαστικό προηγούμενο για αντίστοιχες υποθέσεις.

Διαβάστε ακόμη: