Παρακολουθώντας τα «μαύρα χάλια» στις ελληνικές φυλακές, όπου η εγκληματικότητα βρίσκεται στο αποκορύφωμά της, οι δολοφονίες πάνε σύννεφο και οι κρατούμενοι λόγω του νόμου Φλωρίδη (που εκτίουν ποινές για πταίσματα και πλημμελήματα) στοιβάζονται ο ένας πάνω στον άλλο σε συνθήκες τριτοκοσμικές, ήρθε στο μυαλό μου η …περίφημη Δήμητρα Λυγούρα, πρώην ΓΓ Αντεγκληματικής Πολιτικής. Η παρουσία της στο αρμόδιο υπουργείο έρχεται να καταδείξει την πλήρη ανικανότητα της κεντρικής εξουσίας να διοικήσει, να επιλέξει πρόσωπα και να καταστεί αποτελεσματική.
Η τότε επιλογή της κυρίας Δήμητρας Λυγούρα ως ΓΓ Αντεγκληματικής Πολιτικής του Υπ. Προστασίας του Πολίτη — που ήταν προϊόν αναξιοκρατίας και ειδικής μεταχείρισης των «δικών μας παιδιών» και των «φίλων δικών μας φίλων» — σίγουρα παραξένεψε πολλούς και προκάλεσε πλήθος αποριών.
Δεδομένου ότι η εν λόγω κυρία, που έχει διατελέσει στέλεχος σε πολιτικά γραφεία, ούτε τη γνώση διαθέτει ούτε την εμπειρία για την ανάληψη μιας τόσο δύσκολης και σύνθετης θέσης, που αφορά τις φυλακές της χώρας και σχετίζεται με τη διαχείριση ποινικών κρατουμένων και ενός ολοκλήρου συστήματος που κινείται από τον Κορυδαλλό μέχρι τις φυλακές Δομοκού ή Χανίων.
Τα «μυαλά» του Μαξίμου παρουσίαζαν τη Δήμητρα Λυγούρα ως μία «εφευρέτη», έναν σύγχρονο «Κύρο Γρανάζη» που διαβάζαμε στα κόμιξ όταν ήμασταν παιδιά, που έχει αναπτύξει ένα λογισμικό ή έναν αλγόριθμο, προκειμένου η κατάταξη των κρατουμένων και οι μετακινήσεις να γίνονται αξιοκρατικά όπως στις ΗΠΑ και την Κύπρο.
Και σίγουρα θα είχε ενδιαφέρον να ξέραμε σε ποια ψηφιακή πλατφόρμα έβαλε το χέρι της η κυρία Λυγούρα και ποια ήταν η κατάληξη. Γιατί δεν νομίζω ότι το επιστημονικό της υπόβαθρο ήταν επαρκές — όχι στο να κατασκευάσει αλγόριθμο ή λογισμικό — αλλά έστω να μπορεί να διοικήσει συμβατικά ή να καταδείξει τις γνώσεις που υποτίθεται ότι έχει.
Ωστόσο, στις μέρες μας όλα αυτά έχουν μικρή σημασία, δεδομένου ότι «στήριγμα» της κυρίας Λυγούρα στο σύστημα του Μαξίμου (μολονότι έχει περάσει από το πολιτικό γραφείο του Κυριάκου Μητσοτάκη) είναι ο δικηγόρος κύριος Αλέξανδρος Αθανασίου, εις εκ των στενών προσωπικών φίλων του πρωθυπουργού από τον καιρό του Κολλεγίου Αθηνών, τον οποίο άλλωστε ο πρωθυπουργός φρόντισε να τον «διασφαλίσει», απαιτώντας τη συμμετοχή του στο ΔΣ του ΟΤΕ.
Έτσι, αφού εξασφαλίστηκε ο νομικός κύριος Αθανασίου, ήρθε η σειρά της στενής του φίλης κυρίας Λυγούρα να αναλάβει καθήκοντα ΓΓ και μάλιστα σε μια εξαιρετικά καυτή πολιτική θέση, που έχει να κάνει με ποινικούς και υπόγεια συστήματα.
Χωρίς να διαθέτει ούτε την απαιτούμενη εμπειρία ούτε κανένα πολιτικό ειδικό βάρος.
Η παντελής αποτυχία της κυρίας Λυγούρα δεν πτόησε τους πολιτικούς προστάτες της. Αφού την «έδιωξαν με τις κλωτσιές» ως απολύτως ανεπαρκή από το Προστασίας του Πολίτη, την έστειλαν ως ΓΓ στο διαβόητο υπ. Μετανάστευσης. Ειλικρινά δεν γνωρίζω αν η κυρία Λυγούρα είχε αναπτύξει κάποιο άλλο λογισμικό για τους μετανάστες αυτή τη φορά — πώς να κατανέμονται στις δομές όπως οι κρατούμενοι στις φυλακές — όμως η πικρή αλήθεια είναι πως πολύ σύντομα η συμπαθής ΓΓ έφυγε κακείν κακώς από το Μετανάστευσης.
Σε αυτή την κυβέρνηση όμως, που τα γαλάζια παιδιά επιβιώνουν και οι φίλοι των φίλων μας αμείβονται ηγετικά και ηγεμονικά, η κυρία Λυγούρα βρήκε καταφύγιο στην οδό Πειραιώς, στο κόμμα της ΝΔ όπου ανήκει, με την ελπίδα ότι δεν έχει ανακαλύψει κανένα αλγόριθμο που θα …εξαφανίσει τους ψηφοφόρους.
Δυστυχώς, το γεγονός ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης παίζει πολιτικά — ακόμη — μόνος του χωρίς αντίπαλο, οδηγεί σε επιλογές τύπου Λυγούρα, πλήρως ακατάλληλες και πιθανόν επικίνδυνες, οι οποίες εντάσσονται στο πλαίσιο τακτοποίησης ημέτερων, φίλων, κολλητών και παρατρεχάμενων.
Και στην προκειμένη περίπτωση, την τοποθέτηση σε καίρια θέση της κολλητής του κολλητού, που λίγο καιρό πριν είχε τοποθετήσει στο ΔΣ του ΟΤΕ.
Και τα ίδια λίγο πολύ έχουμε δει να συμβαίνουν και στην Εθνική, με τον σύζυγό της κολλητής, αλλά και στην ΕΥΔΑΠ, με τον σύζυγο της πρώην συμμαθήτριας. Το Κολλέγιο Αθηνών έχει δυστυχώς καταστεί πολιτικός εφιάλτης…
Τα απτά σημάδια αναξιοκρατίας που έχουν κάνει την εμφάνισή τους καταδεικνύουν στην πράξη γιατί τίποτα δεν προχωράει όπως θα έπρεπε, γιατί τα μεγάλα προβλήματα παραμένουν ανοιχτά και γιατί, στο τέλος της ημέρας, τα ποσοστά κινούνται γύρω στο 23%, με ό,τι τούτο συνεπάγεται…
ΥΓ 1: Τις αναγωγές που οδηγούν όπου ο καθένας θέλει κατά το δοκούν, τις ακούω βερεσέ!
ΥΓ 2: Ειδικά τώρα που τις εταιρίες δημοσκοπήσεων έχουν αποκτήσει «γαλάζια» παραρτήματα που «μοιράζουν χρήμα»…
